„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - streszczenie - 2l.pl
2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Hobbit, czyli tam i z powrotem

2l.pl / „Hobbit, czyli tam i z powrotem” - streszczenie

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Rozdział I – Nieproszeni goście
Pewnego dnia do mieszkającego w Hobbitonie, w posiadłości Bag End hobbita Bilbo Bagginsa zawitał czarodziej Gandalf. Znany był wśród hobbitów z organizacji pokazu fajerwerków. Bilba wystraszyła propozycja wyprawy w dalekie strony, więc skrył się w spiżarni, zaprosił jednak maga na herbatę. Zdziwił się, gdy nazajutrz do jego domku wprosiły się: krasnoludy Dwalin, Balin, a także Kili i Fili. Z ich ust usłyszał niesamowite opowieści. Kolejnymi gośćmi byli: Dori, Ori, Oin, Nori oraz Gloin. Wszyscy zażądali jedzenia i picia. Wówczas pojawił się Gandalf w towarzystwie Bifura, Bofora, Bombura oraz Thorina Dębowej Tarczy – najważniejszego z krasnoludów.


Goście pozostali na kolacji. Ucztowali i śpiewali. Gospodarz w pewnym momencie zamarzył o dalekich podróżach, jednak na myśl o opuszczeniu domu otrzeźwiał. Thorin przedstawił plan wyprawy, a Gandalf zapewnił, że Baggins sprosta wyzwaniu (miał być wynajęty jako włamywacz) i będzie najlepszym kompanem. Zebrani studiowali mapę Samotnej Góry, którą obecnie zamieszkiwał smok Smaug, pokazał też klucz do tajemnego wejścia. Niegdyś miejsce te należało do krasnoludów, jednak zagarnął je kochający złoto stwór. Nadszedł czas, by odzyskać siedzibę.

Rozdział II – Pieczeń barania
Następnego dnia Bilbo zabrał się za sprzątanie domu, jednak pojawił się Gandalf i oznajmił, że krasnoludy czekają na niego w gospodzie. Wspomniał o zapłacie, jaką uzyska w zamian za wzięcie udziału w wyprawie. Wkrótce wszyscy uczestnicy wyprawy wyruszyli. Gdy opuścili znane hobbitowi tereny (wędrowali przez miesiąc, spotykając elfy i ludzi, śpiąc w gospodach) przeprawa sprawiała mu coraz większe trudności. Popsuła się także pogoda. Niebawem opuścił ich także Gandalf.

Gdy wędrowcy zauważyli wśród drzew światło wysłali na zwiady przerażonego Bagginsa. Okazało się, że wokół ognia są trzy trolle. Bilbo został złapany przez ich przywódcę Williama, podczas próby kradzieży jego sakiewki. Olbrzymy zastanawiały się, co zrobić z więźniem. Udało im się wyłapać skradające się krasnoludy, jednak w zamieszaniu uwolnił się hobbit. Trolle wciąż kłóciły się o kolejność spożycia więźniów, do czego prowokował ich głos ukrytego Gandalfa. O świcie stwory zamieniły się w kamienne posągi.

Uwolnionym udało się dzięki hobbitowi dostać się do skarbca trolli skrytego w jaskini. Wzbogacili się w zapas mięsa i broń. Hobbit wybrał dla siebie nóż w skórzanej pochwie. Po uczcie i odpoczynku ruszyli w dalszą drogę na wschód.

Rozdział III – Krótki odpoczynek
W trakcie drogi krajobraz stawał się coraz mniej przyjazny, zaczynało brakować także zapasów. Gdy na horyzoncie ujrzeli Góry Mgliste, Gandalf oświadczył, że mają przed sobą ostatnie przyjazne miejsce – zamieszkiwaną przez elfy dolinę Rivendell, w której panował Elrond. Wkrótce wędrowcy dotarli do jego siedziby. Miejsce to oczarowało Bilba.

W Rivendell dróżyna pozostaje przez kolejne dwa tygodnie. Podczas jednaj z kolacji Elrond poinformował, że miecze Gandalfa i Thorina zabrane trollom wykonały przed laty elfy. Pomógł też odszyfrować runa na mapie, które mówiły, jak wejść do wnętrza Góry.

Rozdział IV – Górą i dołem
Klimat coraz bardziej się ochładzał. Bilbo wciąż wspominał o swym przyjaznym domu. Pewnego dnia rozpętała się burza, która przeraziła hobbita. Mimo że Gandalf starał się wybierać bezpieczne drogi, Thorin zarzucał mu, że mógłby być lepszym przewodnikiem. Wysłani na zwiady Fili i Kili znaleźli suchą jaskinię. Wbrew ostrzeżeniom czarodzieja podróżnicy zdecydowali się w niej zanocować. W nocy krasnoludów i hobbita pojmały gobliny i poprowadziły ich w głąb góry.

