Jesteś w: Chłopcy z Placu Broni

Chłopcy z Placu Broni - najważniejsze informacje o lekturze

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim


Geneza „Chłopców z Placu Broni”



Ferenc Molnar ukończył studia w Genewie w roku 1900. Już wówczas był poczytnym reportażystą, którego teksty pojawiały się na łamach prasy węgierskiej oraz zagranicznej. Po ukończeniu studiów powrócił do Budapesztu. Ferenc oprócz tego, że był ceniony za dobre teksty, był również znany z dość wystawnego, a wręcz hulaszczego życia.

Molnar związał się z budapesztańską cyganerią i po całych dniach przesiadywał w kawiarni „New York”, utrzymując się wyłącznie z pisania. W roku 1906 Molnara odnalazł jego stary profesor literatury z gimnazjum – Kornel Krupp i poprosił młodego dziennikarza, by ten wspomógł w jakiś sposób gazetkę szkolną. Molnar zgodził się i rozpoczął pisać odcinki powieści dla młodzieży, którą nazwano „Chłopcy z ulicy Pawła”.



W powieści tej Molnar zawarł widoczną aluzję do sytuacji polityczno-społecznej jaka była w ówczesnym cesarstwie Austro-Węgier. W tym czasie bowiem ponownie pojawiły się hasła odzyskania niepodległości przez Węgry. Chłopcy walczący o swój plac są symbolem dążących do niepodległości Węgrów, a ich walka jest walką o niepodległość ojczyzny Molnara. Pisząc powieść, Molnar nie zaprzestał swojego hulaszczego życia i szybko popadł w długi. Aby spłacić długi karciane, które były traktowane jako długi honorowe, sprzedał prawa do powieści wydawnictwu „Franklin” za 1000 koron. Powieść szybko zdobyła popularność i przyniosła wydawcy wielkie zyski. Ferenc Molnar za powieść nie otrzymał ani korony więcej.

O popularności powieści może świadczyć fakt, że bardzo szybko po premierze została wydana w przeszło 40 językach. Polski tytuł „Chłopcy z Placu Broni” pochodzi z tłumaczenia dokonanego przez Janinę Mortkowiczową w roku 1913. Tłumaczenie to było dokonane z niemieckiego przekładu. Janina Mortkowiczowa wyszła z założenia, że plac na którym był skład drewna i o który odbyła się walka jest dla książki najważniejszy.




Tłumaczka dokonała również zmiany w samej treści książki poprzez zmianę nazwy bandy kierowanej przez Feriego Acza z „Czerwonych Koszul”, na „Czerwonoskórych”. Zarówno tytuł jak i tłumaczenie zastosowane przez Janinę Mortkowiczową obowiązywało aż do roku 1989, kiedy nakładem wydawnictwa Nasza Księgarnia ukazało się nowe tłumaczenie z oryginału węgierskiego: „Chłopcy z ulicy Pawła”, w którym chłopcy dowodzeni przez Feriego Acza ponownie stali się „Czerwonymi Koszulami” Autor tego tłumaczenia Tadeusz Olszański przełożył całą powieść, bez skrótów, zawierając w powieści również aluzje polityczne do ówczesnej sytuacji w cesarstwie austriacko-węgierskim.



Czas i miejsce wydarzeń „Chłopców z Placu Broni”



Akcja „Chłopców z Placu Broni”, rozgrywa się w jednej dzielnic Budapesztu obecnej stolicy Węgier, a wówczas w jednym z ważniejszych miast cesarstwa Austro – Węgier. Ferenc Molnar zawęził akcję powieści do czterech miejsc w Budapeszcie.

Najważniejszym miejscem, w którym toczy się akcja jest plac przy ul. Pawła, a właściwie na drugim placu położonym na jego tyłach. Plac o którym jest mowa był dzierżawiony przez zarząd tartaku na skład drewna. Ułożone drewno w sągi tworzyło szereg krętych uliczek – wspaniałe miejsce do zabawy dla chłopców. Uliczki te wiodły na środek placu, gdzie ustawiony był budynek tartaku parowego. Wokół tartaku ustawione były wozy, na które układano drewno. Na sągach znajdowały się budowane przez chłopców twierdze dowodzone przez kapitanów.

