Jesteś w: 2l.pl -> Akademia pana Kleksa

Akademia pana Kleksa

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim

Czas i miejsce akcji „Akademii pana Kleksa”


Akcja „Akademii pana Kleksa” rozgrywa się przede wszystkim w tytułowej szkole położonej przy ulicy Czekoladowej i otaczającego budynek parku. Ponadto bohaterowie odwiedzają znane bajki, do których prowadzą furtki umieszczone w ogrodzeniu Akademii – m. in. bajkę o dziewczynce z zapałkami, bajkę o księżniczce Śnieżce, bajkę o zaczarowanej żabce, bajkę o rybaku z złotej rybce.

Adaś Niezgódka po nauczeniu się wznoszenia w powietrze odwiedza psi raj, po którym oprowadza go pies Reks. Oko pana Kleksa odwiedza księżyc, jednak właściciel zaczarowanego oka nie kończy opowieści o dalekiej krainie – przeszkadza mu wtargnięcie Alojzego. Chłopcy odwiedzają także fabrykę dziur i dziurek, po której oprowadza ich inżynier Kopeć.

Szpak Mateusz wspomina o swym dzieciństwie spędzonym w pałacu na dworze jego ojca - potężnego króla. Królestwo zostaje zniszczone przez napaść człekopodobnych wilków po zabiciu ich władcy przez młodego księcia.

Czas akcji utworu to półroczny pobyt Adasia Niezgódki w Akademii - od września aż do wigilii Bożego Narodzenia podczas której następuje zamknięcie szkoły z powodu zniszczeń jakich dokonuje lalka stworzona przez Filipa Golarza.

Akademia Pana Kleksa - krótkie streszczenie


zobacz: szczegółowe streszczenie
„Akademia pana Kleksa” Brzechwy przede wszystkim opowiada o nauce młodych chłopców w cudownej Akademii prowadzonej przez Ambrożego Kleksa. Szkoła niczym nie przypomina normalnej placówki edukacyjnej – zamiast zwykłych lekcji – historii, arytmetyki czy geografii uczniowie kształtują swoją wyobraźnie. Pan Kleks uczy ich kreatywnego ćwiczenia, niczym nie krępuje wyobraźni chłopców. Chłopcy w ramach swych obowiązków odwiedzają inne bajki, gdzie pomagają fantastycznym postaciom lub załatwiają sprawunki dla swego pedagoga.

Wrogim przeciwnikiem pana Kleksa jest dostarczający mu piegów Filip Golarz – fryzjer. Nie darzy on Kleksa sympatią i konstruuje lalkę – Alojzego, która doprowadza do zniszczenia Akademii.

Pobocznym wątkiem „Akademii pana Kleksa” jest opowieść Mateusza o tym, jak stał się ptakiem. Niegdyś był synem króla w potężnym państwie. Niczego mu nie brakowało. Najbardziej ze wszystkiego kochał konną jazdę i polowania. Gdy ojciec zabronił mu tego złamał zakaz i udał się pewnej nocy konno do lasu. Przez przypadek zabił króla wilków. Po paru latach wilki zemściły się i napadły na królestwo. Zginęli dworzanie oraz rodzice księcia Mateusza. Młodzieńcowi udało się uciec jako ptak dzięki cudownej czapce bogdychanów. Przy czapce brakowało jednak zaczarowanego guzika, dlatego Mateusz pozostał w swej pierwotnej postaci.

Narracja „Akademii pana Kleksa”


Narratorem „Akademii pana Kleksa” jest postać fikcyjna - dwunastoletni chłopiec, Adaś Niezgódka (w pozostałych baśniach zawartych w utworze występuje narrator anonimowy), który wspomina swój pobyt w Akademii. Utwór ten ma więc charakter pamiętnika.

