Jesteś w:
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
753 r. p.n.e. Tradycyjna data założenia Rzymu. Rzym został założony wśród siedmiu wzgórz, w krainie nazwanej w starożytności Lacjum, zamieszkiwanej przez mówiących po łacinie Latynów. Według legendy Rzym założyli dwaj bracia - Remus i Romulus, którzy w dzieciństwie cudem uniknęli śmierci. Kiedy ich dziadek stracił władzę w Lacjum, jego następca nakazał włożyć dzieci do kosza i wrzucić do Tybru. Na szczęście fala wyrzuciła koszyk na brzeg, a chłopców odnalazła i wykarmiła pewna wilczyca. Kiedy obaj dorośli, przywrócili tron swemu dziadkowi i założyli nową stolicę. Przy wytyczaniu jej granic pokłócili się jednak i Romulus zabił Remusa. Nowe miasto zostało nazwane Roma, od imienia Romulusa.
508 r. p.n.e. Proklamowanie republiki. Początkowo Rzymem rządzili królowie. Historycy nie są pewni, ilu ich było naprawdę i jakie nosili imiona. Sami Rzymianie uważają, że miastem władało kolejno siedmiu królów. Pierwszym miał być Romulus, który - jak głosi legenda - był też założycielem Rzymu. Ostatnim królem miał być Tarkwiniusz Pyszny, wygnany przez Rzymian z powodu swych okrutnych i niesprawiedliwych rządów. Od tej pory władza w mieście należała do obywateli. Ten nowy sposób rządzenia nazwano republiką. Słowo republika (po łacinie res publica) znaczy dosłownie: rzecz publiczna, czyli wspólna wszystkim obywatelom.
O najważniejszych dla państwa sprawach decydowało zgromadzenie obywateli. Obywatele nie dyskutowali jednak nad przedstawionymi im projektami ustaw ani nie mogli do nich wprowadzać zmian. Wybierali urzędników, ale nie proponowali kandydatów na urzędy. Głównym organem rządzącym w republice rzymskiej był senat, czyli rada, w której zasiadali dożywotnio byli urzędnicy. Senatorowie przyjmowali posłów obcych państw, zawierali traktaty i przygotowywali uchwały, pod-dawane później pod głosowanie na zgromadzeniu. Do najwyższych godności zaliczano w Rzymie urząd konsula. Dwaj konsulowie, wybierani na roczne kadencje, dowodzili wojskiem w czasie wojny. Sądy w mieście i na terenie Italii sprawowali pretorzy. Ważną rolę odgrywali też trybuni ludowi; ich głównym zadaniem była obrona biedniejszej ludności przed samowolą wysokich urzędników. Raz na pięć lat wybierano w Rzymie cenzora, który sporządzał listę członków senatu. Jeżeli uznał, że ktoś nie przestrzega surowych rzymskich obyczajów, mógł go usunąć z grona senatorów. W wyjątkowych sytuacjach (śmierć konsulów, trudna sytuacja w kraju, klęska na wojnie) na okres sześciu miesięcy powoływany był dyktator. Rzymianie nie mogli odwoływać się od jego decyzji do zgromadzenia.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
Historia cesarstwa rzymskiego i jego ustroju
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskim753 r. p.n.e. Tradycyjna data założenia Rzymu. Rzym został założony wśród siedmiu wzgórz, w krainie nazwanej w starożytności Lacjum, zamieszkiwanej przez mówiących po łacinie Latynów. Według legendy Rzym założyli dwaj bracia - Remus i Romulus, którzy w dzieciństwie cudem uniknęli śmierci. Kiedy ich dziadek stracił władzę w Lacjum, jego następca nakazał włożyć dzieci do kosza i wrzucić do Tybru. Na szczęście fala wyrzuciła koszyk na brzeg, a chłopców odnalazła i wykarmiła pewna wilczyca. Kiedy obaj dorośli, przywrócili tron swemu dziadkowi i założyli nową stolicę. Przy wytyczaniu jej granic pokłócili się jednak i Romulus zabił Remusa. Nowe miasto zostało nazwane Roma, od imienia Romulusa.
508 r. p.n.e. Proklamowanie republiki. Początkowo Rzymem rządzili królowie. Historycy nie są pewni, ilu ich było naprawdę i jakie nosili imiona. Sami Rzymianie uważają, że miastem władało kolejno siedmiu królów. Pierwszym miał być Romulus, który - jak głosi legenda - był też założycielem Rzymu. Ostatnim królem miał być Tarkwiniusz Pyszny, wygnany przez Rzymian z powodu swych okrutnych i niesprawiedliwych rządów. Od tej pory władza w mieście należała do obywateli. Ten nowy sposób rządzenia nazwano republiką. Słowo republika (po łacinie res publica) znaczy dosłownie: rzecz publiczna, czyli wspólna wszystkim obywatelom.
O najważniejszych dla państwa sprawach decydowało zgromadzenie obywateli. Obywatele nie dyskutowali jednak nad przedstawionymi im projektami ustaw ani nie mogli do nich wprowadzać zmian. Wybierali urzędników, ale nie proponowali kandydatów na urzędy. Głównym organem rządzącym w republice rzymskiej był senat, czyli rada, w której zasiadali dożywotnio byli urzędnicy. Senatorowie przyjmowali posłów obcych państw, zawierali traktaty i przygotowywali uchwały, pod-dawane później pod głosowanie na zgromadzeniu. Do najwyższych godności zaliczano w Rzymie urząd konsula. Dwaj konsulowie, wybierani na roczne kadencje, dowodzili wojskiem w czasie wojny. Sądy w mieście i na terenie Italii sprawowali pretorzy. Ważną rolę odgrywali też trybuni ludowi; ich głównym zadaniem była obrona biedniejszej ludności przed samowolą wysokich urzędników. Raz na pięć lat wybierano w Rzymie cenzora, który sporządzał listę członków senatu. Jeżeli uznał, że ktoś nie przestrzega surowych rzymskich obyczajów, mógł go usunąć z grona senatorów. W wyjątkowych sytuacjach (śmierć konsulów, trudna sytuacja w kraju, klęska na wojnie) na okres sześciu miesięcy powoływany był dyktator. Rzymianie nie mogli odwoływać się od jego decyzji do zgromadzenia.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
| Dowiedz się więcej | |