Bardzo ważnym miejscem, w którym Molnar umiejscowił akcję swojej powieści jest Ogród Botaniczny. To miejsce, w którym Czerwone Koszule pod wodzą Feriego Acza miały swoje królestwo. Ich twierdza znajdowała się na wyspie pośrodku ogrodu. Twierdza była nie tylko chroniona przez fosę otaczającą wyspę, ale również przez mur otaczający cały ogród. Na wyspę prowadziła jedynie droga przez most, chroniony przez Czerwone Koszule.




Ponadto część akcji dzieje się w domu Nemeczka – położonego w Budapeszcie przy ulicy Rakos. Miejscem akcji jest również szkoła, do której uczęszczają chłopcy będący bohaterami powieści.

Czas akcji „Chłopców z Placu Broni” to koniec XIX wieku. Fabuła rozgrywa się w ciągu dwunastu dni marca roku 1889. Rok, w którym akcja się rozgrywa sugeruje data na pieczątce bractwa Związku Zbieraczy Kitu. Wprawdzie właściwa akcja właściwa obejmuje jedynie dziesięć dni, od kradzieży flagi Chłopców z Placu Broni przez wodza Czerwonych Koszul Feriego Acza i wyboru Boki na wodza chłopców z Placu Broni do śmierci Nemeczka. Jednak do akcji trzeba również wliczyć dwa dodatkowe dni. Pierwszego dnia bracia Pastor zastosowali „enstadt” czyli czas wojny odbierając Nemeczkowi kulki, które wygrał od Weissa, Rychtera, Kolnaya oraz Barabasza. Drugi dzień, którego nie można wyłączyć z akcji to dzień pogrzebu Nemeczka. Dzień ten spina całość akcji powieści Ferenca Molnara.



„Chłopcy z Placu Broni” - krótkie streszczenie - wątki główne i poboczne



Ferenc Molnar w swojej powieści „Chłopcy z Placu Broni” wprowadza czytelnika w świat dziecka z końca XIX wieku. Jest to świat pełen fantazji, oparty na ważnych zasadach: lojalności, przyjaźni, bohaterstwie i poświęceniu. To wokół tych wartości krążą zarówno wątki główne jak i poboczne powieści.

Najważniejszym wątkiem jest walka o Plac Broni. Był to ulubiony plac zabaw chłopców skupionych w Związku Zbieraczy Kitu. Pośród tych chłopców prym wiódł Janosz Boka. Był obdarzony charyzmą. Czas beztroskiej zabawy na placu, zakończył się w chwili, kiedy przywódca innej grupy chłopców czerwonych koszul – Feri Acz, zjawia się na Placu Broni i kradnie chorągiew wykonaną przez siostrę jednego z chłopców Czelego. To wydarzenie jest pretekstem do wojny pomiędzy chłopcami z Placu Broni, a Czerwonymi Koszulami, którzy bawią się w Ogrodzie Botanicznym.




Boka wie, że nie mogą pokazać, że się boją. Organizuje wyprawę do Ogrodu Botanicznego, w której bierze udział Boka, Czonakosz oraz najmniejszy z grupy Erno Nemeczek. Podczas wyprawy Nemeczek podsłuchuje planów przeciwników Przywódca chłopców z Placu Broni Boka, znając plany przeciwnika organizuje obronę. Acze, chce by walka była uczciwa, wysyła do Boki posłów, którzy ustalają warunki bitwy. Kiedy dochodzi do bitwy, chłopcy z Placu Broni pokonują przeciwników, a niespodziewanym bohaterem okazuje się Nemeczek, który powala Feriego Acza. Chłopcy z Placu Broni nie mogli się cieszyć zwycięstwem, gdyż było ono okupione śmiercią Nemeczka z powodu choroby, której nabawił się podczas wyprawy do Ogrodu Botanicznego. Już wkrótce po śmierci Nemeczka okazuje się, że na Placu Broni będzie budowany nowy dom i chłopcy stracą miejsce zabaw.

Kolejnym ważnym wątkiem jest historia Erno Nemeczka. Był to najmniejszy z chłopców bawiących się na Placu Broni. Był on często wykorzystywany przez swoich kolegów, jednak nie skarżył się zbyt często. Mimo swojego niewielkiego wzrostu, Nemeczek wykazywał się nie tylko wielką odwagą, ale również poświęceniem dla grupy. To właśnie dzięki Nemeczkowi Boka znał plany Czerwonych Koszul, gdyż podsłuchał ich narady. Nemeczek słuchając rozmowy Acza ze zdrajcą Gerebem, wiedząc że nie ma szans, nie dał obrażać chłopców z jego grupy i wystąpił przeciw swojemu byłemu koledze. Feri Acze, będąc pod wrażeniem jego męstwa, proponuje mu przystąpienie do grupy Czerwonych Koszul, ale Nemeczek odmawia, przez co musi wejść do zimnej wody w Ogrodzie Botanicznym. Przez to Nemeczek, będąc już przeziębiony ciężko choruje. Mimo tego, w dniu kiedy odbywa się bitwa, Nemeczek pojawia się na Placu Broni i bierze udział w walce, pokonując Feriego. Wkrótce po tym umiera, a plac o który walczył, jego „mała ojczyzna” zostaje im odebrana i przeznaczona pod budowę domu.

