Jesteś w:
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
W IV wieku cesarstwu zagroziła nowa fala najazdów. Znad Morza Czarnego do granic imperium dotarli Goci i Wandalowie, uciekający przed wojowniczym ple-mieniem mongolskich Hunów. Cesarstwo nie mogło zapewnić żywności tak ogromnej masie ludzi. Walczący o przetrwanie Goci zaatakowali Italię, a ich łupem w 410 roku padł nawet Rzym. Osłabieni cesarze nie mogli już powstrzymać barbarzyńskich wodzów zakładających własne państwa na ziemiach należących do imperium. W 476 roku jeden z takich wodzów, Odoaker, pozbawił władzy ostatniego z zachdniorzymskich cesarzy, Romulusa Augustulusa. Data ta jest powszechnie używana za koniec starożytności.
Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego nadal istniało cesarstwo wschodniorzymskie, nazwane później cesarstwem bizantyńskim. Stało się ono osobnym państwem i miało stolicę w Konstantynopolu. W latach 527-565, za panowania Justyniana I cesarstwo bizantyńskie odzyskało znaczną część dawnego cesarstwa rzym-kiego. Lecz z czasem, tak jak cesarstwo rzymskie, cesarstwo bizantyńskie zaczęło chylić się ku upadkowi. W latach 635-642 straciło ono na rzecz Arabów panowanie nad Bliskim Wschodem i pn. Afryką. Dalej, w 1071 roku cesarstwo straciło Azję Mniejszą na rzecz Turków. W 1354 roku Turcy zdobyli Gallipoli, wkraczając tym samym do Europy. Wreszcie w 1453 Konstantynopol został zdobyty przez Turków osmańskich i tym samym upadło cesarstwo bizantyńskie.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
Historia cesarstwa rzymskiego i jego ustroju
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimW IV wieku cesarstwu zagroziła nowa fala najazdów. Znad Morza Czarnego do granic imperium dotarli Goci i Wandalowie, uciekający przed wojowniczym ple-mieniem mongolskich Hunów. Cesarstwo nie mogło zapewnić żywności tak ogromnej masie ludzi. Walczący o przetrwanie Goci zaatakowali Italię, a ich łupem w 410 roku padł nawet Rzym. Osłabieni cesarze nie mogli już powstrzymać barbarzyńskich wodzów zakładających własne państwa na ziemiach należących do imperium. W 476 roku jeden z takich wodzów, Odoaker, pozbawił władzy ostatniego z zachdniorzymskich cesarzy, Romulusa Augustulusa. Data ta jest powszechnie używana za koniec starożytności.
Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego nadal istniało cesarstwo wschodniorzymskie, nazwane później cesarstwem bizantyńskim. Stało się ono osobnym państwem i miało stolicę w Konstantynopolu. W latach 527-565, za panowania Justyniana I cesarstwo bizantyńskie odzyskało znaczną część dawnego cesarstwa rzym-kiego. Lecz z czasem, tak jak cesarstwo rzymskie, cesarstwo bizantyńskie zaczęło chylić się ku upadkowi. W latach 635-642 straciło ono na rzecz Arabów panowanie nad Bliskim Wschodem i pn. Afryką. Dalej, w 1071 roku cesarstwo straciło Azję Mniejszą na rzecz Turków. W 1354 roku Turcy zdobyli Gallipoli, wkraczając tym samym do Europy. Wreszcie w 1453 Konstantynopol został zdobyty przez Turków osmańskich i tym samym upadło cesarstwo bizantyńskie.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
| Dowiedz się więcej | |