Ludzie bezdomni streszczenie - 2l.pl
2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Ludzie bezdomni

2l.pl / Ludzie bezdomni streszczenie

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Tom I

Wenus z Milo
W trakcie wycieczki po galerii w Luwrze oraz Wersalu, doktor Tomasz Judym poznał cztery Polki: panny Orszeńskie, ich babkę panią Niewadzką oraz guwernantkę Joannę Podborską. Bohaterowie wymieniali uwagi na temat podziwianych obrazów oraz posągów, skupiając uwagę zwłaszcza na rzeźbie Wenus z Milo oraz kontrastującym z jej wydźwiękiem obrazie „Rybak” francuskiego malarza Puvis de Chavannes’a.

W pocie czoła
Powrót do rodzinnej Warszawy daje bohaterowi szansę odwiedzenia najbliżej rodziny. W czasie wizyty u starszego brata Wiktora, jego żony Teosi i ich dwójki dzieci, Tomasz wspomina dzieciństwo i rozmyśla nad swoim kawalerskim życiem.


Mrzonki
Nadszedł dzień wygłoszenia referatu na temat współczesnego stanu higieny, podnoszącego kontrowersyjne tezy. Doktor nie waha się sformułować poglądu o interesowności swoich kompanów, licznie goszczących u doktora Czernisza. Twierdzi: „Lekarz dzisiejszy – to lekarz ludzi bogatych”. Jak można było przewidzieć – Judym pada ofiarą ostracyzmu ze strony zebranych, broniących zdania, że „Medycyna to fach”. Opuszcza mieszkanie gospodarza pozbawiony nadziei na poprawę bytu warszawskiej biedoty.

Smutek
Spacer po warszawskich ulicach i obserwowanie biedy wypływającej z każdego kąta uzmysławia Tomaszowi, że jedna osoba nie zmieni całego świata. Powoli traci nadzieję na powodzenie swojego planu. Jest do tego stopnia pogrążony w rozmyślaniach, iż nie zwraca uwagi na poznane w Paryżu panie, mijające go teraz w karecie.

Praktyka
Skutki wygłoszenia pamiętnego referatu u doktora Czernisza są namacalne – Judym nie przyjmuje żadnego pacjenta przez 5 miesięcy. Na nic zdaje się specjalnie urządzony gabinet w jego domu. Misja niesienia pomocy ubogim nie miała na swoim koncie nawet jednej uzdrowionej osoby.
Nie wiadomo, jaki los spotkałby doktora, usilnie czekającego na pacjentów, gdyby nie list od dr. Węglichowskiego z propozycją pracy w zakładzie uzdrowiskowym w Cisach. Tomasz zdecydował się objąć posadę.

Swawolny Dyzio
Podróż do Cisów nadszarpnęła nerwy bohatera do granic możliwości. Wszystko przez współtowarzysza w przedziale pociągu – rozbrykanego chłopca o imieniu Dyzio. Bohater do tego stopnia został zdenerwowany zachowanie dziecka (a także brakiem reakcji ze strony jego opiekuna), że w końcu zdecydował się na dalszą drogę (najpierw furmanką, potem piechotą). Do uzdrowiska dotarł po wielu godzinach, wymęczony, zły, cały umazany błotem.

Cisy
Pierwsze dnia pobytu w Cisach upływają Tomaszowi na dokładnym poznawaniu działania ośrodka, zgłębianiu historii kurortu, na przyglądaniu się pracownikom oraz pacjentom. Przyjemność sprawia mu wymiana korespondencji z wiceprezesem zakładu – M. Lesem.

Kwiat tuberozy
Pewnego dnia, w czasie zwiedzania małego kościółka, Judym spotkał panny Orszańskie i opiekującą się nimi guwernantkę, Joannę Podborską. Szczególnie spodobała mu się młoda Natalia, niestety bez wzajemności. Dziewczyna zainteresowała się „utracjuszem” Karbowskim (porównanym do kwiatu tuberozy).

Przyjdź
Gwałtowna burza, która przeszła na uzdrowiskiem, zainspirowała Tomasza obserwacji natury. Jak się okazało, jego dusza jest w podobnym stanie, co targana ulewą i poddawana innym zmianom atmosferycznym przyroda.
Zwierzenia

W ostatnim rozdziale I Tomu, złożonego z intymnych kobiecych zapisków, poznajemy charakter i przeszłość ich autorki, Joanny Podborskiej.


