Streszczenie „Zbrodni i kary” - 2l.pl
2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Zbrodnia i kara

2l.pl / Streszczenie „Zbrodni i kary”

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Były student prawa, żyjący w biedzie i bez stałej pracy Rodion Romanowicz Raskolnikow od kilku tygodni skrupulatnie planował zabójstwo starej lichwiarki Alony Iwanownej. Uważał, że poprzez swój czyn poprawi los swojej rodziny oraz uwolni młodszą siostrę kobiety przed tyranizującą ją krewną. Poza tym boleśnie odczuwał niesprawiedliwość społeczną, która uniemożliwiała mu dostatnie życie.

W postanowieniu umocniło go spotkanie bezrobotnego pijaka Marmiełodowa, który podzielił się z nim gorzką opowieścią o chorej żonie, córce prostytutce, codziennym egzystowaniu w przechodnim pokoju pewnej kamienicy. Rodia czuł pełną solidarność ze skrzywdzonymi i wykluczonymi mieszkańcami ubogich dzielnic Petersburga.


Poczucie sytuacji bez wyjścia utwierdziły w nim listy od matki. Kobieta pisała o sporym zadłużeniu, o upokorzeniach córki Duni ze strony jej pracodawcy Swidrygajłowa oraz o nadchodzącym ślubie gotowej ratować finanse rodziny dziewczyny, ze znacznie starszym i antypatycznym radcą Łużynem.

Swoistą kropką na „i” przy podejmowaniu decyzji o zrealizowaniu morderczego planu był sen Rodiona o bestialskim zatłuczeniu starego, wychudłego konia przez brutalnego właściciela. Bohater był przekonany, że zabicie osoby zbijającej majątek na krzywdzie bliźnich będzie jego darem dla społeczeństwa, ponadto umożliwi jemu i jego rodzinie przyzwoite, bezpieczne życie, a także pomoże cierpiącym i poniżonym, zamieszkującym wynędzniałe ulice Petersburga.

Nadchodzi dzień wcielenia zamiarów w życiu. Raskolnikow morduje lichwiarkę siekierą, rabuje złotą biżuterię i inne skarby oraz sakiewkę z pieniędzmi. Niestety, jego plan zaburza pojawienie się siostry kobiety. Lizawieta także pada pod śmiertelnym ciosem ostrza. Wszystko to dzieje się w atmosferze popłochu i chaosu. Przez cały czas drzwi do mieszkania kobiet pozostawały otwarte, każdy mógł widzieć zbrodnię. Nie tak Rodion zaplanował to morderstwo.

Gdy w końcu zamknął drzwi, po chwili do mieszkania zaczęło dobijać się dwóch mężczyzn, byli przekonani, że coś jest nie tak, ponieważ lichwiarka zawsze po chwili wpuszczała klientów do mieszkania, zawsze przecież była w domu. Bohater zbiegł do pustego, malowanego akurat mieszkania, gdy tamci poszli po stróża. Nieprzewidywalność całej sytuacji sprawiła, że Raskolnikow przeżył silny wstrząs i zaczął zachowywać się jak w malignie. Zrabowane pieniądze i kosztowności ukrył po dużym głazem w ustronnym miejscu, godzinami błąkał się bez celu po mieście, by potem przez kilkanaście godzin spać. W końcu, gdy jego organizm był u kresu wytrzymałości - przez cztery dni na zmianę tracił i odzyskiwał przytomność.

Przez ten dni bohaterem opiekował się troskliwie jego przyjaciel ze studiów – ubogi student Razumichin. Od niego Rodia dowiedział się o brutalnej zbrodni, popełnionej na starej lichwiarce i jej siostrze, o którą policja podejrzewała malarza pokojowego Mikołaja. To u niego znaleziono kolczyki z bogatej kolekcji zastawów nieboszczki, które wcześniej Raskolnikow przez nieuwagę zgubił w remontowanym pokoju jej kamienicy.

Stan Rodiona pogorszył się, gdy odwiedził go starający się o rękę Duni Łużyn. Mężczyzna zachowywał się wyniośle i wygłaszał poglądy na temat korzyści posiadania biednej żony, aż w końcu przyszły szwagier wyrzucił go z mieszkania. Na szczęście Dunia także przejrzała na oczy i zerwała zaręczony. Stało się to w czasie kolacji, przygotowanej przez matkę, podczas której Łużyn obraził obie kobiety.

