Jesteś w:
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
Oba kraje szukały w całej Europie sojuszników. Krzyżacy przekonali do siebie książąt pomorskich i śląskich, orzymali też pomoc z Niemiec. Zawarli sojusz z Zygmuntem węgierskim, który w razie wojny na północy miał zaatakować polskie południowe granice. Również obie strony chciały zwiększyć swoje siły poprzez siły zaciężne z zagranicy. Werbowano je głównie na terenie Czech, Moraw i Niemiec.
W Polsce natomiast zbierano zapasy żywności. Król organizował łowy w całym kraju. Zdobyte pożywienie kierowano do Płocka, gdzie miało być ono przechowywane aż do wojny.
Troszczono się też o odpowiednie uzbrojenie. Zwłaszcza Krzyżacy produkują duże ilości elementów uzbrojenia rycerzy. W latach poprzedzjących wojnę w 30 zamkach krzyżackich miało się znajdować ponad dwa tysiące hełmów, 2500 zbroi, ponad 4000 kusz i aż 600 000 bełtów. Przed samą wojną te liczby jeszcze wzrosły.
W Polsce każdy rycerz zaopatrywał się w broń we własnym zakresie. Dominowała produkcja rodzima, w której najważniejsze miejsce zajmowały miejskie gałęzie rzemiosła cechowego.Dla tego okresu znamy około 15 takich gałęzi działających na potrzeby wojska. Polską produkcję tego okresu można określić na ponad 5000 mieczów, 2000 kusz i kolczug oraz ok. 1200 zbroi. Była to duża produkcja pokrywająca potrzeby królestwa a nawet eksportująca swe wyroby na Litwę.
W miarę jak zbliżał się termin wygaśnięcia okresu pokoju oba państwa przygotowywały się do rozpoczęcia wojny. Jagiełło nie bardzo obawiał się ataku ze strony Węgier znając dobrze Zygmunta, który zwykle zaniedbuje swoje obietnice, osłonę południa kraju powierzono tylko rycerstwu z powiatów: sądeckiego, szczyrzyckiego i ziemi bieckiej. Na czele tych oddziałów stanął kasztelan lubelski Jan ze Szczekocin.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
Notice: Undefined variable: tytul_s in /home/lpl/domains/2l.pl/private_html/2l2l.php on line 330
Wielka wojna z Zakonem Krzyżackim - bitwa pod Grunwaldem - 1410
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimOba kraje szukały w całej Europie sojuszników. Krzyżacy przekonali do siebie książąt pomorskich i śląskich, orzymali też pomoc z Niemiec. Zawarli sojusz z Zygmuntem węgierskim, który w razie wojny na północy miał zaatakować polskie południowe granice. Również obie strony chciały zwiększyć swoje siły poprzez siły zaciężne z zagranicy. Werbowano je głównie na terenie Czech, Moraw i Niemiec.
W Polsce natomiast zbierano zapasy żywności. Król organizował łowy w całym kraju. Zdobyte pożywienie kierowano do Płocka, gdzie miało być ono przechowywane aż do wojny.
Troszczono się też o odpowiednie uzbrojenie. Zwłaszcza Krzyżacy produkują duże ilości elementów uzbrojenia rycerzy. W latach poprzedzjących wojnę w 30 zamkach krzyżackich miało się znajdować ponad dwa tysiące hełmów, 2500 zbroi, ponad 4000 kusz i aż 600 000 bełtów. Przed samą wojną te liczby jeszcze wzrosły.
W Polsce każdy rycerz zaopatrywał się w broń we własnym zakresie. Dominowała produkcja rodzima, w której najważniejsze miejsce zajmowały miejskie gałęzie rzemiosła cechowego.Dla tego okresu znamy około 15 takich gałęzi działających na potrzeby wojska. Polską produkcję tego okresu można określić na ponad 5000 mieczów, 2000 kusz i kolczug oraz ok. 1200 zbroi. Była to duża produkcja pokrywająca potrzeby królestwa a nawet eksportująca swe wyroby na Litwę.
W miarę jak zbliżał się termin wygaśnięcia okresu pokoju oba państwa przygotowywały się do rozpoczęcia wojny. Jagiełło nie bardzo obawiał się ataku ze strony Węgier znając dobrze Zygmunta, który zwykle zaniedbuje swoje obietnice, osłonę południa kraju powierzono tylko rycerstwu z powiatów: sądeckiego, szczyrzyckiego i ziemi bieckiej. Na czele tych oddziałów stanął kasztelan lubelski Jan ze Szczekocin.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
| Dowiedz się więcej | |