2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Kamienie na szaniec

2l.pl / Akcje „małego sabotażu” – streszczenie

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Akcja fotograficzna
Właściciele zakładów fotograficznych prezentowali w witrynach swych zakładów portrety niemieckich żołnierzy w mundurach. Byli ostrzegani o niestosowności takiego zachowania, jednak nie reagowali. Młodzi postanowili wybijać szyby wystawowe takich zakładów. Problemem było ich położenie przy centralnych ulicach stolicy oraz reakcja cywilów. Pierwszy na podjęcie akcji zdecydował się Alek. Wybrał się z samego rana na rowerze na ulicę Marszałkowską i żelaznymi śrubami wybił szybę w pierwszym zakładzie. Tego dnia udało mu się zniszczyć trzy inne witryny i zbiec z miejsca akcji. Od tego czasu inni członkowie harcerskiej drużyny postępowali podobnie, dzięki czemu z większości witryn zniknęły portrety Niemców.


Akcja kinowa
W kinach podczas okupacji w Warszawie wyświetlano głównie propagandowe filmy hitlerowskie, zaś zyski z biletów przeznaczone były na zbrojenia. Część z mieszkańców chodziła na seanse (tzw. „publiczka warszawska”). Akcja pisania na murach hasła: „Tylko świnie siedzą w kinie”, miała zniechęcić Warszawiaków do chodzenia do kin. Rudy pewnego dnia do napisu domalował dwie świnie siedzące w krzesłach. Oprócz tego młodzi stosowali w kinach gaz, który wywoływał dym i pożar. Niemcy prowadzili w salach kinowych łapanki. Akcja nie zakończyła się sukcesem i część publiczności warszawskiej nadal uczęszczała do kin.

Akcja Paprocki
Paprocki był restauratorem, który regularnie zamieszczał w proniemieckim „Nowym Kurierze Warszawskim” reklamę, iż pośredniczy w prenumeracie pisma „Der Sturmer”. Harcerze postanowili przekonać go, by zaprzestał to robić. Wysyłali mu ostrzeżenia, następnie wybili szyby, a potem na przystankach tramwajowych rozwiesili ogłoszenia, że restaurator sprzedaje słoninę i węgiel, na co odpowiedziały tłumy klientów. Gdy to nie pomogło wypisywali na jego murach obraźliwe hasła, nekali go telefonami, przyleili nawet na drzwiach restauracji nekrolog właściciela. Akcja zakończyła się sukcesem.

strona:    1    2    3  



  Dowiedz się więcej
Bibliografia „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” – najważniejsze cytaty
„Kamienie na szaniec” jako powieść o braterstwie i służbie
Motyw Warszawy w „Kamieniach na szaniec”
Motyw patriotyzmu w „Kamieniach na szaniec”
Dlaczego Alek, Rudy i Zośka potrafili „pięknie żyć i pięknie umierać” – rozprawka
Moralność i etyka w „Kamieniach na szaniec”
Tragizm pokolenia Alka, Zośki i Rudego
Rzeczywistość okupowanej Warszawy na przykładzie „Kamieni na szaniec”
Sposoby i cele walki z okupantem na przykładzie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Miejsce akcji w „Kamieniach na szaniec”
Czas akcji w „Kamieniach na szaniec”
Kompozycja „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” jako opowieść o bohaterstwie Polaków
„Kamienie na szaniec” – przynależność gatunkowa
Narracja „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” jako powieść uniwersalna
„Kamienie na szaniec” jako dokument
Portret hitlerowskich oprawców w „Kamieniach na szaniec”
Motyw dojrzewania w „Kamieniach na szaniec”
Motyw przyjaźni w „Kamieniach na szaniec”
Motyw szkoły w „Kamieniach na szaniec”
Motyw rodziny w „Kamieniach na szaniec”
Zośka – Tadeusz Zawadzki – charakterystyka
Rudy – Jan Bytnar – charakterystyka
Alek – Aleksy Dawidowski – charakterystyka
Charakterystyka harcerzy w „Kamieniach na szaniec”
Problematyka „Kamieni na szaniec”
Udział warszawskich harcerzy w II wojnie światowej
„Kamienie na szaniec” – interpretacja tytułu
Geneza „Kamieni na szaniec”
Aleksander Kamiński – notatka szkolna
Plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Akcja w Celestynowie – streszczenie
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Akcje „małego sabotażu” – streszczenie
Organizacje podziemne w „Kamieniach na szaniec”
Kamienie na szaniec streszczenie