Kilka dni później Rodia był świadkiem potrącenia poznanego niedawno Marmieładowa. Pomógł rannego dostać się do domu, zapłacić za lekarza, a potem za pochówek mężczyzny. W tych smutnych okolicznościach bohater poznał także najstarszą córkę radcy, prostytutkę Sonię, był świadkiem, jak przed śmiercią wybaczyła ojcu skłonienie jej ku sprzedawaniu swego nastoletniego ciała za pieniądze.

Od tej chwili dziewczyna była częstym gościem u chorującego nadal Raskolnikowa, opiekowała się nim z jeszcze większą czułością, niż Razumichin. Ten był coraz bardziej zainteresowany siostrą bohatera, Dunią.

Gdy Rodia doszedł trochę do siebie, nadszedł czas na zmierzenie się z inteligentnym i dociekliwym oficerem Porfirym Pietrowiczem. Sprowokowany przez śledczego, bohater podtrzymał swój pogląd wyłożony w napisanym na studiach artykule i stwierdził, że wybitne jednostki nie podlegają ograniczeniom moralnym i społecznym. Tym samym skierował wszystkie podejrzenia na siebie.

W tym czasie Rodia poznał niedawnego prześladowcę swojej siostry, Swidrygajłowa. Od pierwszej chwili starszy mężczyzna wywołał w nim dziwną mieszaninę podziwu i wtrętu. Jego uczucia ewoluowały także w kierunku Soni – jej dobroć i szlachetność wzbudzała w nim coraz większy zachwyt. Pragnienie oddania jej hołdu zamknęło się w niezwykłym geście bohatera – pocałował nogi młodej prostytutki ze słowami: „Nie tobie się pokłoniłem, pokłoniłem się całemu cierpieniu ludzkiemu". Więź miedzy bohaterami stawała się coraz silniejsza.

Porfiry nadal nachodził bohatera, utwierdzając go w przekonaniu, iż wie, jakiego strasznego czynu się dopuścił. Nie mogąc już dłużej ukrywać prawdy, Rodia wyznał ją Soni. Jego zdziwienie nie ma granic, gdy zamiast potępienia, otrzymuje w zamian litość i współczucie dziewczyny. Postawa bohaterki dodała mu odwagi w podzieleniu się z nią ideologicznym zapleczem zbrodni. Uważał, że zabił „tylko [...] bezużyteczną, plugawą wesz”, a „mocny i silny rozumem i duchem" człowiek miał prawo postępowania wbrew ogólnie przyjętym normom społecznym. Gdy w końcu dopuścił do głosu Sonię i usłyszał, że powinien przyjąć pełną odpowiedzialność za swój czyn i zgłosić się dobrowolnie na policję, odrzucił ten pomysł z pogardą.

O zbrodni Raskolnikowa przez przypadek dowiedział się Swidrygajłow, który ciągle zabiegał w względy Dunii. Wynajmując mieszkanie obok pokoju Soni pewnego wieczoru podsłuchał rozmowę bohaterów. Nie zdążył jednak zgłosić się na policję, ponieważ – spotykając się z kilkukrotnym odrzuceniem przez ukochaną - popełnił w końcu samobójstwo.

Dopiero rozmowa z przekonanym o jego winie Porfirym przekonała Raskolnikowa do przyznania się do popełnionej zbrodni. Bohater pożegnał się z matką i Dunią i zgłosił na komisariat. Po uwzględnieniu jego stanu psychicznego w momencie morderstwa oraz dobrowolnego zgłoszenia się do dyspozycji organów ścigania, został skazany na ośmioletnią katorgę. Podczas katorgi syberyjskiej przez wszystkie lata dzielnie towarzyszyła mu Sonia. To ona powiedziała mu o śmierci Pulcherii oraz o ślubie Dunii z Razumichinem.

To nie wyrok oraz pobyt na Syberii spowodowały w Rodionie duchową przemianę, lecz dopiero ciężka choroba, na którą zapadł w łagrze. Ukojenie i spokój znalazł w religii.