Zostali zaprowadzeni przed oblicze Wielkiego Goblina, który nie słuchał ich wyjaśnień i pragnął ich uwięzić. Nagle wszystkie ognie zgasły, a przywódca goblinów padł martwy. Silny głos Gandalfa kazał więźniom podążać za sobą w stronę wyjścia z podziemi. Podczas jednej z potyczek z goblinami uderzony w głowę hobbit stracił przytomność.

Rozdział V – Zagadki w ciemnościach
Gdy Bilbo ocknął się w ciemnym tunelu znalazł pod nogami niewielki pierścień. Schował go do kieszeni. Drogę przyświecał sobie służącym mu za miecz nożem. Na środku jeziorka, do którego dotarł na wysepce spotkał dziwną istotę – Golluma. Wciąż powtarzał słowa: „mój ssskarbie”. Mieczyk hobbita sprawił, że Gollum spokorniał. Zaproponował zabawę w zadawanie zagadek. Bilbo dobrze sobie radził, a na koniec stwór nie odgadł, co znajduje się w kieszeni mieszkańca Hobbitonu.

Gollum nie chciał mu pokazać drogi do wyjścia, gdyż właśnie szukał pierścienia, który czynił go niewidzialnym. Stworzenie zaczęło nalegać, by Baggins pokazał mu co chowa. Podczas ucieczki hobbit nałożył pierścień na palec i stał się niewidzialny. Gollum w obawie przed goblinaqmi w końcu zawrócił. Niewidzialnemu przez gobliny Bagginsowi udało się opuścić ich siedzibę.

Rozdział VI – Z patelni w ogień
Po drugiej stronie Gór Mglistych Bilbo odnalazł współtowarzyszy. Opowiedział im o swych przygodach, pomijając fakt znalezienia pierścienia. Mimo nalegań hobbita na powrót do domu pozostał z ekipą. Na nieprzyjaznej polanie wędrowców napadło stado podobnych do wilków wargów, więc schronili się na drzewach. Gandalf odgonił je płonącymi szyszkami, jednak stworzenia wciąż pilnowały drzew. Dołączyły do nich gobliny. Na pomoc oblężonym przyleciały znad Mglistych Gór wielkie orły. Uniosły one towarzyszy wyprawy i przeniosły w bezpieczne miejsce, gdzie drużyna w końcu się posiliła.

Rozdział VII – Dziwna kwatera
Kolejnego dnia orły na rozkaz swego wodza przeniosły drużynę Gandalfa na właściwy szlak, do Samotnej Skały, wyrzeźbionej przez potrafiącego się zmieniać w niedźwiedzia Beorna. Gandalf wraz z hobbitem weszli do dębowego lasu w poszukiwaniu gospodarza. Olbrzymi Beorn wysłuchał historii o ich podróży, jednak nie uwierzył w nią. Do rozmówców dołączyły krasnoludy. Podczas wieczornej uczty zebrani opowiadali ciekawe historie.

Przed spoczynkiem Gandalf ostrzegł, by nie opuszczali domu Beorna. W nocy Bilba obudził głośny huk. Rano okazało się, że Gandalf i gospodarz zniknęli. Po powrocie Beorn potwierdził prawdziwość opowieści wędrowców i zdradził, ze dowiedział się od goblina, że jego współplemieńcy planują zemstę na drużynie czarodzieja. Wyposażył ich w kuce, zapasy i przez kolejne dni z ukrycia strzegł ich, aż doszli do Mrocznej Puszczy. Na jej skraju Gandalf opuścił towarzyszy.

Rozdział VIII – Muchy i pająki
Przez kolejne dni podróżnicy przedzierali się w ciemnościach przez gęstą puszczę. W końcu dotarli do większego zaczarowanego strumienia, który pokonali przypławiając go łodzią. Olbrzymi jeleń sprawia, że Bombur wpada do wody, a gdy go wyłowiono okazało się, że śpi i nie można go obudzić.

Podczas dalszej wędrówki Bilbo po wspięciu się na szczyt drzewo próbował dostrzec, gdzie są, jednak dostrzegł tylko szczyty drzew i motyle. Członkowie wyprawy wciąż słyszeli w lesie wokół dziwne odgłosy. Gdy spadł deszcz Bombur obudził się. Balin dostrzegłszy nocą coś błyszczącego przekonał innych by wspólnie zbadali co to jest. Okazało się, że to elfy. Wędrowcy zgubili się, wciąż podążając za znikającymi ucztującymi elfami. Osamotniony Bilbo zasnął. Obudziwszy się zabił olbrzymiego pająka, który chciał opleść go swą pajęczyną. Czyn ten dodał mu otuchy.

