Jesteś w:
Szewcy
Szewcy uciekają z więzienia i zaraz potem zabierają się do szaleńczej pracy. Dziarscy chłopcy, którzy zostają wysłani, by ich pojmać, sami „zarażają się” pracą. Czerwony blask, który rozjaśnia scenę symbolizuje rewolucję robotniczą.
Po przejęciu władzy przez szewców Scurvy pełni rolę „psa łańcuchowego”, oni sami występują w dziwacznych strojach - piżamach, szlafrokach. Sajetan jest niezadowolony - uważa, że rewolucja poniosła klęskę, nie zrealizował swoich idei. Jest całkowicie obezwładniony przez wszechogarniającą nudę. Jego utyskiwania, z kolei, nie podobają się szewcom, którzy przyzwyczaili się do wygód i luksusów. Chcą zgładzić Sajetana - zrobią z niego męczennika i zapewnią sobie spokój.
Jednak wcześniej muszą odnieść się do sprawy Kmiecia, który przybywa do nich na rozmowy z młodym Kmiotkiem (reprezentują oni chłopstwo). Przyprowadzają ze sobą także chochoła i Dziewkę. Szewcy traktują ich z góry, zarzucają im „wyspiańszczyznę”, tradycjonalizm. Na koniec biją ich i przepędzają, a następnie siekierą zabijają Sajetana.
Na scenę wkracza Hiper-Robociarz dźwigając granaty i bombę. Są to jednak atrapy, które nie czynią żadnych zniszczeń. Po nim pojawia się dawny przywódca Dziarskich Chłopców - Gnębon, teraz szef propagandy. Szewcy nudzą się, chcą się bawić, organizują „orgietkę”. Księżna stwierdza, że upodobnili się do arystokracji, która nudziła się od zawsze. Z chochoła opada słoma - w środku jest Bubka, mężczyzna we fraku, który prosi księżną do tanga. Na ten widok Scurvy, którym targało pożądanie do księżnej, umiera. Na scenie pojawiają się Towarzysz X i Towarzysz Abramowski - bardzo pragmatyczni i bezideowi. Interesuje ich tylko i wyłącznie władza. Są technokratami, chcą społeczeństwa zautomatyzowanego.
strona: - 1 - - 2 -
Szewcy - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimSzewcy uciekają z więzienia i zaraz potem zabierają się do szaleńczej pracy. Dziarscy chłopcy, którzy zostają wysłani, by ich pojmać, sami „zarażają się” pracą. Czerwony blask, który rozjaśnia scenę symbolizuje rewolucję robotniczą.
Po przejęciu władzy przez szewców Scurvy pełni rolę „psa łańcuchowego”, oni sami występują w dziwacznych strojach - piżamach, szlafrokach. Sajetan jest niezadowolony - uważa, że rewolucja poniosła klęskę, nie zrealizował swoich idei. Jest całkowicie obezwładniony przez wszechogarniającą nudę. Jego utyskiwania, z kolei, nie podobają się szewcom, którzy przyzwyczaili się do wygód i luksusów. Chcą zgładzić Sajetana - zrobią z niego męczennika i zapewnią sobie spokój.
Jednak wcześniej muszą odnieść się do sprawy Kmiecia, który przybywa do nich na rozmowy z młodym Kmiotkiem (reprezentują oni chłopstwo). Przyprowadzają ze sobą także chochoła i Dziewkę. Szewcy traktują ich z góry, zarzucają im „wyspiańszczyznę”, tradycjonalizm. Na koniec biją ich i przepędzają, a następnie siekierą zabijają Sajetana.
Na scenę wkracza Hiper-Robociarz dźwigając granaty i bombę. Są to jednak atrapy, które nie czynią żadnych zniszczeń. Po nim pojawia się dawny przywódca Dziarskich Chłopców - Gnębon, teraz szef propagandy. Szewcy nudzą się, chcą się bawić, organizują „orgietkę”. Księżna stwierdza, że upodobnili się do arystokracji, która nudziła się od zawsze. Z chochoła opada słoma - w środku jest Bubka, mężczyzna we fraku, który prosi księżną do tanga. Na ten widok Scurvy, którym targało pożądanie do księżnej, umiera. Na scenie pojawiają się Towarzysz X i Towarzysz Abramowski - bardzo pragmatyczni i bezideowi. Interesuje ich tylko i wyłącznie władza. Są technokratami, chcą społeczeństwa zautomatyzowanego.
strona: - 1 - - 2 -
| Dowiedz się więcej | |