Nie mniejszą wagę trzeba wiązać z historią zdrady Deżo Gereba. Deżo Gereb chciał zostać przewodniczącym chłopców z Placu Broni. Uważał, że będzie lepszym przywódcą, niż Janosz Boka. Kiedy jednak przegrał głosowanie, urażony, zaoferował swoje usługi Feriemu Acze. Posuwa się również do zaoferowania pomocy w usunięciu jego byłych kolegów z Placu Broni. Nie poprzestaje jedynie na obietnicach, samodzielnie udaje się do stróża i przekupuje go cygarami, by tylko ten wygonił Bokę i chłopców. Acz nie przyjmuje takiej pomocy uważając, że musi walczyć uczciwie. Deżo Gereb zmienia się, kiedy widzi ile odwagi o bohaterskości ma w sobie mały Nemeczek. Rozumie swój błąd i korzy się przed swoimi kolegami. Boka wybacza koledze, ale nie chce, by ten wrócił na Plac. Upokorzony Gereb wraca do domu i mówi ojcu o swojej zdradzie. Ojciec nie wierząc mu idzie na Plac i by uzyskać odpowiedź na pytanie, czy jego syn jest zdrajcą. To Nemeczek, wcześniej wyśmiewany przez Gereba ratuje mu honor, oświadczając jego ojcu, że Deżo nie jest zdrajcą. Deżo w podziękowaniu podarował Nemeczkowi książkę, którą otrzymał od ojca i listownie poprosił ponownie kolegów o wybaczenie. Boka, będąc pod wrażeniem Nemeczka przyjął ponownie Gereba, który w bitwie wykazał się męstwem.




Mniejszej wagi wątkiem jest sprawa Związku Kitowców, stowarzyszenia chłopców, którzy zbierali kit z okien i go żuli. W związku przez cały czas trwał konflikt pomiędzy Kolnayem, który był jego przewodniczącym i Barabaszem – członkiem Związku. Konflikt ten zakończył się dopiero po śmierci Erno Nemeczka. Chłopcy pogodzili się w symbolicznym miejscu – miejscu pokonania Feriego Acza, przez ich zmarłego kolegę.



Uniwersalizm „Chłopców z Placu Broni”



Ferenc Molnar napisał swoją powieść „Chłopcy z Placu Broni” osadzając akcję w Budapeszcie końca lat dziewięćdziesiątych XIX wieku. Jednak dzięki wartościom jakie niesie z sobą można powiedzieć o powieści, że jest ponadczasowa. Uniwersalizm zawarty w akcji oraz postawie jej bohaterów sprawia, że możne ją osadzić w każdym niemal mieście i w każdym czasie, również w obecnym świecie.

„Chłopcy z Placu Broni” to powieść o grupie chłopców. Chłopcy ci są zwykłymi dziećmi, którzy się kłócą, przyjaźnią, mają swoje ambicje i plany, tak jak wszystkie dzieci na całym świecie. Jest to też opowieść o chłopcach, którzy swoją postawą potrafią zadziwić, potrafią dać przykład nie tylko swoim rówieśnikom, ale również dorosłym. Wyznają pewne wartości, które są w cenie również w dorosłym świecie. Te wartości to przyjaźń, oddanie, lojalność, uczciwość oraz ukochanie swojej małej ojczyzny, jaką jest miejsce na którym się bawią. Każdy z chłopców z Placu Broni, a nawet spośród Czerwonych Koszul pokazuje coś dobrego, może być przykładem.

Szczególnym bohaterem powieści okazuje się najmniejszy z nich Erno Nemeczek. To właśnie on, nawet będąc pod presją pobicia, czy kąpieli w zimnej wodzie nie pozwala nazywać swoich kolegów tchórzami, szczególnie jeśli to mówi ktoś, kto należał do jego grupy. To on również poświęcił swoje życie, by ratować swoje miejsce zabaw, swoją małą ojczyznę przed zaborem. To w końcu również on, potrafił wybaczać, potrafił być lojalny również wobec tych, którzy go zdradzili, którzy go poniżali.