Gdy odnalazł krasnoludy okazało się, że są uwięzione przez pająki. Dzięki pierścieniowi uwolnił towarzyszy i wspólnie rozpoczęli walkę z pająkami, a następnie uciekli. Hobbit wyjawił im tajemnicę pierścienia. Okazało się, że elfy uwięziły na skraju puszczy Thorina, a krasnolud nie chce wyjawić im prawdziwego powodu swojej obecności w Mrocznej Puszczy

Rozdział IX – Beczki
Elfy wyłapały pozostałe krasnoludy. Król Elfów zdecydował o ich uwięzieniu. Bibo, dzięki pierścieniowi, uniknął złapania, błąkał się po elfich tunelach, aż w końcu odnalazł Thorina. Dzielny hobbit uwolnił towarzyszy i zaprowadził ich do miejsca, gdzie Leśną Rzeką spławiano puste beczki po winie. Ukryte krasnoludy opuściły w baryłkach elfi pałac, towarzyszył im Bilbo. Z czasem wokół rzeki drzewa rozrzedzały się.

Rozdział X – Serdeczne powitanie
Po paru dniach beczki dotarły do Długiego Jeziora, a następnie Miasto na Jeziorze – Esgaroth. Na horyzoncie widać było Samotną Górę. Bilbo uwolnił krasnoludy z beczek. Wraz z Thorinem, Fili i Kili udał się do miejskiego włodarza. Thorin przedstawił jako potomek Króla spod Góry. Na uczcie obecne elfy rozpoznały w nich zbiegów, jednak gdy krasnolud opowiedział o swej misji, życzliwi mieszkańcy, pamiętający złote czasy zapewniły wędrowcom gościnę. Sowicie zaopatrzeni wędrowcy po dwóch tygodniach wyruszyli w stronę wzniesienia.

Rozdział XI – Na progu
Droga w górę była wyczerpująca. W końcu dotarli do ruin miasta Dal. Gdy znaleźli sekretne wejście do w żaden sposób nie mogli go sforsować. Ich zapasy kończyły się. Bilbo, wspomniawszy runy odczytane przez elfy, odnalazł dzięki przepowiedni odczytanej przez elfy i drozdowi dziurkę, do której pasował klucz Thorina.

Rozdział XII – Na zwiadach w obozie wroga
Jako pierwszy wszedł Bilbo. We wnętrzu odnalazł śpiącego smoka, wziął złoty puchar i powrócił do krasnoludów. Smaug zbudził się i wnet znalazł złodziei, którzy schronili się w tunelu. Niewidzialny Bilbo powrócił do smoczego legowiska, by znaleźć słaby punkt potwora. Zapewniał strażnika skarbu, że przyszedł, by wyłącznie go podziwiać. Powiedział, że krasnoludy szukają zemsty. Znalazł na ciele smoka słaby punkt, opuszczając komnatę, został oślepiony i uderzył się w głowę. Baggins opowiedział towarzyszom, że smok planuje spalić miasto ludzi nad jeziorem. Słychać było, że potwór opuścił swą kryjówkę.

Rozdział XIII – Smauga nie ma w domu
Pod nieobecność Smauga krasnoludy i Bilbo zaczęli przeczesywać jego komnatę. Hobbit odnalazł Arcyklejnot Thraina należący do dawnego krasno ludzkiego króla i ukrył go. Dzięki mapie Thorina odnaleźli wyjście na zewnątrz. Postanowili w dogodnym miejscu poczekać.

Rozdział XIV – Ogień i woda
Smok rzeczywiście zaatakował drewniane miasto Esgaroth. Na czele broniących łuczników stał Bard. Dzięki informacji uzyskanej od drozda z Samotnej Góry dowiedział się o słabym punkcie na ciele stwora i ostatnią strzałą ugodził Smauga. Wraz z nim wpadł w głębię jeziora, jednak udało mu się przeżyć. Został okrzyknięty królem. Postanowiono odbudować siedziby, dzięki złotu pilnowanemu dotychczas przez smoka. Do ludzi wkrótce dołączyły elfy i po jedenastu dniach od zabicia smoka zbrojna wyprawa wyruszyła w stronę Samotnej Góry.

Rozdział XV – Chmury się zbierają
Drozd poprzez kruka Roaka, którego mowę rozumiał Balin, poinformował krasnoludy o tym, że smok nie żyje, a ludzie i elfy zmierzają w stronę Samotnej Góry. Zaproponował, by zawarli z nimi porozumienie, opłacając je złotem. Jednak Thorin postanowił wezwać swego kuzyna Daina, który miał przybyć z armią krasnoludów. Mimo sprzeciwu Bilba, wędrowcy rozpoczęli umocnienia Smoczej Góry. Po pięciu dniach ludzie i elfy dotarli do Samotnej Góry. Bard zaproponował Thorinowi uczciwy podział skarbu, jednak dumny krasnolud odmówił.

