2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Motyw zbrodni

2l.pl / Motyw zbrodni - propozycje zakończenia

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Najważniejszym elementem zakończenia są wnioski nawiązujące do postawionej tezy. Jest ono także podsumowaniem całej pracy.

A. Motyw zbrodni w literaturze różnych epok.


Przykład zakończenia:

Z zaprezentowanych utworów jasno wynika, że nie istniej zbrodnia doskonała, która nigdy nie ujrzy światła dziennego i zgodnie ze słowami Adama Mickiewicza „nie masz zbrodni bez kary”. Jeden zły czyn pociąga za sobą następny, a raz puszczoną w ruch machinę zbrodni jest w stanie zatrzymać tylko śmierć samego mordercy. Kara za wyrządzone zło jest nieunikniona, wymierzy ją społeczeństwo albo Bóg. Przypadki opisane w literaturze jednoznacznie pokazują, że zbrodnia nie popłaca i należy szukać innych sposobów rozwiązywania problemów, czy realizacji swoich marzeń i dążeń, gdyż morderstwo prowadzi w konsekwencji do całkowitej degradacji moralnej i fizycznej człowieka.




B. Zbrodnia i kara jako konsekwencje złego czynu. Omów na wybranych przykładach literackich.

Przykład zakończenia:

Poprzez analizę powyższych tekstów można zauważyć, że człowiek od początku stworzenia ściąga na siebie karę, przekraczając wyznaczone normy moralne. Nie zawsze działa w pełni świadomie, jednakże często jednostka zachowuje się z premedytacją, podobnie jak Makbet, łudząc się, że da się uniknąć kary. Jednak takie przeświadczenie nie jest słuszne, bowiem analiza dzieł literackich wykazała, że jednostkę zawsze spotka kara za popełnione winy: zastanie wymierzona przez samego Boga, prawo, naturę czy też sumienie. Ten ostatni czynnik: ludzkie sumienie powoduje, że człowiek nie potrafi żyć z piętnem zbrodni. Dlatego dokonanie podłych występków może doprowadzić do ludzkiej autodestrukcji. Zniszczona zostaje jej psychika a w wielu przypadkach wymierzona zostaje kara najwyższa czyli śmierć. Istnieje tylko jedna jedyna możliwość naprawienia win, a jest nią zdolność do znalezienia w sobie pokory i umiejętność przyznania się do winy. Jednak powyższa prezentacja jest dowodem na to, że czasami człowiek nie potrafi, bądź nie chce przyznać się do błędu.

C. Przedstaw literackie portrety zbrodniarzy. Odwołaj się do utworów z różnych epok.

Przykład zakończenia:

Pośród wielu rozmaitych kreacji literatura ukazuje portrety zbrodniarzy. Skupiając się na ich psychice próbuje dociec co spowodowało targnięcie się na czyjeś życie czy też wystąpienia przeciwko obowiązującym zasadom. Najciekawszy jest nie sam akt zbrodni, a to, co dzieje się w głowie przestępcy. Przedstawione sylwetki zbrodniarzy łączy to, iż wystąpili przeciwko powszechnie akceptowanemu prawu, popełnili haniebny czyn. Jednak ich losy, szczególnie po popełnieniu zbrodni pokazują, jak bardzo różnymi charakterami byli. Kolejna zbrodnia, obojętność, skrucha, odpokutowanie win to bardzo odmienne reakcje zbrodniarzy po pierwszej zbrodni. Dzięki literaturze możemy uświadomić sobie, że tak jak nie ma dwóch takich samych zbrodni, ani podobnych do siebie zbrodniarzy.



  Dowiedz się więcej
Motyw zbrodni - wprowadzenie
Motyw zbrodni w literaturze
Motyw zbrodni w filmie
Motyw zbrodni - literatura podmiotowa
Motyw zbrodni - literatura przedmiotowa
Motyw zbrodni - tematy wypracowań
Motyw zbrodni - propozycje wstępu
Motyw zbrodni - propozycje zakończenia