Narrator wypowiada się w pierwszej osobie liczby pojedynczej w czasie teraźniejszym. Wszystkie wydarzenia przedstawione są w porządku chronologicznym. Relacja Adasia jest subiektywna – to znaczy chłopiec opisuje własne wyobrażenia, zawiera własne oceny postępowania poszczególnych bohaterów. Czas akcji dzieła nie jest jednoznacznie określony, lecz niektóre wydarzenia każą nam przypuszczać, że to czasy współczesne autorowi.
Bohaterowie utworu opisani są w sposób bezpośredni – poprzez opis narratora i jego ocenę ich czynów i zachowania.

W baśni Brzechwy występuje także bohater zbiorowy – uczniowie Akademii. Na plan pierwszy zdecydowanie wysuwają się prowadzący szkołę Ambroży Kleks i narrator Adaś Niezgódka (to on odwiedza psi raj, a także ma sen o siedmiu szklankach). Język dzieła jest prosty, bizony do mowy potocznej – trzeba pamiętać, że historię opowiada dwunastoletni, nie pozbawiony wyobraźni chłopiec. Świat przedstawiony ukazany więc został z perspektywy dziecka i dostosowany do jego oglądu rzeczywistości.

Gatunek „Akademii pana Kleksa”


„Akademia pana Kleksa” to powieść Jana Brzechwy przeznaczona dla dzieci i młodzieży. Historia przedstawiona w utworze widziana jest oczami dwunastoletniego chłopca, który opowiada o swym pobycie w Akademii, dlatego też możemy mówić w przypadku tego utworu o formie pamiętnika.

Powieść Brzechwy utrzymana jest w konwencji fantastyczno-baśniowej. Oznacza to, że przedstawione wydarzenia, mimo iż nadano im charakter prawdopodobieństwa, nie mogłyby się wydarzyć w realnym świecie. Ponadto w utworze przywołane zostają dobrze znane wszystkim baśnie, np. o dziewczynce z zapałkami Andersena. Na fantastykę w utworze składają się fantastyczne postaci – przede wszystkim pan Kleks ze swymi magicznymi umiejętnościami oraz postaci z innych bajek, magiczne przedmioty, jak powiększająca pompka, czy zdarzenia – wizyta Adasia w psim raju.

„Akademia” różni się jednak od typowej baśni, gdyż akcja dzieje się w świece współczesnym autorowi, a bohaterowie – chłopcy i ich profesor sprawiają wrażenie rzeczywistych. Mamy więc do czynienia z pozornym realizmem, który zostaje zburzony poprzez wprowadzenie elementów fantastycznych. Na fabułę składają się także inne baśnie – na przykład opowieść Mateusza o jego prawdziwym pochodzeniu i zamianie w ptaka.

Mimo pozornie mrocznego i nieszczęśliwego zakończenia (autor przekonuje nas, że wszystkie wydarzenia były fikcyjne) nastrój opowieści Brzechwy jest pogodny, przepełniony humorem, anegdotami, śmiechem bohaterów (humor słowny i sytuacyjny). Dzięki nagromadzeniu przygód lektura ta nie może się czytelnikowi nużyć.

Recenzja „Akademii pana Kleksa”


Któż z nas nie lubi bajek i baśni? Jako dzieci opowiadali nam je rodzice lub dziadkowie, później mogliśmy już sami śledzić przygody bajkowych postaci. Jednym z tekstów, który bardzo działa na wyobraźnię i przenosi w zupełnie inny, fantastyczny świat jest „Akademia pana Kleksa” Jana Brzechwy. Chociaż utwór powstał w czasie II wojny światowej wciąż nie stracił na aktualności tak, jak na aktualności nie tracą znane bajki Andersena czy braci Grimm.

„Akademia pana Kleksa” to książka opowiadająca o nauce chłopców w niezwykłej szkole, którą prowadzi Ambroży Kleks. Uczniami są chłopcy, których imiona zaczynają się na literę „A”. Zamiast zwykłych zajęć uczą się na przykład fleksografii czy przędzenia liter, a do nauki geografii służy olbrzymi globus, którym gra się jak piłką. Oprócz codziennych zajęć chłopcy mają okazję odwiedzać inne bajki docierając do nich przez zaczarowane furtki. Niektórzy, jak Adaś uczą się nawet latać i mogą wznieść się na przykład do psiego raju. Nauka w szkole w przeciwieństwie do normalnych placówek edukacyjnych rozwija wrażliwość i wyobraźnię.

