2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Dziady

2l.pl / „Mała improwizacja” – interpretacja

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

„Mała improwizacja” przez badaczy i krytyków literatury nazywana jest ideologiczną podbudową całego dramatu Adama Mickiewicza, „Dziady. Część III”.
Autorem tego znanego fragmentu jest główny bohater dzieła. Konrad rozpoczyna swój więzienny monolog od „pieśni zemsty”. Tekst utrzymany jest w duchu poezji tyrtejskiej, czyli nawołującej do walki, ma dynamiczny charakter, wypełniają go liczne wyrażenia ekspresyjne i ekstatyczne. Konrad pragnie pobudzić rodaków do walki o wyzwolenie ojczyzny, nawet, jeśli poniosą w niej najwyższą ofiarę – cel jest wart oddania życia. Jego słowa są odebrane przez przysłuchujących się pieśni współwięźniów jako pogański głos Szatana.

Po afirmującym zemstę wstępie następuje właściwa części przemowy. Przy dźwiękach fletu Konrad wypowiada znamienne zdanie: „Wznoszę się!”, zapowiadające Małą Improwizację.


Wykorzystując swój geniusz, bohater pragnął odgadnąć przyszłość, zasmakować objawienia, dojrzeć spełnienie „pieśni zemsty”, którą właśnie zakończył. Jego trud został nagrodzony - udało mu się w pewnym momencie ujrzeć przyszłe zdarzenia.

Mała Improwizacja pod względem artystycznym jest rozbudowaną metaforą przeobrażenia człowieka w orła. Ptak wznosi się wysoko, aby z góry dojrzeć przyszłe losy ludzkości. Jest porównany do poety, niczym wieszcz próbuje odgadnąć, co kryją kolejne lata. Obserwując z góry świat, stara się pochwycić w ostre szpony jego tajemnice, niestety kryją się one niczym małe ptaszki, uciekające przed ogromnym drapieżnikiem.




Widzenie kończy się wraz z pojawieniem czarnego kruka. Nie atakuje on orła-Konrada, przygląda się mu w milczeniu w sposób, który „plącze mu myśli”, zasłania całą przyszłość, zamykając w ten sposób możliwość dalszego snucia improwizacji.

Pojawienie się kruka można interpretować jako istnienie strażnika, pilnującego odwiecznych tajemnic świata, których nie można próbować zgłębiać. Konrad-orzeł chciał przekroczyć granicę, której nikt nigdy nie powinien przekraczać. Był zbyt pewny siebie, ślepo przekonany o sile swego umysłu i geniuszu, w starciu z krukiem okazały się one niewystarczające. Bohater rościł sobie prawo, któremu nie potrafił sprostać.

Mała Improwizacja uważana jest przed krytyków literatury oraz wielbicieli twórczości Adama Mickiewicza kultowe osiągnięcie polskiego romantyzmu. Będący uosobieniem twórczej potęgi Konrad symbolizuje tragizm samotnego poety, bezskutecznie próbującego ubrać we właściwe słowa swoje myśli.



  Dowiedz się więcej
Dziady cz. II - streszczenie
Geneza II cz. Dziadów
Wątki sakralne i ludyczne w II części Dziadów
Trzy rodzaje duchów w II części Dziadów
Związki II części Dziadów z dramatem antycznym
Funkcja obrzędu dziadów w II części Dziadów
Dziady cz. IV - streszczenie
Trzy godziny: rozpaczy, miłości i przestrogi w IV części Dziadów
Znaczenie monologu Pustelnika – Gustawa w IV części Dziadów
Portret tragicznego kochanka romantycznego w IV części Dziadów
IV część Dziadów jako wielkie romantyczne studium miłości
„Dziady” – bibliografia
„Kobieto! Puchu marny! Ty wietrzna istoto” – motyw kobiety w IV cz. „Dziadów”
Konflikt uczucia i rozumu w IV cz. „Dziadów”
Miłość jako cierpienie – „Dziady” cz. IV
Istota miłości romantycznej na przykładzie IV cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. IV jako dramat romantyczny
Gustaw z IV cz. „Dziadów” jako bohater werteryczny
Pustelnik/Gustaw – charakterystyka postaci
„Dziady” cz. IV – najważniejsze cytaty
„Dziady” cz. IV – plan wydarzeń
„Dziady” cz. IV – streszczenie
„Dziady. Część III” - cytaty
Historyczne pierwowzory postaci w III cz. „Dziadów”
Tło historyczne III cz. „Dziadów”
Związek III cz. „Dziadów” z powstaniem listopadowym
Konrad a ojczyzna w III cz. „Dziadów”
Konrad z III cz. Dziadów – charakterystyka
Motyw buntu w III cz. „Dziadów”
Motyw patriotyzmu w III cz. „Dziadów”
Realizm i fantastyka w III cz. „Dziadów”
Charakterystyka Nowosilcowa
Znaczenie „Ustępu” w III cz. „Dziadów”
Motyw despotyzmu i tyranii w III cz. „Dziadów”
Motyw Rosjan w III cz. „Dziadów”
Represje wobec młodych Polaków w III cz. „Dziadów”
Młodzież w III cz. „Dziadów”
Jak rozumiesz słowa Wysockiego: „Nasz naród jak lawa/Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa/Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi/Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi...”.
Ocena polskiego społeczeństwa w III cz. „Dziadów”
„Polska Chrystusem narodów” – wyjaśnij koncepcję Mickiewicza
Wpływ III cz. „Dziadów” na kształtowanie się postawy patriotycznej
Martyrologia narodu polskiego w III cz. „Dziadów”
Mesjanizm narodowy w III cz. „Dziadów”
„Dziady” cz. III jako arcydramat polski
„Dziady” cz. III jako dramat narodowo-rewolucyjny
Zadania poezji według „Wielkiej Improwizacji”
„Wielka Improwizacja” – interpretacja
Rollisonowa jak przykład matki cierpiącej
Widzenie Senatora - interpretacja
Widzenie Ewy – interpretacja
Widzenie księdza Piotra – interpretacja
„Mała improwizacja” – interpretacja
Scena więzienna – opis
Salon warszawski – opis
Bal u Senatora – opis
Czas i miejsce akcji III cz. „Dziadów”
Struktura III cz. „Dziadów”
Dziady cz. III – plan wydarzeń
„Dziady cz. III” – streszczenie
„Dziady” cz. II jako dramat społeczny
Obrzęd Dziadów i jego rola w dramacie
„Dziady” cz. II – przesłanie moralne
Duchy w „Dziadach” cz. II – znaczenie
„Dziady” – geneza
Ludowość w „Dziadach cz. II”
„Dziady” cz. II – najważniejsze cytaty
Czas i miejsce akcji w „Dziadach” cz. II
„Dziady” cz. II – plan wydarzeń
„Dziady” cz. II - streszczenie