Tom II

Poczciwe prowincjonalne idee
Uzdrowisko w Cisach opanowała zakaźna, groźna choroba. Choć Tomasz Judym wiele razy ostrzegał kierownictwo przed rozprzestrzeniającą się malarią, ono cały czas minimalizowało zagrożenie.

Starcy
Bohater stworzył projekt modernizacji sanitariatów i podniesienia poziomu zdrowia w Cisach. Odzew na przemyślaną i innowacyjną inicjatywę jest niestety taki sam, jak na odczyt u doktora Czernisza – Tomasz zostaje potraktowany jak „nawiedzony” medyk. Moment ten staje się początkiem końca kariery Judyma w Cisach.

„Ta łza, co z oczu twoich spływa…”
Rozdział rozpoczynający się wstępem z wiersza Adama Asnyka traktuje o wyjeździe Wiktora, starszego Judyma, do Szwajcarii.

O świcie
Znajomość Natalii i Karbowskiego zakończyła się ucieczką zakochanej pary z kurortu. To wydarzenie uświadamia Tomaszowi jedną z najważniejszych prawd w jego życiu – to Joanna, a nie podlotek Natalia, jest obiektem jego prawdziwej miłości. W myślach bohater wyznaje przed samym sobą: „Przecie to jest moja żona”.

W drodze
Aby połączyć się z mężem, Teosia Judymowa wyruszyła w długą i męczącą drogę. Podróż obfitowała w wiele zawirowań i przeszkód, które udało się pokonać dzięki uporowi kobiety oraz przy znacznej pomocy młodych Karbowskich. Gdy bohaterka w końcu dociera do męża, ten informuje ją, że wyjeżdżają do Ameryki.

O zmierzchu
Tymczasem Tomasz Judym oświadczył się Joasi i para zaręczyła się.

Szewska pasja
Dobrej passie w uczuciach nie towarzyszyła niestety ta w życiu zawodowym. W czasie kolejnej kłótni z Krzywosądem, który tym razem wybrany ze stawu szlam polecił wrzucać do strumienia, z którego mieszkańcy okolicznych wsi czerpali wodę, doktor wrzucił administratora do stawu.

Gdzie oczy poniosą
Epizod z zarządcą, projekt poprawy losu najuboższych oraz szereg innych epizodów doprowadziły w końcu do przewidywalnego od początku zakończenia – Tomasz został zwolniony. Opuścił Cisy, ale…bez Joasi. Uciekł po kryjomu, jak tchórz. Spotkany w czasie podróży dawny znajomy, inżynier Korzecki, zachęcił go do osiedlenia się w Sosnowcu – miejscu rozwoju przemysłu kopalnianego.

Glikauf!
Niemieckojęzyczne zawołanie, będące odpowiednikiem polskiego „Szczęść Boże”, był jednym z najczęściej powtarzanych słów górników. Tomasz nauczył się go zaraz po przybyciu do Sosnowca. Tamtejsze warunki pracy ludzi i koni były poniżej wszelkiej krytyki.

Pielgrzym
W czasie pobytu w Sosnowcu Tomasz poznał rodzinę Kalinowiczów, której przewodził inżynier i zarazem dyrektor kopalni. Wiele razy dyskutowali wspólnie na temat opieki medycznej hutników i górników.

Asperges me…
Wizyta u chorej staruszki, matki Olesia Daszkowskiego, uzmysławia Judymowi jego bezsilność w walce w panującą powszechnie nędzą i zacofaniem. Bohater obwinia się za to, że nie potrafi pomóc potrzebującym.

Dajmonion
Tomasz Judym pracuje w fabryce jako lekarz. Oddaje się chorym, nie bacząc na swoje zdrowie czy inne problemy. Do głębi wstrząsa nim samobójstwo Korzeckiego.

Rozdarta sosna
W końcu dochodzi do spotkania Tomasza i Joanny. Wspólne zwiedzanie kopalni kończy stanowcze postanowienie Judyma o konieczności spędzenia życia samotnie. Tylko to umożliwi mu, jego zdaniem, rozwalenie „tych śmierdzących nor”. Decyzja bohatera wywołuje u Joasi płacz, zaś u niego chęć zaszycia się w lasach i rozlewiskach.