Brzechwa pokazał z humorem, jak światy różnorodnych bajek mogą się przenikać. W Akademii można spotkać Królewnę Śnieżkę i krasnali, lekcje prowadzi zamieniony w szpaka książę Mateusz, poznajemy psi raj, a ostatecznie okazuje się, że historia o Akademii także jest zmyślona. Jednak zanim dobiegnie końca będziemy mogli wraz z bohaterami przeżywać barwne, a nieraz zaskakujące przygody, które mogły się przydarzyć tylko w świecie bogatej wyobraźni autora.

Obok ukazania licznych przygód książka Brzechwy niesie ważne przesłanie. Walka dobra ze złem wciąż się toczy i trudno powiedzieć, która z tych sił wygra, co przypomina modną ostatnio prozę J. K. Rowning. Brzechwa każe nam cieszyć się wyobraźnią i pokazuje, że dzięki niej nie sposób się nudzić. Książkę tego autora poleciłbym każdemu, nie tylko na długie zimowe wieczory.

Ekranizacja „Akademii pana Kleksa”


„Film Akademia pana Kleksa” został wyreżyserowany przez Krzysztofa Gradowskiego w 1984 roku. Reżyser i scenarzysta wiernie oparł się na utworze Jana Brzechwy przenosząc go na szklany ekran. Obok kadrów filmowych w dziele pojawiają się animacje dotyczące np. snu Adasia Niezgódki o siedmiu szklankach. Film podzielony został na dwie części. Pierwsza z nich nosi tytuł „Przygoda księcia Mateusza” i opowiada o tym, jak Adaś trafił do Akademii pana Kleksa. Pan Kleks jest nauczycielem i czarodziejem w jednej osobie, więc na jego lekcjach nie sposób się nudzić. Zwłaszcza, gdy są to lekcje kleksografii. Adaś poznaje nie tylko uroki zaczarowanej krainy, ale także jej mroczne tajemnice. Zaznajamiamy się w tej części z opowieścią dawnego księcia Mateusza.

Druga część „Tajemnica Golarza Filipa” opowiada o misji odnalezienia guzika potrzebnego, by szpak Mateusz odzyskał swą ludzką postać. Dzięki podziałowi utworu Brzechwy na dwie części film nie nuży. Pierwsza część ma bardziej baśniowy charakter, zaś druga jest znacznie mroczniejsza.

Szkoła prowadzona przez pana Kleksa w niczym nie przypomina innych ośrodków wychowawczych. Budynek i osoba głównego pedagoga na myśl przywodzą tak bardzo znaną szkołę Harrego Pottera i dyrektora Dumbledore`a. Szczególnie, że w filmie także ścierają się siły dobra i zła. Baśniowość i mrok były możliwe dzięki klimatowi odwołującemu się do znanych baśni Andersena, ale też braci Grimm czy też stylu radzieckich baśni. Udało się to za sprawą barwnych kostiumów i scenografii zasługującej na uznanie.

Niezapomniane w filmie SA także kreacje aktorskie. Najmłodszym widzom pan Kleks już zawsze będzie się kojarzył z brawurową rolą Piotra Fronczewskiego. Oprócz niego na ekranie zobaczymy wielu znanych i lubianych polskich aktorów, żeby wymienić tylko Pawlika, Niemczyka, Buczkowskiego, czy Michnikowskiego. Ponieważ jest to także film muzyczny, nie zabrakło w nim doskonałych piosenek, które są świetnym uzupełnieniem fabuły. Jedną z ról (Smutnej Księżniczki) zagrała także znana piosenkarka Zdzisława Sośnicka.

