2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Zdążyć przed Panem Bogiem

2l.pl / Bohaterowie „Zdążyć przed panem Bogiem”

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Mordechaj Anielewicz – członek żydowskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej. Przed wojną działał w organizacjach syjonistycznych (Haszomer-Hacair, a następnie dowódca oddziału i członek Komendy Naczelnej. Od 1942 jeden z organizatorów Bloku Antyfaszystowskiego w getcie warszawskim. W grudniu tego roku został komendantem Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB). Dowodził samoobroną Żydów w getcie, od 19 kwietnia do 8 maja 1943 dowódca powstania w getcie warszawskim. 8 maja wraz z żoną popełnił w getcie samobójstwo w zdobytym przez Niemców bunkrze sztabu ŻOB.

Michał Klepfisz – działacz Bundu i sportowej organizacji żydowskiej, członek Żydowskiej Organizacji Bojowej, uczestnik powstania w getcie warszawskim. Studiował na Politechnice Warszawskiej, gdzie uzyskał tytuł inżyniera chemii. W czasie powstania w getcie warszawskim zajmował się produkowaniem materiałów wybuchowych. Był kurierem pomiędzy gettem a stroną aryjską (dostarczał broń do getta otrzymaną od AK). Zginął w drugim dniu powstania, gdy zasłaniając własnym ciałem niemiecki karabin maszynowy uratował swoich współtowarzyszy. Pośmiertnie został odznaczony orderem Virtuti Militari.


Adam Czerniaków – inżynier, działacz gospodarczy, oświatowy i społeczny, senator II Rzeczypospolitej, publicysta i poeta. Od 23 września 1939 komisaryczny prezes Żydowskiej Gminy Wyznaniowej w Warszawie, także po zajęciu miasta przez Niemców. Prezes Judenratu – Żydowskiej Rady Starszych – w getcie warszawskim. Starał się wspierać opiekę społeczną, współorganizował opór cywilny, a także działał w konspiracji, sprzeciwiając się jednak zbrojnemu wystąpieniu. W lipcu 1942, po rozpoczęciu zagłady Żydów w GG, odmówił żądaniu kierującego akcją podpisania obwieszczenia o przymusowym wysiedleniu Żydów, które oznaczało wywożenie ich do obozów zagłady. 23 lipca wieczorem, w dzień po rozpoczęciu przez Niemców masowych deportacji do obozu zagłady w Treblince, popełnił samobójstwo.

Luba Blumowa – prowadziła w getcie jedyną szkołę dla pielęgniarek. Jej uczennice łamały nogi pacjentów, by uratować ich od wywózki.




Pola Lifszyc – dziewczyna, którą pragną uratować przed wywózką Edelman. Kiedy jednak zorientowała się, że jej matka została zapędzona z kolumną do wagonów, ruszyła za tłumem z Leszna do Sławek. W ostatniej chwili wmieszała się między ludzi i weszła z matką do wagonu. Zginęła, chociaż mogła przejść na aryjską stronę i mieć szansę na przeżycie.

Jerzy Wilner – blondyn o niebieskich oczach, ukrywał się podczas wojny u zakonnic w Wilnie, potem przyjechał do Warszawy. Przedstawiciel Żydowskiej Organizacji Bojowej. Każdego dnia przynosił aktualne wiadomości z getta, które później nadawane były do Londynu. Aresztowany w marcu 1943 roku przez Gestapo. Był torturowany przez miesiąc i nie wydał żadnego adresu ani kontaktów po stronie aryjskiej. Dzięki panu Gabowskiemu udało mu się zbiec z obozu w Grabowie. Powrócił jednak do getta, by jak mówił „walczyć ze swoimi”. Dał sygnał do popełnienia zbiorowego samobójstwa 8 maja 1943 roku w bunkrze przy ulicy Miłej 18.

Teodozja Goliborska – polska lekarka żydowskiego pochodzenia. Podczas wojny przesiedlona do getta warszawskiego, gdzie pracowała w Szpitalu Dziecięcym Bersohnów i Baumanów. Prowadziła badania nad wpływem głodu na organizm człowieka, które następnie zawarto w pracy naukowej pod tytułem „Choroba głodowa. Była członkiem Żydowskiej Organizacji Bojowej”. Współpracowała z Armią Krajową, uratowała m.in. kierownika referatu żydowskiego w Komendzie Głównej Armii Krajowej – Henryka Wolińskiego ps. Wacław. Po zakończeniu wojny wyemigrowała do Australii, gdzie pracowała jako lekarz. Tam też zmarła i jest pochowana.




Henryk Grabowski – pseudonim „Słoniniarz”, przedstawiciel Żydowskiej Organizacji Bojowej po aryjskiej stronie. Pomagał w ukrywaniu Żydów (m. in. Jerzego Wilnera, któremu zorganizował ucieczkę po aresztowaniu go przez gestapo).