  Dowiedz się więcej
Zbrodnia i kara - geneza powieści
Uniwersalność przesłania lektury Zbrodnia i kara
Wątki społeczne, religijne oraz filozoficzne w powieści
Fascynacje światopoglądowe Raskolnikowa
Narodziny zbrodniczej idei
Zbrodnia i kara jako powieść...
Budowa powieści – innowacje strukturalne (Zbrodnia i kara jako powieść polifoniczna)
Miejsce i czas akcji – wizja Petersburga w powieści
Struktura Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego
Bohaterowie Zbrodni i kary
Zbrodnia i kara - streszczenie
Fiodor Dostojewski - biografia
„Zbrodnia i kara” – bibliografia
„Zbrodnia i kara” – najważniejsze cytaty
Chrześcijańska teoria ofiary - zmagania Soni Marmieładowej z egoistyczną naturą człowieka
Mowa obrończa Rodiona Raskolnikowa
Mowa oskarżycielska przeciwko Rodionowi Raskolnikowi
Filozofia w „Zbrodni i karze”
„Zbrodnia i kara” jako powieść polifoniczna
„Zbrodnia i kara” jako powieść społeczna
„Zbrodnia i kara” jako powieść sensacyjna (kryminalna)
„Zbrodnia i kara” jako powieść realistyczno-psychologiczna
Dylematy moralne Raskolnikowa
Problematyka „Zbrodni i kary”
W którym momencie Rodion zrozumiał, że za zbrodnie należy ponieść karę?
Rozważając sens zdania „Samo istnienie nigdy mu nie wystarczało, zawsze chciał czegoś więcej" oraz treść "Zbrodni i kary" oceń poglądy oraz czyny Rodiona Raskolnikowa
Przemiana wewnętrzna Rodiona Raskolnikowa
Rodion Raskolnikow - bohater na wskroś oryginalny
„Żaden cel, nawet najbardziej wzniosły nie może usprawiedliwiać zbrodni”. Udowodnij stwierdzenie na podstawie „Zbrodni i kary”
Artykuł Raskolnikowa i jego wizja społeczeństwa
Oceń postać Rodiona Raskolnikowa
Jakie warunki zadecydowały, że zbrodnia została popełniona?
Przedstaw historię zbrodni dokonanej przez Raskolnikowa
Dzieje Raskolnikowa
Rodion Raskolnikow – charakterystyka
„Zbrodnia i kara” - dramat człowieka "uwiedzionego" przez fałszywą ideę
Wpływ Soni na przemianę wewnętrzną Raskolnikowa
Wpływ Soni na przemianę wewnętrzną Raskolnikowa
Miłość Soni i Raskolnikowa
Losy Soni bohaterki „Zbrodni i kary”
Motyw rodziny w „Zbrodni i karze”
Wędrówka Raskolnikowa ulicami Petersburga
System sobowtórów w „Zbrodni i karze”
Idea „nadczłowieka” w „Zbrodni i karze”
Rola przypowieści o Łazarzu w „Zbrodni i karze”
Wymiar religijny „Zbrodni i kary”
Idea zmartwychwstania w „Zbrodni i karze”
Wartości, które decydują o sensie ludzkiego życia w oparciu o „Zbrodnię i karę”
Uniwersalizm i ponadczasowość „Zbrodni i kary”
Dlaczego Petersburg nazywany jest Sodomą i Gomorą?
„Zbrodnia i kara” jako powieść o zmaganiu sumienia
Jak bohaterowie „Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego rozumieją pojęcie sumienia?
Motyw zbrodni i kary w powieści Dostojewskiego
Obraz Petersburga w „Zbrodni i karze”
Rosja i Rosjanie w „Zbrodni i karze”
Obraz społeczeństwa rosyjskiego w „Zbrodni i karze”
Katarzyna Iwanowna - charakterystyka
Rodzina Marmieładowów w „Zbrodni i karze”
Marmieładow – charakterystyka
Dunia– charakterystyka
Razumichin – charakterystyka
Sonia – charakterystyka
Motyw dobra i zła w człowieku na przykładzie „Zbrodni i kary”
Motyw snu w „Zbrodni i karze”
Wpływ dokonanej zbrodni na dalsze życie Raskolnikowa
Jak rodzą się zbrodniarze? Omów temat odwołując się do „Zbrodni i kary” Dostojewskiego
„Zbrodnia i kara" – traktat o naturze człowieka
Przesłanie „Zbrodni i kary" Fiodora Dostojewskiego
Narracja „Zbrodni i kary”
Język „Zbrodni i kary”
Struktura i kompozycja „Zbrodni i kary”
Fiodor Dostojewski – notatka szkolna
Geneza „Zbrodni i kary”
„Zbrodnia i kara” – miejsce akcji
„Zbrodnia i kara” – czas akcji
„Zbrodnia i kara” – plan wydarzeń
Streszczenie „Zbrodni i kary”