Przykładem do naśladowania jest również Janosz Boka – przyjaciel Nemeczka i jego dowódca. Swoim postępowaniem wobec Deżo Gereba, kiedy nie wyjawił, że jest zdrajcą nosi znamiona lojalności wobec nawet byłego przyjaciela. Boka potrafił również wybaczać, kiedy Gereb rozumie swój błąd i odkupuje swoje winy w walce.

Powieść pokazuje, że takie wartości jak przyjaźń, wierność, lojalność, uczciwość i miłość do ojczyzny, mają są bezcenne w każdym kraju, w każdym czasie. Tych wartości każdy człowiek powinien się nauczyć cenić i ich bronić nawet za najwyższą cenę, cenę własnego życia.



Chłopcy z Placu Broni – wartości etyczne



Powieść Ferenca Molnara nie jest tylko opowiadaniem o grupie chłopców, którzy się bawią w pobliżu tartaku przy placu Pawła. Ci chłopcy wyznają pewne wartości, które są dla nich bardzo ważne, gdyż one pokazują im jak żyć, dla tych wartości potrafią się poświęcić.

Pośród najważniejszych wartości etycznych, które kierowały bohaterami powieści, można wymienić umiłowanie miejsca swoich zabaw. Dla chłopców z Placu Broni, był to ich plac przy tartaku, dla Czerwonych Koszul – wyspa w Ogrodzie Botanicznym. Nemeczek i jego koledzy traktowali ten plac jako coś więcej niż tylko miejsce zabaw. Dla nich to była swoista ojczyzna, za którą gotowi byli walczyć, nawet z poświęceniem własnego życia. Szczególną miłością do Placu Broni zaprezentował Nemeczek, który nawet będąc ciężko chorym brał udział w bitwie z Czerwonymi Koszulami o Plac, co przypłacił najwyższą z możliwych cen – swoim życiem.

Przyjaźń i lojalność, to dwie wartości, którymi chłopcy się kierowali. Chłopcy byli przede wszystkim lojalni wobec siebie, choć nie wszystkich traktowali równo. Nade wszystko byli lojalni wobec swojego wodza Janosza Boki. Wprawdzie często rzucali wobec siebie różne oskarżenia, ale już po chwili, kiedy zrozumieli swój błąd, byli skłonni przeprosić. Lojalnością bezgraniczną wykazał się mały Erno Nemeczek, który mimo posiadanej wiedzy o zdradzie Gereba, do końca go bronił i nikomu nie powiedział co tak naprawdę się stało. Jedynie Boka znał prawdę. Również dla Janosza Boki lojalność wobec grupy i przyjaciela jest wartością bardzo ważną. Nie rzuca pochopnych oskarżeń, nie ocenia nikogo.

Chłopcy starają się być wobec siebie szczerzy i uczciwi. Nie zawsze się to im udaje, w końcu są tylko dziećmi, ale szczerość jest tą wartością, o której starają się pamiętać i którą chcą stosować w codziennym życiu. Nawet przywódca Czerwonych Koszul stara się działać uczciwie. Nie chce zdobyć podstępem Placu Broni, interesuje go zdobycie placu w uczciwej walce. Odrzuca pomysł Gereba, by wygnać chłopców z Placu Broni przy pomocy przekupionego stróża Słowaka Jano. Choć również ma chwile słabości kiedy chce złamać ustalenia walki.

Wartościami etycznymi, którymi się kierowali bohaterowie „Chłopców z Placu Broni”, a więc męstwo, umiłowanie ojczyzny, przyjaźń, lojalność i uczciwość, to wartości ponadczasowe, które zawsze będą w cenie i którymi się może i powinien kierować każdy.



Konteksty polityczne utworu „Chłopcy z Placu Broni”



Trudno nie zauważyć, że Molnar pisząc „Chłopców z Placu Broni” pisał tą książkę w kontekście politycznym. Cała akcja, jaka się rozgrywa w Budapeszcie w 1899 roku, ma odniesienie do sytuacji, jaką można było zaobserwować w tym okresie w cesarstwie Austro-Węgier.

