2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Krzyżacy

2l.pl / Obraz zakonu krzyżackiego w „Krzyżakach”

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Przedstawicieli zakonu krzyżackiego poznajemy przede wszystkim dzięki kreacjom takich postaci, jak: Kuno von Lichtenstein, Hugo de Danveld, Zygfryd de Lwe oraz Rotgier i Gotfryd. Obraz zakonników jest bardzo jednostronny – to osoby na wskroś złe, pałające nienawiścią do Polski, żądne zysków, spiskujące i niemoralne.

Rycerzy zakonnych można poznać już z daleka. Poruszają się na potężnych koniach, mają przywdziane białe płaszcze z czarnym krzyżem oraz lśniącą zbroję, na głowach zaś noszą hełmy z pawimi czubami. Są przedstawicielami możnych rodów z Niemiec i innych europejskich państw, którzy wstępując do zakonu ślubowali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo.


Sienkiewicz ukazuje zakon w stanie rozkładu. Poszczególni jego przedstawiciele jawnie łamią zakonne przykazania, nie słuchają nawet wielkiego mistrza. Są pyszni, obłudni wciąż knują intrygi. Najbardziej zuchwałym i haniebnym ich czynem było porwanie i wielomiesięczne więzienie córki Juranda ze Spychowa – Danusi. Zakonnicy nie stronią od rozpusty, o czym najlepiej świadczy wystawna uczta na zamku w Malborku. Wobec zwyciężonych są okrutni, przed silniejszymi pokazują uległość i pokorę. Oszukują zachodnioeuropejskich rycerzy przekonując ich o barbarzyństwie Polaków i Litwinów.

Najgorszym wśród Krzyżaków jest z pewnością starosta szczycieński Hugo de Danveld. To on jest pomysłodawcą spisku z porwaniem Danusi, zabija pana de Fourcy’ego, ma wobec młodziutkiej Danusi niecne zamiary. Pozbawiony jest jakichkolwiek zahamowań moralnych. Podobnie bezwzględny był Zygfryd de Lwe, jednak on okazał ludzką twarz po stracie syna – Rotgiera. Śmierć ta powoduje u niego obłęd – okalecza Juranda, ucieka z porwaną Danusią, a po ułaskawieniu popełnia samobójstwo. Symbolem wszystkiego co w zakonie negatywne – pychy, bezduszności i obłudy – jest także Kunon von Lichtenstein.




Na czele zakonu krzyżackiego stoją wielcy mistrzowie krzyżaccy. W powieści poznajemy ich dwóch – Konrada von Jungingena, który pragnął konflikt polsko-krzyżacki rozwiązywać na stopie dyplomatycznej, nie był złym i zepsutym człowiekiem, hamował pychę i zuchwałość zakonników oraz Ulryka von Jungingena, który szanuje kodeks rycerski, jednak z całych sił dąży do wojny z Polską, wierząc w potęgę zakonu.



  Dowiedz się więcej
„Krzyżacy” – bibliografia
„Krzyżacy” – najważniejsze cytaty
Legenda o Walgierzu Wdałym (Mocnym)
Motyw samobójstwa w „Krzyżakach”
Motyw szaleństwa w „Krzyżakach”
„Krzyżacy” – recenzja filmu A. Forda
Czy powieść „Krzyżacy” Henryka Sienkiewicza uczy historii? - rozprawka
Danusia Jurandówna i Jagienka ze Zgorzelic – charakterystyka porównawcza
Dzieje miłości Zbyszka i Danusi na podstawie „Krzyżaków”
Losy Juranda ze Spychowa na podstawie „Krzyżaków”
Henryk Sienkiewicz – notatka szkolna
Losy Zbyszka z Bogdańca
Jurand ze Spychowa - charakterystyka
Jagienka ze Zgorzelic – charakterystyka
Danusia Jurandówna – charakterystyka
Zbyszko z Bogdańca – charakterystyka
Obraz średniowiecza w „Krzyżakach”
Bitwa pod Grunwaldem – plan wydarzeń
Obraz bitwy pod Grunwaldem w „Krzyżakach”
„Krzyżacy” jako powieść pisana „ku pokrzepieniu serc”
Motyw miłości w „Krzyżakach”
Motyw rycerza w „Krzyżakach”
Kodeks rycerski w „Krzyżakach”
Obraz średniowiecznych obyczajów rycerskich w „Krzyżakach”
Obraz polskiego rycerstwa w „Krzyżakach”
Obraz zakonu krzyżackiego w „Krzyżakach”
Henryk Sienkiewicz – notatka szkolna
„Krzyżacy” – źródła historyczne
„Krzyżacy” jako powieść historyczna
„Krzyżacy” – postaci fikcyjne
„Krzyżacy” – postaci historyczne
„Krzyżacy” – tło historyczne
„Krzyżacy” – styl i język
„Krzyżacy” – kompozycja
„Krzyżacy” – geneza
„Krzyżacy” – problematyka
„Krzyżacy” – główne wątki powieści
„Krzyżacy” – miejsce akcji
„Krzyżacy” – czas akcji
„Krzyżacy” – skrócony plan wydarzeń
„Krzyżacy” – szczegółowy plan wydarzeń
„Krzyżacy” – streszczenie