Jesteś w:
Wesele
Scena XXI
Osoby: Poeta, Rachela
Rachela przyszła ponownie, wiedziona przeczuciem, że w chacie zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Poeta dostrzega brak chochoła w miejscu, w którym stał wcześniej. Rachela stwierdza, że coś się zmieniło wśród weselników: "chata stała się rozkochana w polskości". Oboje wyczuwają, że tej nocy działają tajemne moce.
Scena XXII
Osoby: Gospodarz, Kuba
Kuba powiadamia Gospodarza o przybyciu jakiegoś dziwnego gościa - potężnie zbudowanego starca z lirą. Gospodarz nakazuje zająć się koniem przybysza.
Scena XXIII
Osoby: Gospodarz, Gospodyni, Kuba
Gospodarz zawiadamia Gospodynię o odwiedzinach i stwierdza, że gość jest prawdopodobnie jakimś znamienitym człowiekiem.
Scena XXIV
Osoby: Gospodarz, Wernyhora
Wernyhora oznajmia Gospodarzowi, że ma dla niego wiele nowin, dla przekazania których przybył "hen od kresów". Gospodarz dziwi się, że wielmoża zaszczycił swoją obecnością akurat tę chatę. Starzec odpowiada, że wybrał "dom, gdzie ludzie sercem prości". Na pytanie o imię Wernyhora wspomina najpierw "krwawe dumy i jęk dzwonów, i pioruny, i rzeź krwawą", co jest wyraźną aluzją do buntu chłopów ukraińskich przeciw polskiej szlachcie, który miał miejsce w 1768 r., a następnie przedstawia się. Jego imię elektryzuje Gospodarza, który jest gotowy wysłuchać i wypełnić wszelkie nakazy starca. Wernyhora poleca mu, aby przed świtem rozesłał wici oraz zgromadził "lud przed kościołem", gdzie wszyscy mają w ciszy nasłuchiwać tętentu "od krakowskiego gościńca". W końcu przysięgą zobowiązuje Gospodarza do spełnienia nakazów i w jego ręce przekazuje złoty róg, którego dźwięk ma rozpocząć powstanie, gdyż róg ten ma przedziwńą moc:
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 - - 21 - - 22 -
Stanisław Wyspiański - Wesele - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimScena XXI
Osoby: Poeta, Rachela
Rachela przyszła ponownie, wiedziona przeczuciem, że w chacie zaczynają się dziać dziwne rzeczy. Poeta dostrzega brak chochoła w miejscu, w którym stał wcześniej. Rachela stwierdza, że coś się zmieniło wśród weselników: "chata stała się rozkochana w polskości". Oboje wyczuwają, że tej nocy działają tajemne moce.
Scena XXII
Osoby: Gospodarz, Kuba
Kuba powiadamia Gospodarza o przybyciu jakiegoś dziwnego gościa - potężnie zbudowanego starca z lirą. Gospodarz nakazuje zająć się koniem przybysza.
Scena XXIII
Osoby: Gospodarz, Gospodyni, Kuba
Gospodarz zawiadamia Gospodynię o odwiedzinach i stwierdza, że gość jest prawdopodobnie jakimś znamienitym człowiekiem.
Scena XXIV
Osoby: Gospodarz, Wernyhora
Wernyhora oznajmia Gospodarzowi, że ma dla niego wiele nowin, dla przekazania których przybył "hen od kresów". Gospodarz dziwi się, że wielmoża zaszczycił swoją obecnością akurat tę chatę. Starzec odpowiada, że wybrał "dom, gdzie ludzie sercem prości". Na pytanie o imię Wernyhora wspomina najpierw "krwawe dumy i jęk dzwonów, i pioruny, i rzeź krwawą", co jest wyraźną aluzją do buntu chłopów ukraińskich przeciw polskiej szlachcie, który miał miejsce w 1768 r., a następnie przedstawia się. Jego imię elektryzuje Gospodarza, który jest gotowy wysłuchać i wypełnić wszelkie nakazy starca. Wernyhora poleca mu, aby przed świtem rozesłał wici oraz zgromadził "lud przed kościołem", gdzie wszyscy mają w ciszy nasłuchiwać tętentu "od krakowskiego gościńca". W końcu przysięgą zobowiązuje Gospodarza do spełnienia nakazów i w jego ręce przekazuje złoty róg, którego dźwięk ma rozpocząć powstanie, gdyż róg ten ma przedziwńą moc:
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 - - 21 - - 22 -
| Dowiedz się więcej | |