Jesteś w: 2l.pl -> Ania z Zielonego Wzgórza

Ania z Zielonego Wzgórza

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim

Geneza „Ani z Zielonego Wzgórza”


„Ania z Zielonego Wzgórza” to bestsellerowa powieść z 1908 roku (w Polsce tłumaczenie ukazało się w 1911 roku), napisana przez kanadyjską autorkę – Lucy Maud Montgomery. Jest to powieść obyczajowa przeznaczona dla czytelników w każdym wieku. Od połowy XX wieku uznana jest za klasyczne literackie dzieło literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Inspirację do napisania powieści Lucy Montgomery czerpała z notatek, które robiła jako młoda dziewczyna. Między innymi wówczas poznała historię pary, która omyłkowo otrzymała z sierocińca zamiast chłopca, dziewczynkę i postanowiła ją zatrzymać. Wiele epizodów autorka zaczerpnęła z własnej biografii z okresu pobytu na Wyspie Księcia Edwarda. Pierwowzorem wizerunku Ani Shirley była Evelyn Nesbit (modelka i tancerka rewiowa), której zdjęcie wycięte z „Metropolitan Magazine” wisiało na ścianie sypialni Maud.

Montgomery został również zainspirowana przez formułę „opowieści sierocych”, które były popularne w ówczesnym czasie. Część postaci występujących w powieści istniała rzeczywiście. Diana była wzorowana Laurze Pritchard Agnew, która mieszkała w Prince Albert, zaś Gilbert Blythe był wzorowany na jej bracie Willu. Montgomery przyznała, że napisała powieść „w mroku dnia”, siedząc na wprost okna i patrząc na pola Cavendish.

Ania z Zielonego Wzgórza zapoczątkowała płodną karierę pisarską Montgomery i była pierwszą z kilku kolejnych powieści koncentrujących się na losach młodych, odważnych kobiet. Po sukcesie „Ani z Zielonego Wzgórza”, Montgomery napisała siedem kolejnych powieści o losach Ani ukazujących jej dorosłość i okres macierzyństwa.

Od publikacji, „Ania z Zielonego Wzgórza” została sprzedana w ponad 50 milionach egzemplarzy i przetłumaczona na ponad 20 języków. Po śmierci Lucy Montgomery ukazała się kontynuacja przygód Ani, a także książka opisująca wydarzenia sprzed przyjazdu dziewczynki na Zielone Wzgórze. Fabuła „Ani z Zielonego Wzgórza” została zaadaptowana na potrzeby filmów, produkcji telewizyjnych, animowanych a także seriali. Na podstawie powieści Montgomery powstało wiele sztuk teatralnych i musicali wystawianych na całym świecie.

Czas i miejsce akcji „Ani z Zielonego Wzgórza”


Miejscem akcji powieści „Ania z Zielonego Wzgórza” jest miasteczko Avonlea położone na trójkątnym półwyspie wcinającym się w Zatokę Świętego Wawrzyńca na Wyspie Księcia Edwarda położonej we wschodniej części Kanady. Stacja kolejowa położono była o osiem mil drogi. Miejscowość miała malownicze położenie. Niektóre domy położone były na wzniesieniach, jak dom Cuthbertów na Zielonym Wzgórzu czy państwa Barrych na Sosnowym Wzgórzu. Wszyscy sąsiedzi znali się dobrze i utrzymywali poprawne stosunki. Często się odwiedzali.

Ania Shirley wychowywała się w Domu Sierot w Nowej Szkocji. Ania wraz z Dianą odbywa podróż do miasta – gdzie mieszka ciotka Diany – Józefina. Egzaminy do seminarium oraz nauka odbywają się w mieście Charlottetown. Akcja powieści rozgrywa się w drugiej połowie lat siedemdziesiątych dziewiętnastego wieku – rozpoczyna się w czerwcu 1876 roku, zaś kończy w lipcu 1881 roku.

„Ania z Zielonego Wzgórza” - streszczenie


Głównym wątkiem powieści „Ania z Zielonego Wzgórza” jest dorastanie jedenastoletniej Ani Shirley w Avonlea, na Zielonym Wzgórzu u rodzeństwa Cuthbertów. Ania w wieku trzech miesięcy została sierotą. Przez pierwsze lata wychowywała się w rodzinach zastępczych, gdzie pomagała przy opiece nad dziećmi. Z sierocińca przez pomyłkę trafiła do rodziny farmerów - Maryli i Mateusza. Chociaż rodzeństwo pragnęło adoptować chłopca, po namyśle zdecydowało się na pozostanie żywiołowej, rudowłosej dziewczynki na Zielonym Wzgórzu.

