Jesteś w:
Turystyka
- gospodarki turystycznej,
- rynku usług turystycznych (popytu turystycznego, podaży turystycznej, produktu turystycznego),
- polityki turystycznej,
- przedsiębiorstwa turystycznego,
- regionalnych aspektów rozwoju turystyki,
- turystyki międzynarodowej.
Podobnie, jak w ekonomii, również i w ekonomice turystyki możemy wyróżnić dwa zasadnicze ujęcia: makro i mikroekonomiczny. Co było już zresztą uwidocznione.
Możemy powiedzieć, że w ujęciu makroekonomicznym ekonomika turystyki bada procesy ekonomiczne zachodzące w całym sektorze turystycznym i odnosi je do całej gospodarki narodowej (rolnictwo, przemysł, usługi i handel), poszczególnych sektorów (branż, rynków oraz subrynków), instytucji publicznych i konsumentów. Badania makroekonomiczne w zakresie turystyki ukazują, jaki jest udział sektora turystycznego w tworzeniu produktu krajowego brutto oraz wielkość zatrudnienia w sektorze turystycznym. Tym sposobem wskazuje się miejsce, znaczenie turystyki w całości gospodarki danego kraju. Podkreślić należy, że ujęcie makroekonomiczne odnosi się nie tylko do poszczególnych krajów, ale również do gospodarki światowej jako całości oraz jej wybranych części. W tym ujęciu analizujemy zatem np. światowe przychody z turystyki międzynarodowej, wielkość międzynarodowego ruchu turystycznego w skali świata, podział na kraje recepcji i emisji turystycznej. Możemy też prowadzić badania w ujęciu terytorialnym – np. kontynentalnym, czy np. w obszarach, a więc grupach krajów, prowadzących wspólny system gospodarczy. Przykładem takiego poziomu badań jest np. Unia Europejska – tutaj możemy badać zarówno zróżnicowanie rynków ze względu na umownie przyjmowany podział na kraje emisji i percepcji turystycznej, jak i ze względu na wspólne rozwiązania polityczne na wspólnym rynku, a także ze względu na specyfikę poszczególnych rynków poszczególnych krajów, tworzących wspólnotę gospodarczą.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
Ekonomika turystyki i rekreacji jako nauka. Zakres badawczy przedmiotu.
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskim- gospodarki turystycznej,
- rynku usług turystycznych (popytu turystycznego, podaży turystycznej, produktu turystycznego),
- polityki turystycznej,
- przedsiębiorstwa turystycznego,
- regionalnych aspektów rozwoju turystyki,
- turystyki międzynarodowej.
Podobnie, jak w ekonomii, również i w ekonomice turystyki możemy wyróżnić dwa zasadnicze ujęcia: makro i mikroekonomiczny. Co było już zresztą uwidocznione.
Możemy powiedzieć, że w ujęciu makroekonomicznym ekonomika turystyki bada procesy ekonomiczne zachodzące w całym sektorze turystycznym i odnosi je do całej gospodarki narodowej (rolnictwo, przemysł, usługi i handel), poszczególnych sektorów (branż, rynków oraz subrynków), instytucji publicznych i konsumentów. Badania makroekonomiczne w zakresie turystyki ukazują, jaki jest udział sektora turystycznego w tworzeniu produktu krajowego brutto oraz wielkość zatrudnienia w sektorze turystycznym. Tym sposobem wskazuje się miejsce, znaczenie turystyki w całości gospodarki danego kraju. Podkreślić należy, że ujęcie makroekonomiczne odnosi się nie tylko do poszczególnych krajów, ale również do gospodarki światowej jako całości oraz jej wybranych części. W tym ujęciu analizujemy zatem np. światowe przychody z turystyki międzynarodowej, wielkość międzynarodowego ruchu turystycznego w skali świata, podział na kraje recepcji i emisji turystycznej. Możemy też prowadzić badania w ujęciu terytorialnym – np. kontynentalnym, czy np. w obszarach, a więc grupach krajów, prowadzących wspólny system gospodarczy. Przykładem takiego poziomu badań jest np. Unia Europejska – tutaj możemy badać zarówno zróżnicowanie rynków ze względu na umownie przyjmowany podział na kraje emisji i percepcji turystycznej, jak i ze względu na wspólne rozwiązania polityczne na wspólnym rynku, a także ze względu na specyfikę poszczególnych rynków poszczególnych krajów, tworzących wspólnotę gospodarczą.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
| Dowiedz się więcej | |