  Dowiedz się więcej
Geneza Ludzi bezdomnych Żeromskiego
Ludzie bezdomni - streszczenie
Bohaterowie Ludzi bezdomnych
Ludzie bezdomni - cytaty
Znaczenie tytułu - Ludzie bezdomni
Problematyka Ludzi bezdomnych
Charakterystyka Tomasza Judyma
Dom - dobrem czy barierą na drodze do dobra? Wnioski z analizy rozdziału „Rozdarta sosna"
Interpretacja „rozdartej sosny” w „Ludziach bezdomnych”
Ocena programu Tomasza Judyma i jego realizacji
Problematyka „Ludzi bezdomnych”
Stefan Żeromski – notatka szkolna
Motywy ewangeliczne w „Ludziach bezdomnych”
Motywy platońskie w „Ludziach bezdomnych”
Motywy sokratejskie w „Ludziach bezdomnych”
„Ludzie bezdomni” jako powieść polityczna
„Ludzie bezdomni” jako powieść społeczna
W oparciu o fragment rozdziału „Wenus z Milo” z „Ludzi bezdomnych” rozważ, jak dzieła sztuki stały się symbolem drogi życiowej Tomasza Judyma
Tomasz Judym jako współczesny Prometeusz
Tomasz Judym jako współczesny Syzyf
Konstrukcja psychiczna głównego bohatera w „Ludziach bezdomnych”
Oceń wybory moralne Tomasza Judyma
Ukaż tragizm Tomasza Judyma
Idealizm w „Ludziach bezdomnych”
Filozofia w „Ludziach bezdomnych”
Realizm i naturalizm w „Ludziach bezdomnych”
Symbole w „Ludziach bezdomnych”
Ocena kodeksu etycznego lekarzy warszawskich w „Ludziach bezdomnych”
Mieszczaństwo w „Ludziach bezdomnych”
Obraz środowisk społecznych w „Ludziach bezdomnych”
Obraz społeczeństwa polskiego w „Ludziach bezdomnych”
Obraz biedoty w „Ludziach bezdomnych”
Obraz Warszawy w „Ludziach bezdomnych”
Obraz Paryża w „Ludziach bezdomnych”
Motyw domu w „Ludziach bezdomnych”
Motyw rozstania w „Ludziach bezdomnych”
Motyw cierpienia w „Ludziach bezdomnych”
Motyw samotności w „Ludziach bezdomnych”
Motyw buntu w „Ludziach bezdomnych”
Motyw pracy w „Ludziach bezdomnych”
Motyw bezdomności w „Ludziach bezdomnych”
Motyw lekarza w „Ludziach bezdomnych”
„Ludzie bezdomni” – bibliografia
„Ludzie bezdomni” – najważniejsze cytaty
„Doktor Judym to człowiek słaby o dobrych intencjach" – rozprawka
Lekarz - zawód czy posłannictwo? Przedstaw problem na przykładzie „Ludzi bezdomnych”
Czy Judymowie są nam potrzebni?
Konflikt między pragnieniem szczęścia osobistego a obowiązkiem wobec kraju i społeczeństwa w „Ludziach bezdomnych”
Cierpienie – siła niszcząca człowieka, czy kształtująca jego osobowość? Rozwiń problem na podstawie „Ludzi bezdomnych”
Kariera a moralność - rozważania w odniesieniu do postępowania Tomasza Judyma
Tomasz Judym – bohater wygrany czy przegrany – rozprawka
Młodzieńczy idealizm Judyma w konfrontacji z rzeczywistością
Synkretyzm w „Ludziach bezdomnych”
„Ludzie bezdomni” jako powieść nowego typu
„Ludzie bezdomni” – kompozycja
Narracja „Ludzi bezdomnych”
„Ludzie bezdomni” jako powieść młodopolska
„Ludzie bezdomni” – powtórka z lektury
„Ludzie bezdomni” – powtórka z lektury
„Ludzie bezdomni” – wyjaśnienie tytułu
Krzywosąd Chobrzański - charakterystyka
Doktor Węglichowski - charakterystyka
Leszczykowski (M. Les) - charakterystyka
Inżynier Korzecki - charakterystyka
Wiktor Judym - charakterystyka
Historia miłości Judyma i Podborskiej
Pamiętnik Joasi Podborskiej
Joanna Podborska – charakterystyka
Tomasz Judym jako bohater zbuntowany
Tomasz Judym jako idealista
Tomasz Judym jako społecznik
Tomasz Judym – romantyk czy pozytywista?
Dzieciństwo Tomasza Judyma
Dzieje Tomasza Judyma
Tomasz Judym – charakterystyka
Geneza „Ludzi bezdomnych”
„Ludzie bezdomni” – miejsce akcji
„Ludzie bezdomni” – czas akcji
„Ludzie bezdomni” – plan wydarzeń
Ludzie bezdomni streszczenie