Ania dzięki żywiołowemu usposobieniu, szczerości i pracowitości szybko zdobyła sobie miłość dwojga starszych opiekunów. Choć Maryla starała się tego nie okazywać kochała Anię z każdym dniem coraz bardziej. Ania świetnie radziła sobie w szkole, dzięki bujnej wyobraźni, a także skłonności do wpadania w tarapaty często popełniała błędy, jednak jej przygody zawsze kończyły się pomyślnie. Dzięki pilności ukończyła seminarium nauczycielskie, a ze względu na stan zdrowia Maryli po śmierci Mateusza zdecydowała się pozostać w Avonlea i pracować w tamtejszej szkole.

Oprócz głównego wątku można wyróżnić kilka pobocznych. Jest nim na pewno historia przyjaźni między Dianą i Anią Shirley. Dla obu dziewczynek była ona czymś bardzo ważnym, dlatego tragedią był zakaz pani Barry (matki Diany) spotykania się dziewczynek, po pechowym podwieczorku u Ani. Dzięki znajomości Ani na chorobach i uratowaniu siostry Diany ich przyjaźń mogła rozwijać się dalej. Inne relacje łączą Anię z Gilbertem. Gdy chłopak na samym początku ich znajomości nazywa Anię „marchewką” dziewczyna obraża się na niego śmiertelnie. Nie pomagają przeprosiny i zaloty chłopaka. Nawet gdy ratuje Anię ze stawu nie może liczyć na wybaczenie. Gilbert pokazuje dojrzałość, gdy po otrzymaniu posady nauczyciela w Avonlea, rezygnuje z niej na rzecz Ani, która pragnie pozostać na Zielonym Wzgórzu. Ten gest powoduje, że między dwojgiem młodych ludzi nawiązuje się przyjaźń.

Wątkiem, o którym warto wspomnieć jest związek Ani z naturą. Bohaterka nie traktuje jej przedmiotowo, a podmiotowo. Nazywa poszczególne miejsca i rośliny, rozmawia z przyrodą. Stanowi ona dla niej nie tylko powód zachwytu, ale skłania do refleksji. Ponadto w utworze Montgomery odnajdziemy obraz małomiasteczkowego społeczeństwa kanadyjskiej miejscowości. Poznamy dzięki lekturze stosunki mieszkańców, wizerunek szkoły i nauki, rolę kościoła, a także dowiemy się, jak wyglądały doroczne festyny, pikniki, koncerty.

Rola wyobraźni i marzeń w „Ani z Zielonego Wzgórza”


Główną cechą Ani Shirley, tytułowej bohaterki powieści Lucy Maud Montgomery „Ania z Zielonego Wzgórza”, jest bogata wyobraźnia. Wszystkiemu co ją otaczało nadawała fantastyczne znaczenie. Nazywała przedmioty, miejsca specjalnie wymyślonymi nazwami.

Ania Shirley miała trudne dzieciństwo. Wychowywała się w biednych rodzinach, opiekując się dziećmi swych gospodarzy. Także w sierocińcu nie była szczęśliwa, nauczyła się jednak czytać. Świat literatury stał się jej światem – uciekała do niego od codziennych trosk i zmartwień. W wyobraźni wcielała się w wielu literackich bohaterów, zapominając o ponurej rzeczywistości.

Gdy Ania przybyła na Zielone Wzgórze zaczęła nazywać po swojemu napotykane zjawiska i rzeczy, inaczej je odbierać. Wiśniowe drzewo za oknem zostało Królową Śniegu, pelargonia – Jutrzenką, staw Barrych był Jeziorem Lśniących Wód, porośnięta jabłoniami aleja do miasteczka była Białą Drogą Rozkoszy, lasek między Sosnowym i Zielonym Wzgórzem pełen był duchów, strumyki śmiały się, a w stawie kryły się tajemnicze istoty.

