2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Potop

2l.pl / Okoliczności powstania "Potopu"

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Sienkiewicz rozpoczął pisanie „Potopu” w październiku 1884 roku, pracę tę przerwała mu ciężka choroba żony. Pisarz musiał wyjechać z nią do uzdrowiska – Metanu. Wówczas to przeżył bardzo trudny okres życia, z jednej strony musiał się opiekować żoną, z drugiej zaś pracował twórczo nad nowym dziełem, do którego pisania zachęciło go powodzenie wcześniej napisanej powieści pod tytułem „Ogniem i mieczem”. Sienkiewicz czytał nowo powstałe fragmenty swej żonie, prawdopodobnie jej opinia wpłynęła na ostateczny kształt dzieła. Po jej śmierci 19 października 1885 roku, pisarz wyjechał do austriackiego uzdrowiska Kaltenleutgeben. Chciał oderwać się od przeżytej tragedii i owocnie pracować nad powieścią. „Potop” pisany był więc w różnych miastach europejskich: w San Remo we Włoszech, w Mentonie we Francji, w Reichenhallu i Falkensteinie w Niemczech, oraz w stolicy Austrii –Wiedniu.

Kolejnymi czynnikami, które miały niewątpliwy wpływ na ostateczny kształt powieści była po pierwsze - podróż po Stanach Zjednoczonych, gdzie Sienkiewicz spotkał się z mitem dzikiego Zachodu i konwencją westernu, którą zastosował w „Potopie”, po drugie – zainteresowanie pisarza epoką XVII wieku, której badaniem się zajmował.


Sienkiewicz pisał powieść od października 1884 roku do sierpnia roku 1886. W okolicach Bożego Narodzenia roku 1884 „Potop” zaczyna ukazywać się w odcinkach w krakowskim „Czasie”, w warszawskim „Słowie”, oraz w wielkopolskim „Dzienniku Poznańskim”. Dzięki temu ludność trzech zaborów mogła równocześnie poznawać losy nowych bohaterów. Sienkiewicz co kilka dni przesyła do redakcji bieżące efekty swej pracy. Wydanie książkowe ukazało się w Warszawie w 1886 roku w sześciu tomach.

Warszawski wydawca „Słowa” Antoni Zaleski dostarczył ciekawych uwag na temat procesu twórczego Sienkiewicza:




„Sienkiewicz ma swój odrębny, charakterystyczny sposób tworzenia. Nie pisywał on nigdy inaczej, jak urywkami, z felietonu na felieton. […] Skoro raz zasiądzie do pisania, skoro się do roboty wciągnie, idzie mu ona niezmiernie łatwo i prędko. – Wpierw jednak przygotowuje się bardzo długo, mozolnie i pracowicie. Studia historyczne do „Ogniem i mieczem” trwały przeszło rok, do „Potopu” trochę mniej”.



  Dowiedz się więcej
Potop – streszczenie
Okoliczności powstania "Potopu"
Potop - bohaterowie
Czas i miejsce akcji
Materiał źródłowy powieści
Typy narracji w Potopie
Idea „Potopu” – powieść pisana „ku pokrzepieniu serc”
Kompozycja Potopu
Postawa Polaków wobec najazdu Szwedów
„Potop” – szczegółowy plan wydarzeń
Skrócony plan wydarzeń „Potopu”
„Potop” – problematyka
„Potop” – wątki główne i poboczne
Obraz Polaków w XVII wieku na podstawie „Potopu”
Obraz społeczeństwa polskiego w „Potopie”
Henryk Sienkiewicz – notatka szkolna
„Potop” jako powieść historyczna (cechy gatunku)
Andrzej Kmicic – charakterystyka
Aleksandra Billewiczówna – charakterystyka
Michał Wołodyjowski – charakterystyka
Zagłoba – charakterystyka
Janusz Radziwiłł – charakterystyka
Bogusław Radziwiłł – charakterystyka
Wydarzenia historyczne w „Potopie”
Bohaterowie historyczni w „Potopie”
Archaizacja w „Potopie”
„Potop” – znaczenie tytułu
Artyzm powieści „Potop”
Style w „Potopie”
Sposób kreowania bohaterów w „Potopie”
Wątek romansowo-przygodowy w „Potopie”
„Potop” a prawda historyczna
Założenia ideowe w „Potopie”
Motyw władcy w „Potopie” (portret Jana Kazimierza)
Motyw zdrady ojczyzny w „Potopie”
Motyw wojny w „Potopie”
Motyw odkupienia winy w „Potopie”
Motyw sarmaty i sarmatyzmu w „Potopie” Sienkiewicza
Wątek rycerza i rycerstwa w „Potopie”
Andrzej Kmicic - rycerz czy warchoł?
Motyw pojedynku w „Potopie”
Tło historyczne w „Potopie”
Przemiana Andrzeja Kmicica i jej motywy
Motyw przyjaźni w „Potopie”
Losy Andrzeja Kmicica
Andrzej Kmicic jako bohater dynamiczny
Adaptacja „Potopu” Hoffmana
Elementy stylu biblijnego w „Potopie” Henryka Sienkiewicza
Literacka wizja rehabilitacji i przebaczenia w „Potopie”
Miłość Aleksandry Billewiczówny i Andrzeja Kmicica w „Potopie”
Obraz Szwedów w „Potopie”
Geneza „Potopu”
Aluzje Sienkiewicza do współczesności w „Potopie”
Wartości wyznawane przez Andrzeja Kmicica
Krótka charakterystyka Kmicica
Aleksandra Billewiczówna jako kobieta idealna
Obraz Matki Boskiej w „Potopie”
Sąd nad Andrzejem Kmicicem
Realizm i fikcja w „Potopie”
Charakterystyka porównawcza Andrzeja Kmicica i Jacka Soplicy
Uczta w Kiejdanach – opis
Czy twoim zdaniem Kmicic jest bohaterem dla współczesnego, młodego człowieka?
„Kmicicowa kompania” Kossaka – portret awanturników
„Potop” – najważniejsze cytaty
„Potop” – bibliografia