2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Potop

2l.pl / Sąd nad Andrzejem Kmicicem

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Główny bohater powieści Henryka Sienkiewicza – Andrzej Kmicic – to postać kontrowersyjna, która zmienia swoje zachowanie podczas akcji utworu. To co niezmienne to odwaga i pewność siebie, umiłowanie kompanii, wierność szlacheckim tradycjom.

Poznając Kmicica w pierwszej części utworu dominują jego wady. To typowy polski Sarmata – warchoł, skłonny do wszczynania awantur. Jest przekonany, że potrafiąc umiejętnie władać szablą i zbierając doborową kompanię może wieść hulaszczy tryb życie, nie szanując prawa czy porządku publicznego. O jego zamiłowaniu do hulaszczego trybu życia i pijaństwa świadczą zabawy podczas uczt z kompanią. Chociaż wobec ukochanej Oleńki Andrzej zachowuje się przykładnie, obiecuje jej dobrze się prowadzić, to jednak do zmiany jeszcze mu daleko. Kierująca nim gwałtowność, nieumiejętność panowania nad sobą powodują, że w akcie zemsty po stracie przyjaciół pali całą wieś. Gdy w następstwie tego ukochana odtrąca go, bohater siłą ją porywa.


Mimo odwagi i niezłomności Kmicica nie ma on zmysłu politycznego czy wykształcenia. Świadczy o tym fakt z jaką łatwością uwierzył hetmanowi Januszowi Radziwiłłowi i przyrzekł mu swą służbę. Nawet po jego jawnej zdradzie pozostał mu wierny – z jednej strony dochował danego słowa, z drugiej pozostawał wierny zdrajcy ojczyzny. Gdyby jednak także Andrzej był zdrajcą pozostał by do końca u boku Radziwiłłów, a może nawet zdradził by ich. Jednak, kiedy dowiaduje się o prawdziwych zamiarach magnatów uświadamia sobie swą ignorancję. Pragnie porwać Bogusława i oddać go w ręce sprawiedliwości.

Decyduje się odkupić swe winy i udać się na służbę do polskiego króla. Autentyczną wewnętrzną przemianę przechodzi na Jasnej Górze. Klasztoru broni z niebywałym poświęceniem. Staje także w obronie króla i dowodząc przydzielonymi oddziałami nęka wroga. Wykazuje się odwagą i poświęceniem. Nad dobro własne przedkłada dobro ojczyzny. Wielokreotnie udowodnione męstwo i poświęcenie przynoszą mu ostateczną rehabilitację w oczach lokalnej społeczności, a przede wsztytkim ukochanej Oleńki.




Moim zdaniem każdy zasługuje na drugą szansę, nawet najwięksi grzesznicy mogą odkupić swoje winy. Podobnie należy patrzeć na przemianę Kmicica. Mimo grzechów i zbrodni młodości, bohater zrozumiał swe winy i zmienił diametralnie swoje postępowanie zasługując na szacunek i podziw. Najlepeij o jego przemianie świadczą słowa króla skierowane do Wołodyjowskiego: „Boś znał wielkiego żołnierza, ale swawolnika i radziwiłłowskiego w zdradzie socjusza... A tu stoi Hektor częstochowski, któremu Jasna Góra po księdzu Kordeckim najwięcej zawdzięcza, tu stoi obrońca ojczyzny i sługa mój wierny, który mnie własną piersią zastawił i życie mi ocalił, gdym w wąwozach, jako między stado wilków, dostał się między Szwedów. Taki to ów nowy Kmicic...”



  Dowiedz się więcej
Potop – streszczenie
Okoliczności powstania "Potopu"
Potop - bohaterowie
Czas i miejsce akcji
Materiał źródłowy powieści
Typy narracji w Potopie
Idea „Potopu” – powieść pisana „ku pokrzepieniu serc”
Kompozycja Potopu
Postawa Polaków wobec najazdu Szwedów
„Potop” – szczegółowy plan wydarzeń
Skrócony plan wydarzeń „Potopu”
„Potop” – problematyka
„Potop” – wątki główne i poboczne
Obraz Polaków w XVII wieku na podstawie „Potopu”
Obraz społeczeństwa polskiego w „Potopie”
Henryk Sienkiewicz – notatka szkolna
„Potop” jako powieść historyczna (cechy gatunku)
Andrzej Kmicic – charakterystyka
Aleksandra Billewiczówna – charakterystyka
Michał Wołodyjowski – charakterystyka
Zagłoba – charakterystyka
Janusz Radziwiłł – charakterystyka
Bogusław Radziwiłł – charakterystyka
Wydarzenia historyczne w „Potopie”
Bohaterowie historyczni w „Potopie”
Archaizacja w „Potopie”
„Potop” – znaczenie tytułu
Artyzm powieści „Potop”
Style w „Potopie”
Sposób kreowania bohaterów w „Potopie”
Wątek romansowo-przygodowy w „Potopie”
„Potop” a prawda historyczna
Założenia ideowe w „Potopie”
Motyw władcy w „Potopie” (portret Jana Kazimierza)
Motyw zdrady ojczyzny w „Potopie”
Motyw wojny w „Potopie”
Motyw odkupienia winy w „Potopie”
Motyw sarmaty i sarmatyzmu w „Potopie” Sienkiewicza
Wątek rycerza i rycerstwa w „Potopie”
Andrzej Kmicic - rycerz czy warchoł?
Motyw pojedynku w „Potopie”
Tło historyczne w „Potopie”
Przemiana Andrzeja Kmicica i jej motywy
Motyw przyjaźni w „Potopie”
Losy Andrzeja Kmicica
Andrzej Kmicic jako bohater dynamiczny
Adaptacja „Potopu” Hoffmana
Elementy stylu biblijnego w „Potopie” Henryka Sienkiewicza
Literacka wizja rehabilitacji i przebaczenia w „Potopie”
Miłość Aleksandry Billewiczówny i Andrzeja Kmicica w „Potopie”
Obraz Szwedów w „Potopie”
Geneza „Potopu”
Aluzje Sienkiewicza do współczesności w „Potopie”
Wartości wyznawane przez Andrzeja Kmicica
Krótka charakterystyka Kmicica
Aleksandra Billewiczówna jako kobieta idealna
Obraz Matki Boskiej w „Potopie”
Sąd nad Andrzejem Kmicicem
Realizm i fikcja w „Potopie”
Charakterystyka porównawcza Andrzeja Kmicica i Jacka Soplicy
Uczta w Kiejdanach – opis
Czy twoim zdaniem Kmicic jest bohaterem dla współczesnego, młodego człowieka?
„Kmicicowa kompania” Kossaka – portret awanturników
„Potop” – najważniejsze cytaty
„Potop” – bibliografia