Dziewczynka uważała, że rośliny noszące ludzkie imiona były bardziej zbliżone do ludzi. Często rozmawiała z drzewami i kwiatami, wydawało się jej , że przemawiają i wołają. Dzięki temu nigdy się nie nudziła, ponieważ zawsze potrafiła sobie wyobrazić coś niesamowitego i baśniowego.

Dzięki skłonności do marzeń Ania potrafiła w codziennym monotonnym życiu widzieć rzeczy niezwykłe. Ania uważała, że „Każdy poranek jest zajmujący, […]. Nigdy nie wiemy, co nas spotka w ciągu dnia. Mamy więc tyle pola do wyobraźni.” W wyobraźni Ania marzyła o szczęśliwej przyszłości, o odnalezieniu prawdziwego domu, przyjaciółki, o sukcesach. Dzięki optymizmowi większość z jej marzeń spełniała się. Chociaż uważała, że nie jest urodziwa, w myślach widziała się piękną. Gdy Maryla zapytała ją pewnego dnia czy podobają się jej szyte przez nią skromne sukienki, Ania odpowiedziała: „mogę sobie wyobrazić, że mi się podobają”.

Marzenia Ani dotyczyły także przeszłości. Potrafiła wyobrazić sobie ciepły dom, w którym mogła się wychować. Pozwalało jej to nie czuć się Anią „znikąd”. Bohaterka nie była jednak niepoprawną marzycielką. W chwilach refleksji uświadamiała sobie, że „przychodzi chwila, w której trzeba przerwać marzenie, a to bardzo boli…”. Rozczarowania przyjmowała emocjonalnie, używając wówczas górnolotnego języka zaczerpniętego z książek („cmentarz nadziei”, „otchłań rozpaczy”). Pozwalało jej to nabrać do rzeczywistości i porażek dystansu.

Marzenia i wyobraźnia towarzyszyły Ani przez cały czas. Dzięki nim mogła godnie znieść chwile trosk, cierpienia, a czasem rozpaczy. Ania żyła w dwóch światach – w realnym i w świecie fantazji, dzięki czemu zawsze potrafiła poczuć się szczęśliwa. Wyobraźnia także urozmaicała jej codzienne zabawy z koleżankami, czyniąc je oryginalnymi. Wyobraźnia nie opuszczała bohaterki nigdy – nawet w pięknych chwilach wiedziała, że życie może być jeszcze piękniejsze.

Sentymentalizm kontra prawdziwe emocje w „Ani z Zielonego Wzgórza”


Uczucia Ani są bardzo głębokie - kocha i nienawidzi z pasją. Jednak jako dziecko, Ania nie potrafi odróżnić prawdziwego wzruszenia od zwykłego sentymentalizmu lub fałszywych emocji, często pozwalając sobie na sobie na sentyment, bo uważa, że to jest romantyczne. Jej słabość do fikcyjnych historii, koloryzowanie świata, powodują, że często jej zachowania przypominają melodramat – błahe zdarzenia traktuje jako prawdziwą miłość, wieczne oddanie i tragiczną stratę.

Wyobraźnia i skłonność do przeżywania emocji powodują, że Ania z koleżankami płaczliwie żegnają pana Phillipsa (którego przecież nie lubią), czy też boją się przejść przez las, wierząc, że tam straszy.

Po części skłonność Anny do sentymentalizmu zapewnia jej schronienie od prawdziwych emocji, strachu i straty, których doświadczyła, jako dziecko. Śmierć jej rodziców zostawiła ją na łasce innych, a jako młoda dziewczyna nie zaznała miłości i uwagi, które otrzymuje większość dzieci. Ania zna ból prawdziwej emocji, świat gry nastrojów jest stanowi dla niej pocieszenie.

Kiedy bohaterka wyobraża sobie sentymentalne historie jest w stanie kontrolować sytuację, czego nie potrafiła w kontaktach z prawdziwym wzruszeniem. Dopiero, gdy Ania staje się dorosła potrafi radzić sobie z prawdziwym wzruszeniem. Kiedy Mateusz umiera na końcu powieści Ania prawdziwie przeżywa stratę. Potrafi dojrzale poradzić sobie z utratą kogoś dla niej drogiego i uznać swój ból jako prawdziwą emocję, a nie sentymentalne wspomnienie jej dziecięcych zabaw.