Można obserwować, jak grupa chłopców, której barwami są kolory czerwono – zielone bawią się na Placu Broni, na który ochotę mają chłopcy z Ogrodu Botanicznego, ubrani w czerwone koszule. Sytuacja ta wywołuje wojnę. Jest to wojna dzieci, ale zawsze wojna, na zasadach panujących podczas wojen dorosłych. Chłopcy zamieniają się w prawdziwe wojsko, ich przywódcy w generałów, wydających rozkazy. Można zauważyć również element zdrady, który również ma odniesienie do prawdziwej wojny. Nawet kolory jakich użył Molnar dla odróżnienia obu grup chłopców mają odbicie w polityce. Kolory czerwono – zielone, których używali chłopcy z Placu Broni, to kolory jakich używał Lajos Kossuth, wódz węgierskiej wiosny ludów. Natomiast czerwone koszule, to miał być hołd oddany bojownikom o wolność Włoch pod wodzą Garibaldiego.

Molnar pokazał w książce obraz nastrojów politycznych jakie były w ówczesnych Węgrzech, które wchodziły w skład potężnego cesarstwa Austro-Węgier. W tym kraju zaczęły się ponownie pojawiać nastroje niepodległościowe. Hasła o tej treści szczególnie popularne były pośród młodzieży, inteligencji. Trzeba pamiętać o niezadowoleniu z panowania cesarza Austro–Węgier oraz polityki władz wobec narodów tworzących monarchię. Symboliczna jest nie tylko walka o Plac Broni, który dla chłopców jest jak mała ojczyzna, o której wolność i niepodległość trzeba walczyć. Symboliczne staje się również rozwiązanie Związku Kitowców przez nauczyciela profesora Raca. Molnar pokazał tu bojaźń monarchii przed wszystkimi nieformalnymi związkami, które miały zakaz działania.

Całości powieści Molnara dopełniają słowa Nemeczka wykrzyczane w przedśmiertelnym uniesieniu: „Plac to nasz kraj, to nasze całe państwo! Nie możecie zrozumieć, czym jest ten Plac, bo nigdy nie walczyliście o Ojczyznę”.

Powieść Molnara jest uważana potocznie za książkę dla dzieci o dzieciach i ich problemach o ich przyjaźniach, swarach, męstwie i zdradzie. Jednak problemy jakie porusza, dotykają szerszego kontekstu marzeń o niepodległości nie tylko autora, ale również pozostałych Węgrów.



Obraz szkoły w „Chłopcach z Placu Broni”



W powieści Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni” szkoła jest miejscem, gdzie spotykają się jej bohaterowie. Nie jest to ich miejsce ulubione. Wręcz przeciwnie, traktują szkołę jako przymus, nudzą się w niej, czekając z niecierpliwością na koniec zajęć i wolność zabawy.

Ferenc Molnar swoją powieść napisał w kontekście politycznym. Również szkoła jest przedstawiona w tym kontekście. Dla Molnara szkoła jest niczym aparat urzędniczy cesarstwa Austro-Węgier. Jest oparta na donosicielstwie i posłuszeństwie. Widać to szczególnie, kiedy opierając się na donosie, profesor Rac delegalizuje Związek Kitowców. Również sama delegalizacja Związku Kitowców ma odniesienie do rzeczywistości. W Cesarstwie Austro-Węgier w tym okresie był zakaz zrzeszania się w tajne organizacje i stowarzyszenia.



Ekranizacje i adaptacje „Chłopców z Placu Broni”



Powieść Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni” z powodów uniwersalnych wartości, jakie zawierała była wielokrotnie ekranizowana. Już przed II wojną światową na ekranach kin pojawiała się trzykrotnie, niejeden raz również pojawiała się na scenach teatralnych całego świata.

Pierwszą ekranizacją powieści Molnara był węgierski film z 1929 roku „A Pal utcai fiuk”. Był to film niemy w reżyserii Beli Balogha. W cztery lata później książka została przeniesiona na ekrany w Stanach Zjednoczonych. Film pod tytułem „No Greater Glory” wyreżyserował Frank Borgaze, a scenariusz na podstawie książki napisał Jo Swerling. Pośród aktorów można wymienić Ralpha Morgana w roli ojca Nemeczka, czy Franka Darro w roli Feriego Acza. Film otrzymał nagrodę na festiwalu filmowym w Wenecji. Już w rok później na ekrany weszła włoska ekranizacja książki „Chłopcy z Placu Broni” Film pod tytułem „I ragazzi della via Pall” wyreżyserowana została przez Alberto Mondadori oraz bardzo młodego, bo dziewiętnastoletniego Mario Monicelli. W rolach głównych można było zobaczyć Giulio Tamagninni w roli Nemeczka, Antonio Vigevani w roli Boki. Co ciekawe, właściciel włoskich praw do tego filmu Alberto Mondadori został jako członek faszystowskiego ugrupowania GUF rozstrzelany w Mediolanie.

