2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Dziady

2l.pl / Pustelnik/Gustaw – charakterystyka postaci

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Postać znana z ostatnich scen drugiej części „Dziadów” jako widmo o krwawiącym sercu pojawia się także w części czwartej, tym razem jako Pustelnik. Jego wygląd od razu budzi skojarzenia z upiorem – „ubrany dziwacznie” przybysz wywołuje u dzieci okrzyki: „Ach, trup, trup!, upiór, ladaco!”. Jednak u Księdza nie budzi on takich podejrzeń. Zamiast ducha, ten widzi w nim obłąkanego włóczęgę, który od lat zdaje się być w drodze, prawdopodobnie przed czymś uciekając.

Zanim zdemaskował się jako Gustaw, dawny uczeń Księdza, którego ten traktował niczym syna (fakt, iż go nie rozpoznał świadczy o tym jak wyniszczony był Pustelnik) dał się poznać jako nieszczęśliwie zakochany pomyleniec (uważał gałązkę za swojego przyjaciela). Na pierwszy plan w charakterystyce postaci Pustelnika/Gustawa wyłania się jego uduchowienie, a zwłaszcza fatalny stan jego duszy. Bohater emanował wręcz rozpaczą i rozgoryczeniem po odtrąceniu jego miłości przez kobietę. Stan ten powodował, że nie był on w stanie porozumieć się z Księdzem, a w oczach dzieci szybko stał się obiektem drwin.


Co charakterystyczne dla bohaterów romantycznych Pustelnik/Gustaw koncentruje się wyłącznie na swoich problemach i przeżyciach, co widać w momencie, gdy Ksiądz opowiada mu swoją wzruszającą i tragiczną historię miłosną. Przybysz upatruje źródeł swojej nadmiernej wrażliwości w dziełach największych romantyków – Rousseau („Nowa Heloiza”) i Goethego („Cierpienia młodego Wertera”).

Gustaw (już po wyjawieniu swojej tożsamości) do tego stopnia zatracony jest w romantycznej i nieszczęśliwej miłości, że postanawia podążyć za wzorcem znanym właśnie z najwybitniejszego dzieła Goethego i postanawia targnąć się na własne życie. Jak wiemy, nie przynosi to skutku, ponieważ już dawno nie żył, ale należy przypuszczać, że w taki właśnie sposób zginął jakiś czas temu.



  Dowiedz się więcej
Dziady cz. II - streszczenie
Geneza II cz. Dziadów
Wątki sakralne i ludyczne w II części Dziadów
Trzy rodzaje duchów w II części Dziadów
Związki II części Dziadów z dramatem antycznym
Funkcja obrzędu dziadów w II części Dziadów
Dziady cz. IV - streszczenie
Trzy godziny: rozpaczy, miłości i przestrogi w IV części Dziadów
Znaczenie monologu Pustelnika – Gustawa w IV części Dziadów
Portret tragicznego kochanka romantycznego w IV części Dziadów
IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości
„Dziady” – bibliografia
„Kobieto! Puchu marny! Ty wietrzna istoto” – motyw kobiety w IV cz. „Dziadów”
Konflikt uczucia i rozumu w IV cz. „Dziadów”
Miłość jako cierpienie – „Dziady” cz. IV
Istota miłości romantycznej na przykładzie IV cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. IV jako dramat romantyczny
Gustaw z IV cz. „Dziadów” jako bohater werteryczny
Pustelnik/Gustaw – charakterystyka postaci
„Dziady” cz. IV – najważniejsze cytaty
„Dziady” cz. IV – plan wydarzeń
„Dziady” cz. IV – streszczenie
„Dziady. Część III” - cytaty
Historyczne pierwowzory postaci w III cz. „Dziadów”
Tło historyczne III cz. „Dziadów”
Związek III cz. „Dziadów” z powstaniem listopadowym
Konrad a ojczyzna w III cz. „Dziadów”
Konrad z III cz. Dziadów – charakterystyka
Motyw buntu w III cz. „Dziadów”
Motyw patriotyzmu w III cz. „Dziadów”
Realizm i fantastyka w III cz. „Dziadów”
Charakterystyka Nowosilcowa
Znaczenie „Ustępu” w III cz. „Dziadów”
Motyw despotyzmu i tyranii w III cz. „Dziadów”
Motyw Rosjan w III cz. „Dziadów”
Represje wobec młodych Polaków w III cz. „Dziadów”
Młodzież w III cz. „Dziadów”
Jak rozumiesz słowa Wysockiego: „Nasz naród jak lawa/Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa/Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi/Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi...”.
Ocena polskiego społeczeństwa w III cz. „Dziadów”
„Polska Chrystusem narodów” – wyjaśnij koncepcję Mickiewicza
Wpływ III cz. „Dziadów” na kształtowanie się postawy patriotycznej
Martyrologia narodu polskiego w III cz. „Dziadów”
Mesjanizm narodowy w III cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. III jako arcydramat polski
„Dziady” cz. III jako dramat narodowo-rewolucyjny
Zadania poezji według „Wielkiej Improwizacji”
„Wielka Improwizacja” – interpretacja
Rollisonowa jak przykład matki cierpiącej
Widzenie Senatora - interpretacja
Widzenie Ewy – interpretacja
Widzenie księdza Piotra – interpretacja
„Mała improwizacja” – interpretacja
Scena więzienna – opis
Salon warszawski – opis
Bal u Senatora – opis
Czas i miejsce akcji III cz. „Dziadów”
Struktura III cz. „Dziadów”
Dziady cz. III – plan wydarzeń
„Dziady cz. III” – streszczenie
„Dziady” cz. II jako dramat społeczny
Obrzęd Dziadów i jego rola w dramacie
„Dziady” cz. II – przesłanie moralne
Duchy w „Dziadach” cz. II – znaczenie
„Dziady” – geneza
Ludowość w „Dziadach cz. II”
„Dziady” cz. II – najważniejsze cytaty
Czas i miejsce akcji w „Dziadach” cz. II
„Dziady” cz. II – plan wydarzeń
„Dziady” cz. II - streszczenie