Jesteś w:
Wesele
Scena XXIX
Osoby: Gospodarz, Gospodyni
Gospodyni na tę propozycję reaguje sprzeciwem:
(...) Scęście w ręku;
tego z ręki się nie zbywa, w tajemnicy się ukrywa
Gospodarz po chwili przyznaje żonie rację i nakazuje jej wrzucić cenny przedmiot do skrzyni. Później jednak znów zaczyna mówić - jak w transie - o "zaczarowanym świecie", który właśnie zrzuca swą "podłą maskę" i wyrywa się od powstrzymującej go Gospodyni, aby dotrzymać swej obietnicy i wypełnić powierzone mu zadanie.
Scena XXX
Osoba: Gospodarz, Gospodyni, goście z miasta
Odgłosy szamotaniny zwabiają gości, którzy chcą się dowiedzieć, co się dzieje. Gospodarz rzuca im w twarz oskarżenie:
Wy, a wy - co wy jesteście:
wy się wynudzicie w mieście,
to sie wam do wsi zachciało:
tam wam mało, tu wam mało
Z
arzuca im też, że z dawnej energii i siły Polaków pozostał tylko "farbowany fałsz" i "podłe maski".
AKT III
Scena I
Osoby: Gospodarz
Chodzi po izbie zatrzaskując pootwierane drzwi, a następnie kładzie się na zestawionych krzesłach.
Scena II
Osoby: Gospodarz, Poeta, Nos, Pan Młody, Gospodyni, Panna Młoda
Obecni próbują uspokoić Nosa, który zbyt wiele wypił. W końcu Nos zasypia na sofie, Gospodarz układa się do snu na fotelu i krzesłach, natomiast pozostali wychodzą.
Scena III
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 - - 21 - - 22 -
Stanisław Wyspiański - Wesele - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimScena XXIX
Osoby: Gospodarz, Gospodyni
Gospodyni na tę propozycję reaguje sprzeciwem:
(...) Scęście w ręku;
tego z ręki się nie zbywa, w tajemnicy się ukrywa
Gospodarz po chwili przyznaje żonie rację i nakazuje jej wrzucić cenny przedmiot do skrzyni. Później jednak znów zaczyna mówić - jak w transie - o "zaczarowanym świecie", który właśnie zrzuca swą "podłą maskę" i wyrywa się od powstrzymującej go Gospodyni, aby dotrzymać swej obietnicy i wypełnić powierzone mu zadanie.
Scena XXX
Osoba: Gospodarz, Gospodyni, goście z miasta
Odgłosy szamotaniny zwabiają gości, którzy chcą się dowiedzieć, co się dzieje. Gospodarz rzuca im w twarz oskarżenie:
Wy, a wy - co wy jesteście:
wy się wynudzicie w mieście,
to sie wam do wsi zachciało:
tam wam mało, tu wam mało
Z
arzuca im też, że z dawnej energii i siły Polaków pozostał tylko "farbowany fałsz" i "podłe maski".
AKT III
Scena I
Osoby: Gospodarz
Chodzi po izbie zatrzaskując pootwierane drzwi, a następnie kładzie się na zestawionych krzesłach.
Scena II
Osoby: Gospodarz, Poeta, Nos, Pan Młody, Gospodyni, Panna Młoda
Obecni próbują uspokoić Nosa, który zbyt wiele wypił. W końcu Nos zasypia na sofie, Gospodarz układa się do snu na fotelu i krzesłach, natomiast pozostali wychodzą.
Scena III
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 - - 21 - - 22 -
| Dowiedz się więcej | |