Konflikt między wyobraźnią a oczekiwaniami społecznymi w „Ani z Zielonego Wzgórza”


Anna Shirley w życiu kieruje się wyobraźnią i romantyzmem, które często prowadzą ją na manowce. Marzenia ciągle przerywają jej zajęcia czy rozmowy, odciągając ją od rzeczywistości i przenosząc we własny wyimaginowany świat. Ta ucieczka podoba się Ani, ale jej bogate życie wewnętrzne często wchodzi w konflikt z oczekiwaniami społeczności Avonlea. Pomysły dziewczyny prowadzą od drobnych katastrof w gospodarstwie domowym, takich jak pieczenie niejadalnego ciasta, do klęsk zagrażających życiu, takich jak utoniecie w stawie w trakcie recytacji wiersza.

Maryla nie poddaje się fantazji i wpaja Ani zasady dobrego wychowania oraz rozsądnego zachowania. Przestrzega obowiązujących w jej społeczności zasad, który powinny charakteryzować dobrze ułożone kobiety. Ania ma trudności ze zrozumieniem, dlaczego Maryla nie potrafi marzyć. Częściowo Maryla nie jest zdolna do wejścia w świat wyobraźni, a częściowo martwi się o Anię, myśląc że będzie ona wyobrażać sobie wiele wspaniałych rzeczy, a następnie przeżyje bolesne rozczarowanie, gdy rzeczywistość nie spełni jej oczekiwań.

Ania pragnie być posłuszna wobec Maryli i jej zasad, jednak czasem ulega swej dzikiej fantazji. Jednak w miarę dojrzewania panna Shirley rezygnuje ze skrajnego romantyzmu i znajduje kompromis między wyobraźnią a przyzwoitością.

Rola ubioru w życiu Ani Shirley


Moda interesuje Anię, ponieważ chce wyglądać pięknie, chce być modna, głównie dlatego, że wierzy, że jej życie byłoby łatwiejsze, gdyby były dobrze ubrana i piękna. Dla Anny, modna sukienka pokrywa się z moralnością. Ania postrzega również modę jako sposób na dopasowane do jej grupy przyjaciół. Jej coraz bardziej stylowe ubrania świadczą o jej przemianie z pokornej sieroty w uczennicę, absolwentkę seminarium nauczycielskiego i kobietę.

Kiedy Ania przybywa na Zielone Wzgórze, nosi brzydkie, skąpe ubranie z sierocińca, które świadczą o jej samotności i zaniedbaniu. Na Zielonym Wzgórzu Maryla początkowo sprawia Ani skromne, pozbawione ozdobników sukienki. Kilka lat później, Mateusz kupuje Ani stylową sukienkę z bufkami. Ostatecznie, nawet Maryla zgadza się, aby Ania ubierała się modnie. Stopniowa akceptacja pragnienia noszenia przez pannę Shirley modnych ubrań stopniowe przesunięcie uczuć Mateusza i Maryli do Anny.

Ekranizacja „Ani z Zielonego Wzgórza”


Najbardziej znana ekranizacja „Ani z Zielonego Wzgórza” Lucy Maud Montgomery pochodzi z 1985 roku. Jej reżyserem jest znany przede wszystkim z udanych ekranizacji prozy Montgomery Kevin Sullivan. Scenariusz filmu niewiele odbiega od powieściowego pierwowzoru – w filmie także przeżywamy wraz z rudowłosą dziewczynką jej perypetie i przygody, a cała akcja dzieje się na wesołej, kolorowej i pełnej unikalnej flory i fauny farmie „Zielone Wzgórze”.

Film ukazuje niemal wszystkie powieściowe wydarzenia – dlatego trwa aż 199 minut. W telewizji pokazywany jest najczęściej w dwóch częściach. Opowiada o losach sieroty – Ani Shirley, która przybyła przez przypadek na Zielone Wzgórze. Rodzeństwo Cuthbertów pragnęło adoptować chłopca, jednak przez pomyłkę przysłano im rudowłosą Anię. Mimo to dziewczynka szybko zdobyła miłość Maryli i Mateusza i pozostała w Avonlea. Jej życie było barwne nie tylko ze względu na bogatą wyobraźnię. Wciąż doświadczała niezwykłych przygód, często wpadała w perypetie, które jednak zawsze kończyły się dobrze. Ania z jedenastoletniej „Marchewki” zmieniła się w dojrzałą i piękną uczennicę seminarium nauczycielskiego. O jej dalszych przygodach dowiedzieć się można z ekranizacji kolejnych powieści Montgomery nakręconych przez Sullivana.

