2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Ferdydurke

2l.pl / „Ferdydurke” - Filibert dzieckiem podszyty – streszczenie

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

„Filibert dzieckiem podszyty” to druga dygresyjna powiastka umieszczona w powieści Gombrowicza „Ferdydurke”. Tak, jak pierwszą – poprzedza ją wstęp. Autor twierdzi, że zasada symetrii oraz analogii wymagała, by wstęp ten zaistniał. Poświęca go zmaganiom twórcy z warsztatem pisarskim czyli „męce twórczej”. Mówi o tym z ironią, utrzymując, że zasadniczy problem to „ (…) męczarnia frazesu, grymasu, miny, gęby (...)”. Pozostałe cierpienia wynikają właśnie z tego.


Po wstępie pisarz rozpoczyna kolejną historię, którą chce przedstawić czytelnikowi jako dygresję.
Rzecz dzieje się we Francji, na kortach tenisowych paryskiego Racing Klubu, gdzie zgromadziła się
liczna publiczność. W pewnym momencie siedzący na bocznej trybunie pułkownik żuawów pozazdrościł championom gry i strzelił z rewolweru do odbijanej piłki. Piłka zniknęła. W tych okolicznościach gracze rzucili się na siebie z pazurami. Zabłąkana kula ugodziła tymczasem w szyję pewnego przemysłowca. Trysnęła krew. Żona przemysłowca nie mogąc rzucić się na pułkownika, uderzyła w twarz najbliższego sąsiada. Ten dostał ataku epilepsji i zaczął toczyć pianę.

Widzowie całe zajście nagrodzili oklaskami. Jednocześnie jakiś mężczyzna uległ panice i skoczył na głowę damie, która siedziała poniżej. Dama wyskoczyła na plac unosząc go na sobie. Zobaczył to pewien emeryt z Tuluzy, który zawsze marzył o skakaniu na głowę osobom siedzącym niżej. Teraz skorzystał z okazji i zrobił to. Jego ofiarą padła urzędniczka przybyła z Tangeru w Afryce. Urzędniczka sądziła, że jest to w wielkomiejskim stylu i też poniosła. Publiczność zaczęła dyskretnie klaskać, by zatuszować skandal. Mniej kulturalna jej część przyjęła to jako dowód uznania i też dosiadła swoich dam.

strona:    1    2  



  Dowiedz się więcej
„Ferdydurke” - wielostylowość
„Ferdydurke” - realizm i fantastyka
„Ferdydurke” - popularność
„Ferdydurke” - przynależność gatunkowa
„Ferdydurke” - Filibert dzieckiem podszyty – streszczenie
„Ferdydurke” - Filidor dzieckiem podszyty – streszczenie
„Ferdydurke” jako uniwersalne dzieło filozoficzno – psychologiczne
Ferdydurke – forma jako wynik relacji międzyludzkich
„Ferdydurke” - koncepcja człowieka
„Ferdydurke” - nowatorstwo powieści
„Ferdydurke” - złamanie konwencji literackich
„Ferdydurke” - „Jak zachwyca, kiedy nie zachwyca?” - dylemat ucznia związany z lekturą
Ferdydurke – motyw dworku
Ferdydurke – pojedynek na miny – opis
Ferdydurke – wizja szkoły
Ferdydurke – motyw nauczyciela
Ferdydurke – lekcja łaciny
Ferdydurke – motyw szkoły
Ferdydurke – zakończenie „Koniec i bomba. A kto czytał ten trąba”
Ferdydurke jako powieść awangardowa
Ferdydurke – groteska w powieści
Ferdydurke – interpretacja tytułu
Ferdydurke – walka Józia z „gębą” i „pupą”
Ferdydurke – pupa, gęba i łydka – słowa klucze
Ferdydurke – koncepcja człowieka uwikłanego w formę
Ferdydurke – walka z formą
Ferdydurke – problematyka
Ferdydurke – najważniejsze cytaty
Ferdydurke – Rodzina Hurleckich – charakterystyka
Ferdydurke – rodzina Młodziaków – charakterystyka
Ferdydurke – charakterystyka głównych bohaterów
Ferdydurke – losy Józia
Ferdydurke – Józio Kowalski – charakterystyka
Witold Gombrowicz – notatka szkolna
Ferdydurke – motyw dojrzałości
Ferdydurke – język
Ferdydurke – kompozycja
Ferdydurke – narracja
„Ferdydurke” - czas i miejsce akcji
Ferdydurke – geneza powieści
Ferdydurke – plan wydarzeń
Ferdydurke – streszczenie