Już po wojnie w roku 1969 pojawiła się kolejna węgiersko - amerykańska produkcja, będąca ekranizacją powieści Ferenca Molnara „A Pal utcaik Fiuk”. Reżyserem filmu był Zoltan Fabri, który zresztą był współautorem scenariusza do filmu. Jest to obecnie najbardziej znana ekranizacja bestseleru Molnara z doskonałymi rolami zagranymi przez młodych amerykańskich i węgierskich aktorów Marka Colleano w roli Nemeczka, Johna Mulder-Brown w roli Gereba czy też Williama Burleigh w roli Boki.

W roku 2003 pojawiła się kolejna ekranizacja książki „Chłopcy z Placu Broni” . Była to włoska produkcja telewizyjna „I Ragazzi Della via Pall”. To luźna adaptacja powieści Molnara wyreżyserowana przez Maurizzio Zaccaro. Ostatnią ekranizacją tej powieści jest węgierski film w reżyserii Ferenca Torok „A pal utcaik Fiuk”. Film jest wierną adaptacją książki. W rolach głównych można zobaczyć młodych zdolnych węgierskich aktorów Balazs Bojtar w roli Nemeczka czy też Krisztiana Fekete w roli Boki. Jest to film nakręcony na potrzeby węgierskiej telewizji, w plenerach można podziwiać budapesztańskie ulice i place.

W 1995 roku na scenie polskiego teatru pojawiła się sceniczna adaptacja powieści Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni” Reżyserem sztuki był Maciej Dejczer. Na scenie można było podziwiać młodego Bartosza Obuchowicza w roli Nemeczka. W 2007 roku miał premierę spektakl „Chłopcy z Placu Broni” w reżyserii Michała Zadary wystawiony w Teatrze Narodowym w Warszawie.



Ferenc Molnar – notatka szkolna.



Ferenc Molnar urodził się 12 stycznia 1878 roku w Budapeszcie, w zamożnej rodzinie żydowskiego lekarza Maurycego Neumanna. Jego matka Józefa z domu Wallfisch, była wielką miłośniczką literatury i tą miłość zaszczepiła swojemu synowi.

Ferenc Molnar, uczęszczał do Kalwińskiego Gimnazjum w Budapeszcie, który zdał z wyróżnieniem. Pracę jako dziennikarz rozpoczął już w wieku lat osiemnastu. W tym czasie również chciał studiować w szkole wojskowej, jednak po namowie swojego ojca rozpoczął studia prawnicze początkowo w rodzinnym Budapeszcie, a następnie w Genewie. Po dołączeniu do zespołu dziennikarzy w budapesztańskiej gazecie „Budapesti Hirlan” zmienił swoje nazwisko z Neumann na Molnar. Jak wyjaśniał chciał być znany jako pisarz węgierski. Już w tym czasie Molnar zasłynął jako błyskotliwy reportażysta. W swoich reportażach opisywał wydarzenia ze świata polityki, kultury, nauki. Zasłynął swoimi relacjami z procesu zabójcy cesarzowej Sissi – Luccheniego.

Po zakończeniu nauki w 1900 roku wrócił do Budapesztu i rozpoczął pracę jako dziennikarz. W gazecie zaczęły się pojawiać jego reportaże, a jednocześnie rozpoczął pisać również nowele – zadebiutował w roku 1902 nowelą „A Doctor Ur”. W roku 1906 na zamówienie jego swojego byłego nauczyciela z gimnazjum rozpoczął pisać powieść w odcinkach „Chłopcy z Placu Pawła”. Utwór był pisany z tygodnia na tydzień i skierowany był do młodych czytelników gazety „Tanulok Lapja”.