Film, podobnie jak pierwowzór, ma pogodny i ciepły nastrój. Dostarcza zarówno wzruszeń, jak i pobudza do śmiechu. Dzięki przepięknym zdjęciom Wyspa Edwarda odsłania przed nami swoje atuty – małe, malowniczo usytuowane miasteczko Avonlea i otaczające je bogactwo przyrody. Ponadto mamy tu barwny pochód rozmaitych ludzkich charakterów. Niektóre z nich mogą w pierwszej chwili nie wzbudzić w nas zbyt wielkiej sympatii, ale jak się okazuje później – każdy ma prawo do drugiej szansy i zmiany na lepsze.

Na uwagę w filmie zasługują przede wszystkim kreacje głównych bohaterów. Niezapomniana jest Megan Follows, jako odtwórczyni głównej roli. Chociaż występowała w później w wielu innych produkcjach jej wizerunek na zawsze został związany z Anią Shirley. Na uwagę zasługują również role Maryli (Colleen Dewhurst) oraz Mateusza (Richard Farnsworth, znany głównie z głównej roli w nakręconej w 1999 roku „Prostej historii”). Byli oni wielokrotnie nagradzani, a swą klasę pokazali także w ekranizacji przygód o niesfornej Ani.

Dzięki wszystkim tym cechom film Sullivana za każdym razem oglada się z przyjemnością. To ponadczasowe kino familijne, które nie zawiera elementów przemocy czy płytkiego humoru. Przekazuje za to bardzo ważną prawdę – każdy człowiek w głębi jest dobry i wzmacnia wiarę w człowieka.

Recenzja „Ani z Zielonego Wzgórza”


Jedną z ciekawszych lektur szkolnych jest „Ania z Zielonego Wzgórza”. Jej autorką jest jedna z najbardziej znanych kanadyjskich pisarek Lucy Maud Montgomery. Mimo że od wydania powieści minęło wiele dziesięcioleci problemy w niej poruszane nie zestarzały się, ponieważ są uniwersalne. Liczne przygody panny z Zielonego Wzgórza nikomu nie pozwalają się nudzić.

Utwór opowiada o losach Ani Shirley, która przypadkowo została adoptowana przez rodzeństwo Cuthbertów i przyjechała do malowniczej miejscowości Avonlea z Domu Sierot. Początkowo Maryla chciała odesłać dziewczynkę, jednak ostatecznie zdecydowała się pozostawić ją na Zielonym Wzgórzu. Temperament Ani i bujna wyobraźnia sprawiały, że często popadała ona w tarapaty. Nikt, kto czytał powieść, nie zapomni sceny przypadkowego upicia przyjaciółki Ani Diany czy też przefarbowania rudych włosów na zielono.

Chociaż Ania często ściągała na siebie nieszczęścia szybko wkradła się do serc Mateusza i Maryli. Codzienne obowiązki wykonywała sumiennie, starała się być posłuszna. Szczególne sukcesy osiągnęła w szkole, w której wraz z Gilbertem należała do najlepszych uczniów. Dzięki temu dostała się do seminarium nauczycielskiego, z czego jej opiekunowie byli bardzo dumni.

Postać Ani i jej przygody nakreślone są bardzo barwnie. Czytelnika wzrusza wrażliwość dziewczynki, czasem śmieszy jej egzaltacja i zachwyt nad prostymi rzeczami. Postawa panny z Zielonego wzgórza udowadnia jak bardzo ważna jest wyobraźnia w życiu każdego – pozwala kroczyć śmiało przez życie, nie zrażać się porażkami, dzielnie znosić klęski i wierzyć lepszą przyszłość. Inną wartością podkreśloną w utworze jest przyjaźń – to bardzo ważna więź, która czyni człowieka lepszym i nie pozwala na samotność.

