2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Wesele

2l.pl / Pierwowzory postaci dramatu w „Weselu”

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Pan Młody – Lucjan Rydel był znanym krakowskim poetą i dramaturgiem. Pochodził z bardzo konserwatywnej rodziny profesorów UJ, która długo nie chciała zgodzić się na jego ślub z prostą dziewczyną ze wsi. Czas pokazał, że nie był typowym chłopomanem, ponieważ jego uczucie do Jadwigi było prawdziwe, a ich związek bardzo szczęśliwy. O ile nie przejmował się tym, w jaki sposób jego przyjaciel i świadek na ślubie – Stanisław Wyspiański – opisał go w „Weselu”, o tyle miał mu za złe spłycenie osobowości jego ukochanej.

Panna Młoda – Jadwiga Mikołajczykówna była najmłodszą córką Jacka Mikólajczyka, która w rzeczywistości dorastała w domu swojego szwagra Włodzimierza Tetmajera, który poślubił swego czasu jej siostrę Annę. W dniu ślubu z Rydlem Jadwiga była bardzo młoda, miała zaledwie 16 lat. Mimo wieku była dobrze wykształcona, dlatego sposób, w jaki ukazał ją Wyspiański w „Weselu” może wydawać się krzywdzący.


Gospodarz – Włodzimierz Tetmajer był uznanym krakowskim malarzem, który nauki pobierał między innymi we Wiedniu, Paryżu i Monachium. Był także jednym z bardziej znanych uczniów Jana Matejki. W 1890 roku przeprowadził się do Bronowic po ślubie z Anną Mikołajczykówną. Poprzez swoją sztukę wyrażał zafascynowanie życiem na wsi i chłopami, koncentrując się głównie na scenach rodzajowych z ich życia. Ponadto Włodzimierz był posłem do parlamentu austro-węgierskiego. Podczas wesela Rydla faktycznie sparował rolę gospodarza, ponieważ to w jego dworku odbyła się huczna zabawa.

Gospodyni – Anna Tetmajer w roku 1900, w którym rozgrywa się akcja „Wesela” miała dwadzieścia siedem lat. Kobieta była żoną Włodzimierza Tetmajera, matką jego dzieci, a także starszą siostrą panny młodej – Jadwigi.




Poeta – Kazimierz Przerwa-Tetmajer był po Wyspiańskim najbardziej znanym gościem wesela Rydla (warto zauważyć, że poeta zmarł w 1940 roku przeżywając niemal wszystkich gości zabawy). Zasłynął nie tylko jako poeta, ale i dramaturg, nowelista i powieściopisarz. Był on przyrodnim bratem Włodzimierza. Ludzie którzy znali go osobiście uważali, że Wyspiański w doskonały sposób sportretował go jako dekadenta, flirciarza i wagabunda.

Dziennikarz – Rudolf Starzewski był znanym krakowskim publicystom kojarzonym głównie z poglądami konserwatywnymi. Współpracował między innymi z popularnym czasopismem „Czas”. Starzewski był wielkim miłośnikiem teatru – często recenzował sztuki wystawiane w krakowskich teatrach. Na kartach „Wesela” widzimy jak zaleca się do Zosi (Zofia Pareńska), uważa się, że właśnie z jej powodu dziennikarz popełnił samobójstwo w 1920 roku.




Radczyni – Antonina Domańska była stryjeczną siostrą matki pana młodego, a także żoną profesora UJ. Jednak w świadomości wielu czytelników zapisała się jako autorka książek dla dzieci, z których najsłynniejszą jest „Historia żółtej ciżemki”.

Rachel – Pepa Singer była córką Hersza Singera, który prowadził karczmę w Bronowicach. Kobieta niemal w niczym nie przypominała postaci opisanej w „Weselu”. Wyspiański posłużył się stereotypem Żydówki jako kobiety wyemancypowanej, dlatego w taki właśnie sposób sportretował Pepę. W dniu wesela Rydlów dziewczyna miała zaledwie piętnaście lat. Dzięki „Weselu” Żydówka stała się stałą bywalczynią krakowskich salonów, przyjęła nawet imię Rachela.