„Akademia pana Kleksa” zrealizowana w koprodukcji z ZSRR od samego początku zdobyła uznanie wśród młodych widzów. Ponad 14 milionów sprzedanych biletów do kin mówi samo za siebie. Wpływ na to miało wiele czynników: geniusz Brzechwy, popisowa rola Fronczewskiego, wyobraźnia reżysera i scenarzysty Gradowskiego, baśniowy klimat i miszmasz gatunkowy. Film przemawia zarówno do młodych widzów, ale niezapomniany humor bawi także i starszych. Mam nadzieję, że w czasach gdy na ekranach kin niepodzielnie rządzi Harry Potter widzowie nie zapomną o nieco starszej, ale nadal zachwycającej historii o baśniowej szkole pana Kleksa i jego uczniach.

Jan Brzechwa – notatka szkolna


Jan Brzechwa, a właściwie Jan Wiktor Lesman, przyszedł na świat 15 sierpnia 1898 w Żmerynce na Podolu. Był wnukiem warszawskiego księgarza żydowskiego pochodzenia – Bernarda Lesmana, synem inżyniera kolejowego Aleksandra Lesmana oraz stryjecznym bratem starszego o dwadzieścia lat Bolesława Leśmiana i krewnym intelektualisty Antoniego Langego.

Dzieciństwo spędził na Kresach Wschodnich. W Warszawie ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Jako prawnik pracował pod prawdziwym nazwiskiem. Pseudonim poety wymyślił z kolei Leśmian. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, W dwudziestoleciu międzywojennym pracował jako adwokat, był też współzałożycielem ZAiKS-u. Do zawodu powrócił po II wojnie światowej.

Brzechwa debiutował w 1915 roku w „Sztandarze”, następnie publikował wiersze w „Kłosach Ukraińskich”. Uważał, że miał „zgubną skłonność do rymowania”. Po I wojnie światowej nawiązał jako satyryk współpracę z kabaretem. W 1926 roku ożenił się po raz pierwszy, dwa lata później spotykał się już ze swą drugą żoną. W 1926 wydał swój pierwszy tomik „Oblicza zmyślone”, za który podobnie jak kolejny („Talizmany”) został posądzony o wtórność. Sławę przyniosły mu tomiki dla dzieci – „Tańcowała igła z nitką” z 1937 roku i kolejny, „Kaczka dziwaczka”.

Podczas wojny powstała „Akademia pana Kleksa” oraz „Pan Drops i jego trupa”. W 1940 roku zakochał się ponownie w Janinie Serockiej. Kobietę zdobył dopiero po wojnie. Po 1945 roku nadal tworzył teksty satyryczne. Po śmierci Stalina przestał pisać na zamówienie władzy. Prezesował ZAiKS-owi w latach 1957-1962. Pracował jako tłumacz z języka rosyjskiego (Puszkin, Czechow, Jesienin, Majakowski). Kontynuacja „Akademii pana Kleksa” powstała w 1961 roku („Podróże pana Kleksa”) i 1965 („Tryumf pana Kleksa”). Nadal udzielał się jako adwokat. Brzechwa zmarł w lipcu 1966 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

„Akademia pana Kleksa” - streszczenie

Ta oraz inne bajki
Dwunastoletni Adaś Niezgódka jest uczniem Akademii pana kleksa mieszczącej się przy ulicy Czekoladowej. Rodzice oddali go, gdyż sprawiał wychowawcze problemy. Akademia miała trzy pietra – na parterze były sale szkolne, na piętrze jadalnia i sypialnie, a ostatnie Pietro zarezerwowane było wyłącznie ... wiecej



Plan wydarzeń „Akademii pana Kleksa”

1. Adaś Niezgódka uczniem Akademii.
2. Wizyta w bajce o dziewczynce zapałkami.
3. Pomoc w zakończeniu bajki o śpiącej królewnie i siedmiu braciach.
4. Zamiłowanie do piegów pana Kleksa.
5. Ofiarowanie piegów szpakowi.
6. Niezwykła opowieść Mateusza.
7. Poszukiwanie guzików przez Adasia.
8. N... wiecej



Bohaterowie „Akademii pana Kleksa” – charakterystyka

Adaś Niezgódka – dwunastoletni chłopiec, uczeń Akademii prowadzonej przez pana Kleksa. W rodzinnym domu był niezdarny, dopiero pan Kleks zobaczył w nim potencjał. Adaś jest zarazem narratorem utworu o szkole niezwykłego pedagoga.