Rozdział XVI – Nocny złodziej
Krasnoludy wciąż poszukiwały Arcyklejnotu. Roak powiadomił ich, że armia Daina przybędzie za dwa dni. Bilbo używszy pierścienia udał się nocą do przywódców ludzi i elfów. Oddał im Arcyklejnot, zapewniając, że to najważniejszy skarb dla Thorina. Mimo ostrzeżeń starca, w którym poznał Gandalfa – hobbit powrócił do Samotnej Góry.

Rozdział XVII – Chmury pękają
Król elfów i Bard pragnęli rozmawiać z Thorinem. Pokazali mu Arcyklejnot, a Baggins przyznał się, że to on im go wręczył. Krasnolud chciał zabić hobbita, jednak powstrzymał go Gandalf. Bilbo dołączył do Barda. Armie krasnoludów, a także elfów i ludzi przygotowywały się do starcia. Gandalf poinformował obie strony konfliktu, że w stronę Samotnej Góry zmierza Bolg na czele armii goblinów i wargów. Przeciwnicy postanowili wspólnie stawić mu czoła. Bitwa pięciu armii trwała tydzień. Na pomoc Bardowi ruszyły krasnoludy, a im z kolei pomogły wielkie orły, zrzucając na gobliny kamienie. Jeden z głazów ugodził ukrytego Bilba.

Rozdział XVII – Droga powrotna
Bilbo został odnaleziony, gdy zdjął z palca pierścień. Wraz z Gandalfem pożegnał umierającego w wyniku ran Thorina w Dal. O losach bitwy przesądziła pomoc Beorna, który zabił Bolga. Po uroczystym pogrzebie władcy krasnoludów nastąpił sprawiedliwy podział skarbów. Bilbo Baggins wziął dla siebie jedynie dwie małe szkatułki wypełnione złotem i srebrem. Droga powrotna z Gandalfem wiodła obok Mrocznej Puszczy. Zimę spędzili w siedzibie Beorna. Hobbit marzył o powrocie do domu.

Rozdział XIX – Ostatni akt
W drodze powrotnej Bilbo przez tydzień gościł w Rivendell, gdzie dotarł pierwszego maja. Dowiedział się, że Gandalf podczas swej nieobecności uczestniczył z innymi czarodziejami w planie przepędzenia Czarnoksiężnika z jego mrocznej fortecy w południowej części Puszczy. W końcu po ponadrocznej nieobecności Baggins dotarł do Hobbitonu. Trwała tam właśnie licytacja rzeczy po Bagginsie. Mieszkańcy nie mogli uwierzyć, że to naprawdę on. Nie darzyli go szacunkiem. Swój skarb rozdzielił Bilbo między członków rodziny. Zajął się spisywaniem wspomnień (pod tytułem: „Tam i z powrotem, wakacje pewnego hobbita”), czasem odwiedzał Rivendell. Po kilku latach Bilba odwiedzili Balin i Gandalf. Opowiedzieli o losach świata, odbudowie miast Dal i Esgaroth, a także wygnaniu władcy Miasta nad Jeziorem, który pragnął zawłaszczyć cały skarb.



  Dowiedz się więcej
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - bibliografia
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - najważniejsze cytaty
Uniwersalizm świata Tolkiena
Opis przygody z trollami z książki „Hobbit - czyli tam i z powrotem”
Najciekawsze zdarzenie w „Hobbicie”
Wyczyny Bilba, które zdobyły mu uznanie i szacunek u towarzyszy wyprawy
Z którym bohaterem książki Tolkiena chciałbym udać się w podróż?
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - recenzja książki
Bilbo Baggins - zwyczajny czy niezwyczajny hobbit?
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - charakterystyka bohaterów
Gandalf – charakterystyka
Charakterystyka plemion w „Hobbicie”
Hobbici – charakterystyka
Motyw domu w „Hobbicie, czyli tam i z powrotem”
Motyw przyjaźni w „Hobbicie, czyli tam i z powrotem”
Motyw podróży w „Hobbicie, czyli tam i z powrotem”
Doświadczenia Bilbo Bagginsa z podróży
Wędrówka Bilbo Bagginsa po skarb
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” jako powieść fantastyczna
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” – narracja
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” – kompozycja
John Ronald Reuel Tolkien – notatka szkolna
Najważniejsze miejsca w „Hobbicie”
Bilbo Baggins – charakterystyka
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - przynależność gatunkowa
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - główne wątki powieści
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” – problematyka
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - interpretacja tytułu
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - czas akcji
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - miejsce akcji
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” – geneza
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - plan wydarzeń
„Hobbit, czyli tam i z powrotem” - streszczenie