Utwór Montgomery napisany jest przystępnym, prostym językiem. Ukazane zostaje całe środowisko Avonea wraz ze specyficznymi mieszkańcami. Piękne są opisy natury, którą tak szanowała Ania. Jednak najważniejsze według mnie jest przesłanie utworu. Los Ani pokazuje, że życie może odmienić się nawet w najgorszym momencie, a dzięki wewnętrznej pogodzie ducha można zajść naprawdę daleko, stać się szczęśliwym i dawać szczęście innym.


Lucy Maud Montgomery – notatka szkolna


Lucy Maud Montgomery urodziła się 30 listopada 1876 roku w Clifton (obecnie Nowy Londyn) na Wyspie Księcia Edwarda w rodzinie Clary Woolner MacNeill i Hugha Johna Montgomery. Jej matka zmarła na gruźlicę, gdy Lucy miała 21 miesięcy.

Kiedy Maud miała siedem lat, jej ojciec przeniósł się do Saskatchewan, a dziewczynka zamieszkała u dziadków – Aleksandra i Lucy MacNeill, w pobliżu Cavendish. Byli konserwatystami, a ciepło rodzinne odnalazła jedynie u ciotki Annie Macneill Campbell. W młodości była bardzo samotna. W 1890 roku przeniosła się na rok do ojca do Prince Albert (ukazał się tam drukiem jej wiersz), jednak konflikt z macochą sprawił, że po roku wróciła do dziadków. Wczesną edukację ukończyła w Cavendish.

Od września 1893 uczęszczała do Prince of Wales College w Charlottetown na Wyspie Księcia Edwarda i chciał uzyskać licencję nauczyciela. Po ukończeniu dwuletniego programu w ciągu jednego roku, uzyskała certyfikat nauczycielski. W latach 1894-1898 pracowała w trzech szkołach. W roku 1895 i 1896, studiowała literaturę na Dalhousie University w Halifax w Nowej Szkocji. Te lata dały jej inspirację do stworzenia Redmond College w Kingsport.

W marcu 1898 roku zmarł dziadek Maud i pisarka powróciła do rodzinnego domu, by zamieszkać razem z babką przez następne 13 lat. Wciąż pisała, a jej opowiadania ukazywały się w kanadyjskich pismach, zarabiając na swoje utrzymanie. Swą pierwszą powieść pod tytułem „Ania z Zielonego Wzgórza” Maud zaczęła pisać w 1905 roku. Po śmierci swej babki w 1911 roku wzięła ślub z pastorem Ewanem Macdonaldem, a następnie przeniosła się do Leaskdale w Ontario, gdzie jako żona pastora zajmowała się prowadzeniem szkółki niedzielnej. Wychowywała też swych dwóch synów (trzeci zmarł tuż po porodzie). Cały czas wiele czasu poświęcała na twórczość literacką.

W 1926 roku przeniosła się do Norval w Ontario, a w 1935 do Toronto. Pisarka zmarła 24 kwietnia roku 1942 roku i została pochowana na cmentarzu w Cavendish, niedaleko jej rodzinnego domu.


„Ania z Zielonego Wzgórza” – streszczenie

Sąsiadka rodzeństwa Maryli i Mateusza Cuthbertów mieszkająca nieopodal gościńca Małgorzata Linde zdziwiła się, gdy pewnego popołudnia ujrzała Mateusza zmierzającego bryczką do miasta. Maryla wyjaśniła jej, że wraz z bratem postanowili adoptować chłopca z Domu Sierot do pomocy w gospodarstwie. Przekonała ich pani Spencer i za jej... wiecej



Plan wydarzeń „Ani z Zielonego Wzgórza”

1. Wyjazd Mateusza bryczką na stacje.
2. Zdziwienie sąsiadki Małgorzaty Linde.
3. Informacje Maryli o przyczynach adopcji.
4. Zaskoczenie Mateusza na dworcu.
5. Powrót na Zielone Wzgórze z dziewczynką.
6. Narada Mateusza i Maryli w sprawie odesłania Ani.
7. Przebudzenie Ani na Zielonym Wzgórzu.
... wiecej



Problematyka „Ani z Zielonego Wzgórza”

W „Ani z Zielonego Wzgórza” Montgomery stworzyła postać, z którą utożsamiało się i wciąż utożsamia wiele młodych dziewcząt i kobiet na całym świecie. Najbardziej charakterystyczną cechą jest niezależność Anny Shirley. Postawa ta może odzwierciedlać uczucia autorki o własnym wychowaniu przez jej prezbiteri... wiecej