„Chłopcy z Placu Pawła” przyniosły Molnarowi sławę. Jednak wskutek hulaszczego trybu życia, Molnar był zmuszony sprzedać prawa do książki wydawcy, który dzięki temu zdobył wielki majątek. Idąc za popularnością, jaką przyniosła mu książka, Molnar napisał wkrótce sztukę „Diabeł” która wkrótce zdobyła wielką popularność nie tylko na scenie budapesztańskiego teatru „Magyar Szinhaz”, ale również w Niemczech oraz Włoszech. Molnar napisał jeszcze osiem sztuk scenicznych, w tym uznawaną za jego najwybitniejsze dzieło, tragikomedię „Liliom”. Wybuch I wojny światowej przerwał karierę pisarza i dramaturga. W trakcie działań wojennych pracował jako korespondent i przesyłał wiadomości z pierwszej linii frontu. Swoje spostrzeżenia i refleksje z okresu wojennego ujął w książce „Dziennik korespondenta wojennego” W uznaniu zasług w 1918 roku został powołany w skład Węgierskiej Akademii Nauk.

Po wojnie w dalszym ciągu pisał sztuki teatralne, które przynosiły mu wiele wyróżnień. Między innymi za wystawione we Francji sztuki „Łabędź” oraz „Odeon” został oznaczony orderem Legii Honorowej, a w 1927 roku, podczas jego wizyty w Stanach Zjednoczonych został przyjęty przez ówczesnego prezydenta Coolidge`a. Po dojściu do władzy Hitlera w Niemczech, zdecydował się na emigrację. Powodem był zakaz wystawiania jego sztuk z uwagi na żydowskie pochodzenie. Początkowo wyjechał do Szwajcarii, a w roku 1940 emigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczął ponownie tworzyć. Nie wrócił do kraju po zakończeniu wojny i zmarł na emigracji 2 kwietnia 1952 roku.




„Chłopcy z Placu Broni” - streszczenie

„Chłopcy z Placu Broni” to pierwsza i najbardziej znana powieść Ferenca Molnara. Opowiada o grupie młodzieży mieszkających i uczących się w jednej ze szkół w Budapeszcie okresu przełomu XIX i XX w. Akcja książki toczy się w Budapeszcie w okresie dwunastu dni marca 1899 roku.

Pod koniec lekcji, chłopcy nudzi... wiecej



Plan wydarzeń „Chłopców z Placu Broni”

1. Lekcja i nerwowe oczekiwanie na jej koniec.
2. Opowieść Nemeczka o kradzieży kulek przez braci Pastorów.
3. Kradzież chorągwi przez Feriego Acza.
4. Relacja Nemeczka o zdarzeniu.
5. Wybory na wodza, zwycięstwo Boki.

6. Opracowanie planu wyprawy do Ogrodu Botanicznego.
7. Wyprawa chłopców do Og... wiecej



Czym kierowali się bohaterowie utworu „Chłopcy z Placu Broni”

Utwór Ferenca Molnara – „Chłopcy z Placu Broni” to przejmująca opowieść o grupie chłopców mieszkających w Budapeszcie. Tych chłopców oprócz wspólnego miejsca zamieszkania i miejsca nauki, łączy jeszcze coś więcej - wspólne zainteresowania, wspólne wartości.

Jedną z najważniejszych wartości, jak... wiecej



Problematyka „Chłopców z Placu Broni”

Problematykę poruszaną przez Ferenca Molnara można rozpatrywać w kilku płaszczyznach. Autor pokazuje wiele postaw, z których jedne zasługują na podziw, inne z kolei wyłącznie na potępienie. Przyjaźń i zdrada, bohaterstwo i samolubstwo, to tylko niektóre ważne sprawy, na których się opiera akcja „Chłopców z Placu Broni̶... wiecej



Plac Broni – opis miejsca

Główne miejsce, o który toczy się bój w książce Ferenca Molnara Plac Broni, położony jest w Budapeszcie na tyłach placu Pawła. To był niewielki skrawek ziemi, z jednej strony ogrodzony płotem, który już był w stanie rozpadu, a trzech pozostałych, ścianami kamienic.

W chwili, kiedy dzieje się na nim akcja, by... wiecej



Feri Acz i Janosz Boka jako wodzowie – ocena

Feri Acz oraz Janosz Boka, to przywódcy dwóch grup chłopców, którzy bawili się na ulicach dziewiętnastowiecznego Budapesztu. Byli to chłopcy, z pozoru zupełnie odmienni charakterem, ale było coś, co ich łączyło.

