2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Dziady

2l.pl / Konrad z III cz. Dziadów – charakterystyka

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Konrad z III części „Dziadów” Adama Mickiewicza jest postacią dynamiczną i wieloznaczną, która w „Prologu” przechodzi przemianę wewnętrzną. Jej symbolicznym przypieczętowaniem jest zmiana imienia z Gustawa na Konrad:

„Żywy, zostanę dla mej ojczyzny umarły
Po czym na ścianie celi napisał po łacinie –
Umarł Gustaw, narodził się Konrad
(Gustavus obiit, natus est Conradus)”.


Bohater jest wrażliwym poetą i zagorzałym patriotą, łączy w sobie cechy romantycznego buntownika, konspiratora oraz proroka. Jak przystało na typowego przedstawiciela epoki byronowskiej, Konrad był przekonany o swoim geniuszu i niezwykłości, co w konsekwencji pociągało za sobą często zachowanie patetyczne, a nawet bluźniercze.

Wierząc, że posiada moc tożsamą do boskiej, w najważniejszych fragmentach dramatu, nazywanych „Małą” i „Wielką Interpretacją”, wziął na siebie cierpienie wszystkich Polaków w zamian za ofiarowanie mu przez Stwórcę boskiej potęgi i mocy.




Konrad jest bezkompromisowym buntownikiem. Chce samodzielnie rządzić narodem przekonany, że tylko on jest w stanie zapewnić mu powodzenie. Kierując się nadrzędnym celem – powrotem dawnej świetności Ojczyzny, ten młody człowiek uważa, że samodzielnie zmieni bieg historii. Stanie się to, gdy Bóg przekaże mu władzę.

Nie doczekawszy się odpowiedzi Ojca Niebieskiego, Konrad buntuje się i w imię dobra ludzkości w sposób kategoryczny sprzeciwia się Bogu. Jego słowa przybierają formę bluźnierstwa.

Bohater nosi także cechy odważnego konspiratora, gotowego poświęcić życie w zamian za ogólnonarodową sprawę. Gdy go poznajemy, przebywa od jakiegoś czasu w więzieniu, jest prowadzony na przesłuchania, rozmawia z towarzyszami z celi.

Konrad jest również utalentowanym artystą. Jego poetycki kunszt wyraża się w pełni w „Wielkiej Improwizacji”, gdzie niczym Stwórca świat, on tworzy dzieło (słowa) z niczego (z myśli).

Dramat „Dziady” wprowadził postać Konrada na stałe do polskiej kultury. Złożoność jego charakteru, kontrowersyjność motywów działania oraz głoszonych opinii, odwaga i bezkompromisowość to tylko niektóre składowe tej niezwykle barwnej postaci.



  Dowiedz się więcej
Dziady cz. II - streszczenie
Geneza II cz. Dziadów
Wątki sakralne i ludyczne w II części Dziadów
Trzy rodzaje duchów w II części Dziadów
Związki II części Dziadów z dramatem antycznym
Funkcja obrzędu dziadów w II części Dziadów
Dziady cz. IV - streszczenie
Trzy godziny: rozpaczy, miłości i przestrogi w IV części Dziadów
Znaczenie monologu Pustelnika – Gustawa w IV części Dziadów
Portret tragicznego kochanka romantycznego w IV części Dziadów
IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości
„Dziady” – bibliografia
„Kobieto! Puchu marny! Ty wietrzna istoto” – motyw kobiety w IV cz. „Dziadów”
Konflikt uczucia i rozumu w IV cz. „Dziadów”
Miłość jako cierpienie – „Dziady” cz. IV
Istota miłości romantycznej na przykładzie IV cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. IV jako dramat romantyczny
Gustaw z IV cz. „Dziadów” jako bohater werteryczny
Pustelnik/Gustaw – charakterystyka postaci
„Dziady” cz. IV – najważniejsze cytaty
„Dziady” cz. IV – plan wydarzeń
„Dziady” cz. IV – streszczenie
„Dziady. Część III” - cytaty
Historyczne pierwowzory postaci w III cz. „Dziadów”
Tło historyczne III cz. „Dziadów”
Związek III cz. „Dziadów” z powstaniem listopadowym
Konrad a ojczyzna w III cz. „Dziadów”
Konrad z III cz. Dziadów – charakterystyka
Motyw buntu w III cz. „Dziadów”
Motyw patriotyzmu w III cz. „Dziadów”
Realizm i fantastyka w III cz. „Dziadów”
Charakterystyka Nowosilcowa
Znaczenie „Ustępu” w III cz. „Dziadów”
Motyw despotyzmu i tyranii w III cz. „Dziadów”
Motyw Rosjan w III cz. „Dziadów”
Represje wobec młodych Polaków w III cz. „Dziadów”
Młodzież w III cz. „Dziadów”
Jak rozumiesz słowa Wysockiego: „Nasz naród jak lawa/Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa/Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi/Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi...”.
Ocena polskiego społeczeństwa w III cz. „Dziadów”
„Polska Chrystusem narodów” – wyjaśnij koncepcję Mickiewicza
Wpływ III cz. „Dziadów” na kształtowanie się postawy patriotycznej
Martyrologia narodu polskiego w III cz. „Dziadów”
Mesjanizm narodowy w III cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. III jako arcydramat polski
„Dziady” cz. III jako dramat narodowo-rewolucyjny
Zadania poezji według „Wielkiej Improwizacji”
„Wielka Improwizacja” – interpretacja
Rollisonowa jak przykład matki cierpiącej
Widzenie Senatora - interpretacja
Widzenie Ewy – interpretacja
Widzenie księdza Piotra – interpretacja
„Mała improwizacja” – interpretacja
Scena więzienna – opis
Salon warszawski – opis
Bal u Senatora – opis
Czas i miejsce akcji III cz. „Dziadów”
Struktura III cz. „Dziadów”
Dziady cz. III – plan wydarzeń
„Dziady cz. III” – streszczenie
„Dziady” cz. II jako dramat społeczny
Obrzęd Dziadów i jego rola w dramacie
„Dziady” cz. II – przesłanie moralne
Duchy w „Dziadach” cz. II – znaczenie
„Dziady” – geneza
Ludowość w „Dziadach cz. II”
„Dziady” cz. II – najważniejsze cytaty
Czas i miejsce akcji w „Dziadach” cz. II
„Dziady” cz. II – plan wydarzeń
„Dziady” cz. II - streszczenie