2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Gloria victis

2l.pl / „Gloria victis” – charakterystyka bohaterów

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Romuald Traugutt – przywódca powstańców, człowiek „świętego imienia”, który wziął na ramiona krzyż swego narodu. Miał czarne włosy, zamyślone oczy i uśmiech dziecka. Na czole miał zmarszczkę, która nieraz powodowała, że sprawiał groźne wrażenie. Miał silny głos, przyrównany do głosu Leonidasa spod Termopil. Był biegły w kwestiach wojskowych, zdawał sobie sprawę z tragicznego położenia walczących.

Podczas walki wykazywał się odwagą, nie unikał bezpośredniego starcia z wrogiem. Podczas szarży na oddział wroga, który zaatakował namiot z rannymi przypominał Archanioła z mieczem.


Jagmin – młodzieniec mieszkający na Polesiu litewskim. Miał wyniosłą postawę, czarne włosy i czarny, iskrzący się wzrok. Przyrównany zostaje do antycznego Herkulesa, a jego rysy przywodzą na myśl postać rzymskiego wodza i polityka – Scypiona. Zobowiązał się wobec Anieli do opieki nad Marysiem. Jagmin dowodził oddziałem konnym. Wykazywał się męstwem i odwagą. Umarł podczas starcia z Rosjanami.

Maryś Tarłowski – wątły i drobny dwudziestoletni młodzieniec, na twarzy różowy i biały o łagodnych, nieśmiałych, czystych i błękitnych oczach. Pochodził z dalekich stron. Był wykształcony, znał na przykład starożytnych poetów rzymskich. Przyjechał na Polesie z młodszą siostrą, która była bardzo do niego podobna. Oboje byli sierotami. Maryś postanowił wziąć udział w działaniach powstańczych.




Podczas walk wykazywał się odwagą i męstwem, o czym świadczy fakt, że uratował życie dowódcy – Traugutta, nie patrząc na własne zdrowie. Sprawnie wykonywał polecenia. Spojrzenie miał podobne do lwa lub tygrysa. Przeżywał jednak wewnętrzne rozterki pomiędzy miłością do ojczyzny a miłością do natury. Nie był stworzony do walki i zabijania. Po walkach zajmował się obserwacją natury – rzadkich okazów roślin i zwierząt, co czyniło go szczęśliwym. Był milczący i zamknięty w sobie, nie spędzał czasu na rozmowach z innymi. Potrafił jednak zaciekawić innych swoją pasją zbieracza i badacza. Gdy został ranny przeniesiono go do namiotu – szpitala polowego. Wróg jednak zaatakował rannych. Bohater zginął jak męczennik, a jego ciało zostało rozniesione na pikach Rosjan.

Aniela Tarłowska – siostra Marysia. Podobnie jak on wątła i drobna. Miała jasne włosy, błękitne oczy, i wesoły uśmiech, który często gościł na jej rumianych ustach. Bardzo kochała brata, była sierotą. Pomagała bratu, a on zajmował się jej edukacją. Rozpaczała na wieść o rozpoczęciu działań powstańczych, jednak wiedziała, że brat postanowił walczyć. Wciąż myślała o bracie, wysłała mu także pocztą powstańczą liścik, jednak Maryś nie zdążył go już odczytać. Po latach dotarła do mogiły, gdzie spoczęli jej brat i ukochany i postawiła mały krzyżyk.

Kalikst - wysłaniec poczty obywatelskiej.
Radowicki – adiutant wodza.



  Dowiedz się więcej
„Gloria victis” – bibliografia
„Gloria victis” – najważniejsze cytaty
Wartości w noweli Elizy Orzeszkowej „Gloria victis”
Obraz Rosjan w noweli „Gloria victis”
Przyroda jako narrator noweli Orzeszkowej „Gloria victis”
Obraz powstania styczniowego w noweli „Gloria victis”
Motyw heroicznej śmierci w noweli „Gloria victis”
Motyw mogiły w noweli „Gloria victis”
Motyw patriotyzmu w noweli „Gloria victis”
Aniela Tarłowska – charakterystyka
Jagmin – charakterystyka
Romuald Traugutt – charakterystyka
Maryś Tarłowski – charakterystyka
„Gloria victis” – rola natury
„Gloria victis” – interpretacja tytułu
„Gloria victis” – tło historyczne
Patos, baśniowość i poetyckość w „Glorii victis”
„Gloria victis” – narracja i język
„Gloria victis” – kompozycja
„Gloria victis” – charakterystyka bohaterów
„Gloria victis” na tle prądów literackich epoki
„Gloria victis” – geneza
„Gloria victis” – plan wydarzeń
„Gloria victis” – streszczenie
Biogram Elizy Orzeszkowej