2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Król Edyp

2l.pl / Sofokles – notatka szkolna

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Starożytna Grecja miała trzech wybitnych tragików – Ajschylosa, Sofoklesa i Eurypidesa.

Twórczość Sofoklesa przypada na okres pomiędzy twórczością Ajschylosa a życiem Eurypidesa. W zawodach dionizyjskich Sofokles rywalizował ze sławnym i powszechnie szanowanym Ajschylosem. Pokonał go aż 13 razy.


Był autorem wielu tragedii i dramatów satyrowych. Do naszych czasów przetrwało zaledwie 7 sztuk - „Antygona”, „Król Edyp”, „Elektra”, „Filoktet”, „Trachinki”, „Edyp w Kolonie”. Jego twórczość odznacza się patriotyzmem, konserwatyzmem, tradycyjnością, religijnością, fatalizmem i pesymizmem.

Życiorys
Data urodzenia Sofoklesa jest sporna. Prawdopodobnie był to przełom lat 497/496 p. n. e. Urodził się w Kolonos, które obecnie jest przedmieściem Aten. Żył długo, bo 90 lat. Zmarł w Atenach w
406 r. p. n. e.




Jego ojcem był Sofillos – właściciel manufaktury wytwarzającej broń. Pracowali tam niewolnicy.

Sofoklesa wychowywano według zasady kalokagatia, co oznaczało harmonijne łączenie zalet ducha z zaletami ciała. Uczył się muzyki, tańca, gimnastyki i poznawał twórczość znakomitych poetów. Do zawodów dionizyjskich stanął pierwszy raz w wieku 28 lat i od razu otrzymał pierwszą nagrodę. Oprócz tego był również aktorem.

Sofokles nie przejawiał zbyt dużego zainteresowania sprawami polityki lecz mimo tego pełnił różne stanowiska publiczne w administracji ateńskiej / strateg, skarbnik /. Jako strateg uczestniczył w tłumieniu buntu na Samos w 440 r. p. n. e. Był również wybrany na kapłana kultu Asklepiosa, który wprowadzono jako nowy kult publiczny.

W teatrze stał się jego reformatorem. Zerwał z konwencją trylogii tragediowej. Każdą tragedię traktował jako zamkniętą całość. Wprowadził na scenę trzeciego aktora i bardzo często korzystał z takiego rozwiązania. Zwiększył liczebność chóru z 12 do 15 osób, co pozwolił wyeksponować rolę koryfeusza. Chór przekształcił się w widza i komentatora w sztuce. Sofokles wprowadził też monolog, który ułatwił postaciom wyrażanie swoich myśli.



  Dowiedz się więcej
„Król Edyp” Sofoklesa – najważniejsze cytaty
Najważniejsze inscenizacje tragedii Sofoklesa „Król Edyp”
Grecki teatr antyczny – słowniczek terminów
„Król Edyp” tragedią o ludzkich losach i postawach wobec życia
Chór w starożytnej tragedii greckiej
Konflikt tragiczny w „Królu Edypie”
Koncepcja ludzkiego losu według Sofoklesa
Funkcja katharsis w „Królu Edypie”
Motyw winy i kary w „Królu Edypie”
Znaczenie terminów: tragedia, tragizm, perypetia, decorum
Problem cierpienia w „Królu Edypie”
Motyw Boga w „Królu Edypie” Sofoklesa
Problematyka tragedii Sofoklesa „Król Edyp”
„Król Edyp” - czas i miejsce akcji
Motyw przepowiedni w „Królu Edypie”
Motyw przeznaczenia w „Królu Edypie”
Motyw władzy w „Królu Edypie”
Charakterystyka Jokasty
„Król Edyp” jako tragedia przeznaczenia
Charakterystyka Edypa
„Król Edyp” - charakterystyka postaci tragedii
„Król Edyp” jako przykład tragedii greckiej
Budowa tragedii greckiej
Teatr antyczny - charakterystyka
Sofokles – notatka szkolna
Mit o rodzie Labdakidów
„Król Edyp” - plan wydarzeń
„Król Edyp” - streszczenie