Jesteś w:
Turystyka
Wynika zatem z tego, że turystyka aktywizuje bardzo wiele sfer życia społeczno-gospodarczego. Oznacza to również tyle, że badania nad zjawiskami turystycznymi muszą mieć charakter interdyscyplinarny. Badania turystyki prowadzone są na gruncie wielu pozaekonomicznych dyscyplin. Takich, jak nauki przyrodnicze, np. geografia, ekologia, humanistyczne, np. socjologia, psychologia, prawne, np. prawo, administracja, czy medyczne oraz nauki o kulturze fizycznej.
Czym jest ekonomia – proszę sobie przypomnieć z zajęć z tego przedmiotu. Na obecne potrzeby wystarczy powiedzieć, że jest to nauka badająca i opisująca prawa rządzące procesami gospodarczymi, czyli procesami produkcji, podziału, wymiany i konsumpcji dóbr (czyli towarów i usług). Na zajęciach z ekonomiki turystyki omawiać będziemy prawidłowości ekonomiczne w jednym z sektorów gospodarki, a mianowicie w turystyce. Zrobimy tak dlatego, że badaniem tego właśnie sektora zajmuje się – jak łatwo się domyślić – ekonomika turystyki. Do definicji dojdziemy za chwilę, a spróbujemy ją wyprowadzić z funkcji oraz miejsca pośród nauk ekonomicznych. Rozwój ekonomiki turystyki jest odpowiedzią na zapoczątkowany w połowie XX wieku żywiołowy rozwój turystyki. Doprowadził on do systematyzowania badań zjawisk, dokonujących się w turystyce. Ekonomika turystyki należy do tzw. ekonomik funkcjonalnych, zwanych też szczegółowymi. Oznacza to, że bada ona, w jaki sposób ogólne prawa ekonomii ujawniają się w interesującym nas sektorze – w naszym przypadku w turystyce – i jak można ich występowanie wykorzystać. Innymi słowy, ekonomika turystyki stara się przy pomocy ogólnych praw ekonomicznych wyjaśniać i opisywać zjawiska obserwowane na specyficznym rynku, jakim jest rynek turystyczny. Jednocześnie opisuje ona prawidłowości i tworzy swoje własne pojęcia, które następnie asymilowane zostają przez ogólną naukę ekonomii. Procesy adaptowania twierdzeń ogólnych ekonomii do badań rynku turystycznego polegają w praktyce na wykorzystaniu takich kategorii ekonomicznych, jak popyt, podaż, cena, zysk. W te ogólne prawidłowości wprowadzone zostają specyficzne elementy rynku turystycznego. Wzbogacanie ogólnej nauki ekonomii przez ekonomikę turystyki związane jest z analizą procesów rynkowych zachodzących np. hotelarstwie, biurach podróży, obsłudze ruchu turystycznego, a następnie uogólnianiem obserwacji na cały rynek turystyczny, a nawet wyciąganie wniosków dotyczących całej gospodarki. Przykładem jest tutaj analiza stosowania w hotelarstwie innych cen na usługi turystyczne w okresach sezonu turystycznego i poza nim. Obserwacje cen w hotelarstwie dają się generalnie przenieść na cały rynek turystyczny.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
Ekonomika turystyki i rekreacji jako nauka. Zakres badawczy przedmiotu.
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimWynika zatem z tego, że turystyka aktywizuje bardzo wiele sfer życia społeczno-gospodarczego. Oznacza to również tyle, że badania nad zjawiskami turystycznymi muszą mieć charakter interdyscyplinarny. Badania turystyki prowadzone są na gruncie wielu pozaekonomicznych dyscyplin. Takich, jak nauki przyrodnicze, np. geografia, ekologia, humanistyczne, np. socjologia, psychologia, prawne, np. prawo, administracja, czy medyczne oraz nauki o kulturze fizycznej.
Czym jest ekonomia – proszę sobie przypomnieć z zajęć z tego przedmiotu. Na obecne potrzeby wystarczy powiedzieć, że jest to nauka badająca i opisująca prawa rządzące procesami gospodarczymi, czyli procesami produkcji, podziału, wymiany i konsumpcji dóbr (czyli towarów i usług). Na zajęciach z ekonomiki turystyki omawiać będziemy prawidłowości ekonomiczne w jednym z sektorów gospodarki, a mianowicie w turystyce. Zrobimy tak dlatego, że badaniem tego właśnie sektora zajmuje się – jak łatwo się domyślić – ekonomika turystyki. Do definicji dojdziemy za chwilę, a spróbujemy ją wyprowadzić z funkcji oraz miejsca pośród nauk ekonomicznych. Rozwój ekonomiki turystyki jest odpowiedzią na zapoczątkowany w połowie XX wieku żywiołowy rozwój turystyki. Doprowadził on do systematyzowania badań zjawisk, dokonujących się w turystyce. Ekonomika turystyki należy do tzw. ekonomik funkcjonalnych, zwanych też szczegółowymi. Oznacza to, że bada ona, w jaki sposób ogólne prawa ekonomii ujawniają się w interesującym nas sektorze – w naszym przypadku w turystyce – i jak można ich występowanie wykorzystać. Innymi słowy, ekonomika turystyki stara się przy pomocy ogólnych praw ekonomicznych wyjaśniać i opisywać zjawiska obserwowane na specyficznym rynku, jakim jest rynek turystyczny. Jednocześnie opisuje ona prawidłowości i tworzy swoje własne pojęcia, które następnie asymilowane zostają przez ogólną naukę ekonomii. Procesy adaptowania twierdzeń ogólnych ekonomii do badań rynku turystycznego polegają w praktyce na wykorzystaniu takich kategorii ekonomicznych, jak popyt, podaż, cena, zysk. W te ogólne prawidłowości wprowadzone zostają specyficzne elementy rynku turystycznego. Wzbogacanie ogólnej nauki ekonomii przez ekonomikę turystyki związane jest z analizą procesów rynkowych zachodzących np. hotelarstwie, biurach podróży, obsłudze ruchu turystycznego, a następnie uogólnianiem obserwacji na cały rynek turystyczny, a nawet wyciąganie wniosków dotyczących całej gospodarki. Przykładem jest tutaj analiza stosowania w hotelarstwie innych cen na usługi turystyczne w okresach sezonu turystycznego i poza nim. Obserwacje cen w hotelarstwie dają się generalnie przenieść na cały rynek turystyczny.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
| Dowiedz się więcej | |