Janosz Boka był to czternastoletni chłopak, który potrafił wpływać na swoich kolegów. Nie robił tego j... wiecej



Bitwa na Placu Broni – opis

Pogoda w dniu, kiedy odbywała się bitwa, była słoneczna. Przygotowując się do bitwy, chłopcy pod wodzą Janosza Boki zaczynali zajmować powoli swoje miejsca. Przed samą bitwą Boka zmienił taktykę bitwy. Część chłopców miała zająć miejsce w okopach, wykopanych przez Słowaka Jano, na prośbę Janosza. Wtedy do generała podszed... wiecej



Erno Nemeczek – charakterystyka, postawa

Erno Nemeczek – charakterystyka
Najważniejszym bohaterem powieści „Chłopcy z Placu Broni” jest jedenastoletni Erno Nemeczek. Pochodził z ubogiej rodziny. Ojciec był krawcem, jego matka zajmowała się domem. Był to chłopiec niewielki, o delikatnej budowie i równie delikatnych rysach. Był chorowity i bardzo nieśmiały. Czę... wiecej



Janosz Boka – charakterystyka

Janosz Boka, to czternastoletni chłopiec, który jednak nie wyglądał na swój wiek. Z wyglądu, a dokładnie z twarzy wyglądał na mniej. Dopiero jego głos dawał wskazówkę, ile faktycznie mógł mieć lat. Był to chłopiec bardzo spokojny i zrównoważony. Swoim spokojem wpływał na innych. Nie wdawał się w żadne konflikty, starał si... wiecej



Feri Acz – charakterystyka

Feri Acz, był wodzem zaciętych wrogów chłopców z Placu Boni – Czerwonych Koszul. Już nazwa grupy wzięła się od koloru koszuli, w której chodził. Ten kolor koszuli podkreślał jego urodę, sprawiał, że wyglądał jak wojownik. Był to młodzieniec wysoki, przystojny, barczysty i bardzo silny. Dla małych chłopców, w tym równi... wiecej



Deżo Gereb – charakterystyka

Deżo Gereb, to postać co najmniej dwuznaczna. To jeden z bohaterów powieści Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni”. Pochodził z zamożnej rodziny. To rówieśnik Erno Nemeczka, uczęszczał z nim do jednej klasy. Był to chłopiec bardzo ambitny, zdolny do poświęcenia wszystkiego, by zrealizować swoje cele. Posiadał niezwykl... wiecej



Bracia Pastorowie – charakterystyka

Bracia Pastorowie byli członkami Czerwonych Koszul. To silni i wysocy chłopcy. Chodzili zawsze razem. Ich charakterystyczna postawa – byli pochyleni do przodu. Lekko zmrużone oczy przenikliwe i ponure spojrzenie oraz brak uśmiechu na ich ogorzałych twarzach, sprawiały, że młodsze dzieci się ich bały. Bracia Pastorowie lubili stosow... wiecej



Zabawy chłopców w „Chłopcach z Placu Broni”

Chłopcy, którzy byli bohaterami powieści Ferenca Molnara „Chłopcy z Placu Broni”, to byli typowe dzieci, które lubiły się przede wszystkim bawić. Jedną z ulubionych zabaw była gra w palanta. Najlepszym miejscem do gry w był Plac Broni. Z tego właśnie powodu Czerwone Koszule chciały zająć ten plac. W palanta można było... wiecej



Wizyta w Ogrodzie Botanicznym („Chłopcy z Placu Broni”) – opis

Janosz Boka, przywódca chłopców bawiących się na Placu Broni, w odpowiedzi na kradzież chorągwi przez przywódcę Czerwonych Koszul Feriego Acza, postanawia udać się do Ogrodu Botanicznego i zostawić tam ślad, że oni, chłopcy z Placu Broni nie boją się Czerwonych Koszul. Boka sam postanawia udać się do siedziby Czerwonych Koszul i... wiecej



Opis flagi i pieczęci w „Chłopcach z Placu Broni”

Część chłopców, którzy się bawili na Placu Broni, tworzyło Związek Zbieraczy Kitu. Do związku należeli między innymi Weiss, Kolnay, Barabasz, Nemeczek, Czele, Rychter oraz Lesik. Stowarzyszenie miało swoją pieczęć oraz chorągiew, która była wykonana przez siostrę Czelego. Pieczęć była okrągła i wykonana z kauczuku. Na piec... wiecej



„Chłopcy z Placu Broni” – najważniejsze cytaty

• „Plac to nasz kraj, to całe nasze państwo! Nie możecie zrozumieć, czym dla nas jest ten Plac, bo nigdy nie walczyliście za Ojczyznę!”

• „- No i co, dobrze było?
Nemeczek podniósł na niego swoje duże, niebieskie oczy i odparł:
- Dobrze - powiedział cicho i już głośniej dodał... wiecej