Czepiec – Błażej Czepiec był nie tylko wujem panny młodej, ale także gminny pisarzem Bronowic. Razem z Wyspiańskim świadkował na ślubie Rydlów. Nie był wójtem Bronowic, a był nim jego brat Maciej (ojciec znanego z „Wesela” Kaspra). Rzeczywiście był rosłym i porywistym mężczyzną i faktycznie wszczął awanturę z muzykami na weseli Rydlów, co Wyspiański opisał później w swoim dramacie.

Marysia – Maria Susuł z domu Mikołajczyk była starszą siostrą Panny Młodej (Jadwigi) i młodszą siostrą Gospodyni (Anny). Na weselu Rydlów pojawiła się jako żona Wojciecha. Jednak za młodu zaręczona była ze znanym francuskim malarzem polskiego pochodzenia Ludwikiem de Laveauv, który jednak zmarł na gruźlicę w Paryżu.

Nos – Tadeusz Nosowski był znanym malarzem. Postać ta w utworze symbolizuje „przybyszewszczyznę”, czyli środowisko artystyczne skupione wokół Stacha Przybyszewskiego, określanego także mianem cyganerii.

Ojciec – Jacek Mikołajczyk był ojcem Panny Młodej, Gospodyni, a także Jaśka, Kuby i Marysi.

Haneczka, Maryna, Zosia – pierwsza z nich była młodszą siostrą Lucjana Rydla, pozostałe zaś córkami Elizy Pareńskiej.

Isia – była córką Włodzimierza i Anny Tetmajerów. Dziewczynka jest najmłodszą bohaterką „Wesela”.



  Dowiedz się więcej
Narodowe mity i ich krytyka w „Weselu”
Realizm i fantastyka w „Weselu”
Polska i Polacy w „Weselu”
Rola didaskaliów w „Weselu” Wyspiańskiego
Poglądy Nosa jako typowego dekadenta i stosunek do niego innych bohaterów
Charakterystyka fantastycznych osób dramatu
Panna Młoda – charakterystyka
Pan Młody – charakterystyka
Gospodarz – charakterystyka
Artyzm „Wesela” Wyspiańskiego
Motyw tańca w „Weselu” Wyspiańskiego
„Wesele” jako dramat fantastyczny
„Wesele” Wyspiańskiego jako dramat neoromantyczny
„Wesele” jako dramat narodowy
Kompozycja „Wesela”
Problematyka narodowowyzwoleńcza „Wesela”
Problematyka „Wesela”
Wygląd wiejskiej chaty na przykładzie „Wesela”
Chocholi taniec w „Weselu” – symbolika
Wymowa „Wesela”
Ludomania na przykładzie „Wesela”
Motyw wsi w „Weselu”
„Wesele” – interpretacja tytułu
Mitologizacja polskiej wsi w „Weselu” Wyspiańskiego
Stosunek i wyobrażenia inteligencji na temat wsi i jej mieszkańców na przykładzie „Wesela”
Jak przeszłość kształtuje relacje między inteligencją i chłopami w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego
Charakterystyka inteligencji w „Weselu”
Charakterystyka chłopów w „Weselu”
Stylizacja językowa w „Weselu”
Symbole w „Weselu”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
„Wesele” według Andrzeja Wajdy
„Plotka o weselu” Tadeusza Boya-Żeleńskiego
„Wesele” – czas i miejsce akcji
Pierwowzory duchów i zjaw w „Weselu”
Pierwowzory postaci dramatu w „Weselu”
Stanisław Wyspiański – notatka szkolna
Geneza „Wesela”
Bibliografia do „Wesela” Wyspiańskiego
„Wesele” – najważniejsze cytaty
„Wesele” – plan wydarzeń
Wesele - streszczenie