Ambroży Kleks – główny pedagog Akademii – posiadał wiele nie... wiecej



Problematyka „Akademii pana Kleksa”

„Akademia pana Kleksa” to utwór skierowany do dzieci i młodzieży. To niezwykła fantastyczna baśń, która zaczyna się w sposób typowy (realistyczny), gdy chłopiec – Adaś Niezgódka – trafia do szkoły prowadzonej przez pana Kleksa. Okazuje się jednak, że Akademia nie ma nic wspólnego z typową placówką edukacy... wiecej



Adaś Niezgódka - charakterystyka

Adaś Niezgódka miał dwanaście lat i był uczniem Akademii pana Kleksa. Kiedy mieszkał wcześniej w domu nic mu się nie udawało. Każdego dnia spóźniał się do szkoły, nie odrabiał lekcji i był niezdarny. Wszystko upuszczał na podłogę, tłukł naczynia i niechętnie jadł krupnik i marchewkę na obiad, które codziennie dostawał n... wiecej



Ambroży Kleks - charakterystyka

Pan Kleks był dyrektorem Akademii położonej przy ulicy Czekoladowej. Prowadził większość zajęć i opiekował się kilkunastoletnimi wychowankami. Funkcjonował dzięki piegom, które co czwartek przynosił mu z miasta golarz Filip. W niedzielę i święta punktualnie o jedenastej pan Kleks wyjmował kilka piegów z tabakierki i przytwierd... wiecej



Mateusz - charakterystyka

Mateusz był szpakiem , który potrafił doskonale mówić, choć wypowiadał tylko końcówki wyrazów. Odrabiał z chłopcami lekcje i często zastępował pana Kleksa w szkole, kiedy na przykład mężczyzna szedł łapać motyle na drugie śniadanie. Czasami milczał wiele dni, by go przekupić chłopcy przynosili mu piegi pana Kleksa. Szpak ... wiecej



Życie chłopców w Akademii pana Kleksa

Do Akademii uczęszczało dwudziestu czterech chłopców. Wszystkie ich imiona zgodnie z zasadami zaczynały się na literę „A”. Mieszkali w trzypiętrowym budynku otoczonym ogrodem. Na parterze znajdowały się sale lekcyjne, zaś na piętrze jadalnia i sypialnie. Na drugim piętrze znajdowały się sekrety pana Kleksa. Nauczyciel cz... wiecej



Akademia – opis

Akademia mieściła się w dużym, trzypiętrowym budynku na końcu ulicy Czekoladowej. Na najwyższym piętrze, na które uczniowie nie mieli sami prawa wchodzić, pan Kleks przechowywał swoje sekrety, do których dostawał się przez komin. Na parterze mieściły się sale szkolne, na pierwszym piętrze – sypialnie i jadalnia, a w ... wiecej



Przygody chłopców w Akademii

Odwiedziny w bajce o Śpiącej Królewnie i siedmiu braciach
Pewnego dnia w Akademii zjawił się jakiś nieznajomy człowiek i poprosił o spotkanie z panem Kleksem. Nikt nie wiedział kim był mężczyzna i po pojawił się w Akademii. Pan Kleks długo rozmawiał z przybyszem, a następnie wezwał do siebie Adasia i Andrzeja.
<... wiecej



Opowieść Mateusza

Plan wydarzeń opowieści Mateusza
1. Wychowanie Mateusza na królewskim dworze.
2. Zamiłowanie do jazdy konnej i polowań.
3. Złamanie zakazu ojca i konna przejażdżka.
4. Zabicie króla wilków przez Mateusza.
5. Niegojąca się rana księcia.
6. Cudowne uzdrowienie przez doktora Paj-Chi-Wo.
... wiecej