Jesteś w: Turystyka

Ekonomika turystyki i rekreacji jako nauka. Zakres badawczy przedmiotu.

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim



Ekonomika turystyki łączy w świetle powyższego teorię i praktykę, przy czym oddziaływanie to jest dwustronne (zwrotne). To znaczy, że ekonomika turystyki daje narzędzia umożliwiające dokonywanie ocen i przeprowadzanie prognoz związanych z procesami zachodzącymi w gospodarce turystycznej na wszystkich poziomach – lokalnym, regionalnym, krajowym i globalnym. Czyli pozwala nie tylko badać i prognozować, ale także w pewnym zakresie kształtować gospodarkę turystyczną. Możemy zatem przyjąć następującą definicję: ekonomika turystyki to dyscyplina badawcza ekonomii, zajmująca się badaniem przejawiania się zjawisk, praw i prawidłowości ekonomicznych zachodzących na rynku usług turystycznych.

Odnośnie zakresu badawczego ekonomiki turystyki.

Punktem wyjścia w badaniach, jakie podejmuje ekonomika turystyki są, jak powiedzieliśmy, ogólne prawa ekonomiczne. Ekonomika turystyki należy do grupy ekonomik funkcjonalnych, jest więc dyscypliną pomocniczą ekonomii. Jednak również i ona posiada swoje nauki pomocnicze, a więc swoje ekonomiki funkcjonalne. Te ekonomiki wykorzystują zarówno aparat pojęciowy ekonomii, czyli ogólny, jak i ekonomiki turystyki, czyli ten, dostosowany do potrzeb badań rynku turystycznego. Do tych ekonomik funkcjonalnych, podrzędnych względem ekonomiki turystyki, należą ekonomiki:

- hotelarstwa,

- biur podróży,

- gastronomii,

- przewozów turystycznych,

- obsługi ruchu turystycznego.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 



  Dowiedz się więcej