„Ania z Zielonego Wzgórza” – bohaterowie

Ania Shirley - główna bohaterka powieści, poznajemy ją gdy w wieku jedenastu lat przybywa na Zielone Wzgórze i mimo pomyłki zostaje adoptowana przez Marylę i Mateusza Cuthbertów. Ania jest ruda i piegowata, jednak z czasem z „Marchewki” zmienia się w piękną dziewczynę. Jej główne cechy to szczerość, prostolinijno... wiecej



Charakterystyka Ani Shirley

Ania Shirley była sierotą. Urodziła się w Nowej Szkocji 5 marca 1865 roku jako jedyne dziecko Waltera i Berty Shirley. Jej rodzice zmarli, gdy miała trzy miesiące. Do ósmego roku życia mieszkała u państwa Thomas, pomagając w wychowaniu ich czwórki dzieci. Potem przez dwa lata mieszkała u pani Hammond, która miała ośmioro dzieci. Na... wiecej



Charakterystyka Gilberta Blythe

Gilbert urodził się w 1862 roku w Avonlea. Był synem Johna Blythe i jego żony. Uczęszczał do szkoły wraz z Anią i Diana, mimo że był starszy od dziewczynek o dwa lata (miał trzynaście lat). Musiał wcześniej przerwać naukę ze względu na chorobę ojca. Zmotywowało go to do ciężkiej pracy i szybko nadrobił zaległości.
<... wiecej



Charakterystyka Diany Barry

Diana Barry jest córką Jerzego i pani Barry, jest siostrą o osiem lat młodszej Minnie. Urodziła się w lutym 1865 w Orchard Slope Avonlea. Była bardzo ładną dziewczynką, miała czarne oczy i kręcone, czarne włosy, rumiane policzki i wesoły uśmiech, który odziedziczyła po ojcu. Od września 1871 roku uczęszczała do szkoły w Avonle... wiecej



Mateusz Cuthbert - charakterystyka

Mateusz Cuthbert był bratem Maryli i mieszkańcem Zielonego Wzgórza oraz „bratnią duszą” Anny Shirley. Mateusz urodził się w 1816 roku w Avonlea, na Wyspie Księcia Edwarda. Kilka lat później, na świat przyszła jego młodsza siostra Maryla. Ich rodzice wybudowali dom na Zielonym Wzgórzu. Miał niezdarną figurę i długie si... wiecej



Maryla Cuthbert – charakterystyka

Maryla Cuthbert była siostrą Mateusza, opiekunką Anne Shirley, najlepszą przyjaciółką Małgorzaty Linde i mieszkanką Zielonego Wzgórza. Maryla urodziła się w 1824 roku w Avonlea, na Wyspie Księcia Edwarda. Wychowała się wraz ze starszym bratem – Mateuszem na Zielonym Wzgórzu, gdzie kilka lat po jej urodzeniu przenieśli się ... wiecej



Motyw literackie w „Ani z Zielonego Wzgórza”

Motyw natury w „Ani z Zielonego Wzgórza”
Natura na Wyspie Księcia Edwarda była szczególnie malownicza. Avonlea położone było w wyżynnym regionie, a gospodarstwa oddalone od miasteczka położone były na wzgórzach. Na piękno natury szczególnie wyczulona była Ania. Potrafiła je dostrzec w najdrobniejszych rzeczach.
... wiecej



Losy Ani Shirley

Przed przybyciem na Zielone Wzgórze Ania Shirley nie miała łatwego życia. Urodziła się w rodzinie nauczycielskiej. Jej rodzice zmarli na febrę, gdy Ania miała zaledwie trzy miesiące. Wówczas zaopiekowała się nią biedna rodzina państwa Thomas. Gdy dziewczynka podrosła pomagała w opiece nad ich czwórką dzieci. W ostatnim roku pobyt... wiecej



„Ania z Zielonego Wzgórza” – najważniejsze cytaty

„Ani z Zielonego Wzgórza” – najważniejsze cytaty
• „Całe życie składa się tylko z powitań i pożegnań, jak mówi pani Linde (...).” – Ania Shirley

• „Przecież już jak się coś sobie wyobraża, to się myśli o czymś najpiękniejszym.” - Ania Shirley
<... wiecej