Henryk Woliński – pseudonim „Wacław”, przed wojną harcerz, kierował referatem żydowskim w Głównej Komendzie AK, pośredniczył między ŻOB-em a Komendą – spisywał meldunki o powstaniu w getcie po stronie aryjskiej. To właśnie dzięki niemu świat dowiedział się o istnieniu Umschlagplatzu, transportach, komorach gazowych i Treblince. „Wacław” razem ze Stanisławem Herbstem opisał przebieg pierwszej akcji likwidacyjnej w getcie. Raport został przewieziony do Londynu.




Pacjenci
Rudny – jeden z pacjentów profesora Molla, pracował przy angielskiej maszynie. Odbył w Anglii praktykę. Po powrocie do Łodzi marzył by maszyny pracowały tak sprawnie, jak w Newcastle. Po operacji, przeniesiono go na inne stanowisko ze względów zdrowotnych. Na nowym stanowisku zajmował się gospodarką oliwą smarowniczą.
Bubnerowa – jedna z pacjentek profesora Molla, przed zawałem pracowała przy skręcaniu długopisów, które dostarczała do „Domu Książki”. Zawału dostała po powrocie z rozprawy sądowej, na której skazano ją na rok z zawieszeniem na trzy lata. Jej zmarły mąż był człowiekiem religijnym i dobrym dla niej. Bubnerowa po powrocie do domu zlikwidowała warsztat, zachowując po jednym długopisie z każdego wzoru.
Wilczkowski – jeden z pacjentów profesora Molla, alpinista, taternik.
Rzewuski – jeden z pacjentów profesora Molla, prezes.

Lekarze
Profesor Moll – jego pradziad był napoleońskim oficerem, a dziad walczył w powstaniu. Podczas powstania warszawskiego, w 1944 roku zaczęto przywozić rannych w klatkę piersiową, a podczas ofensywy styczniowej – rannych w głowę. Wojna okazała się doskonałą szkołą dla młodego chirurga. W Warce po raz pierwszy ujrzał otwarte, bijące serce. 20 czerwca 1952 roku – zoperował serce Genowefy Kwapisz. Umiejętność operowania na otwartym sercu zyskał dzięki doświadczeniu, jaki nabył podczas wojny. Pomimo tego Profesor bał się każdej operacji i miał nadzieję, że w ostatniej chwili wydarzy się coś, co przeszkodzi w wykonaniu zabiegu. Bał się, że koledzy powiedzą, iż eksperymentuje na człowieku.
Elżbieta Chętkowska – lekarz, kardiolog. Po jej śmierci z honorariów za pracę „Zawał serca” ufundowano nagrodę jej imienia, przyznawaną za wybitne osiągnięcia z zakresu kardiologii.
Agnieszka Żuchowska – lekarka, współpracowała z profesorem Mollem i Markiem Edelmanem przy opracowywaniu nowatorskich zabiegów kardiochirurgicznych.
Sejdak – inżynier, który w ciągu półtora roku zdołał skonstruował dla Profesora sztuczne serce, zastępujące pracę prawdziwego serca podczas zabiegu. Na swój wynalazek uzyskał patent. Inżynier pracuje nad nową maszyną, która pozwoli przetrwać chorym czas między zawałem i operacją.



  Dowiedz się więcej
„Zdążyć przed Panem Bogiem” - streszczenie szczegółowe
Bibliografia „Zdążyć przed panem Bogiem”
Zdążyć przed Panem Bogiem” - najważniejsze cytaty
Miłość w getcie na podstawie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Eksterminacja Żydów w „Zdążyć przed panem Bogiem” (Holocaust)
Problematyka „Zdążyć przed panem Bogiem”
Wyjaśnij słowa: ,,... każde życie stanowi dla każdego całe sto procent, więc może ma to jakiś sens...”.
Wyjaśnij słowa: ,,kiedy się dobrze zna śmierć, to ma się większą odpowiedzialność za życie”
Wyjaśnij słowa: „Najważniejsze jest, aby nie dać się wepchnąć na beczkę”
Reporter w poszukiwaniu prawdy na przykładzie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Czas i miejsce akcji „Zdążyć przed panem Bogiem”
Portret Żydów w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Wartość ludzkiego życia „Zdążyć przed panem Bogiem”
Motyw lekarza w „Zdążyć przed Panem Bogiem”
Literatura faktu na przykładzie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Portret Marka Edelmana na podstawie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Marek Edelman – notatka szkolna
Hanna Krall – notatka szkolna
Bohaterowie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Geneza utworu „Zdążyć przed panem Bogiem”
Gatunek reportażu na przykładzie „Zdążyć przed panem Bogiem”
Bóg w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Śmierć w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Pojmowanie historii w „Zdążyć przed panem Bogiem”
„Zdążyć przed panem Bogiem” – interpretacja tytułu
Symbole w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Tło historyczne „Zdążyć przed panem Bogiem”
Obraz getta warszawskiego w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Obraz powstania w getcie warszawskim w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Plan wydarzeń „Zdążyć przed panem Bogiem”
Kompozycja „Zdążyć przed panem Bogiem”
Streszczenie „Zdążyć przed Panem Bogiem”