Jesteś w:
Fiziologia i anatomia człowieka
ASTMA, DYCHAWICA OSKRZELOWA
Jest to choroba objawiająca się napadami duszności (wydechowej) połączonymi z wykrztuszaniem lepkiej, ciągnącej się plwociny. Dużą rolę w etiologii dychawicy oskrzelowej przypisuje się uczuleniu. Osoby chorujące na dychawicę oskrzelową często zapadają również na inne choroby uczuleniowe, np. na pokrzywkę, katar sienny, obrzęk Quinckego.
Znane są powszechnie przypadki zachorowania na dychawicę oskrzelową pod wpływem uczulenia na pewne zapachy (np. prymulki), a nawet kolory, potrawy (np. raki, poziomki), czy na dym papierosowy. Niewątpliwą rolę odgrywa tu zespół odruchowo-warunkowy. Już sam obraz czynnika wywołującego dychawicę oskrzelową może być przyczyną napadu duszności (np. ilustracja prymulki, czy sztuczna róża wykonana z papieru lub tkaniny). Czynnikiem uczulającym i wywołującym napady dychawicy oskrzelowej może być także białko bakterii. Napady dychawicy oskrzelowej pojawiają się zazwyczaj po okresie tzw. aury, co oznacza, że poprzedzają je charakterystyczne objawy. W czasie napadu chory z trudnością oddycha, na twarzy pojawia się sinica. Świsty i furczenia są nieraz bardzo głośne, słyszalne ze znacznej odległości. Pod koniec napadu oddech staje się swobodniejszy, pojawia się kaszel połączony z odkrztuszaniem dużej ilości lepkiej, ciągnącej się plwociny. Następstwem dychawicy oskrzelowej jest rozedma płuc i przerost prawej części serca.
Leczenie polega przede wszystkim na wykryciu czynników uczulających (patrz: ALERGENY) lub usunięciu ognisk zakażenia.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
Choroby układu oddechowego
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimASTMA, DYCHAWICA OSKRZELOWA
Jest to choroba objawiająca się napadami duszności (wydechowej) połączonymi z wykrztuszaniem lepkiej, ciągnącej się plwociny. Dużą rolę w etiologii dychawicy oskrzelowej przypisuje się uczuleniu. Osoby chorujące na dychawicę oskrzelową często zapadają również na inne choroby uczuleniowe, np. na pokrzywkę, katar sienny, obrzęk Quinckego.
Znane są powszechnie przypadki zachorowania na dychawicę oskrzelową pod wpływem uczulenia na pewne zapachy (np. prymulki), a nawet kolory, potrawy (np. raki, poziomki), czy na dym papierosowy. Niewątpliwą rolę odgrywa tu zespół odruchowo-warunkowy. Już sam obraz czynnika wywołującego dychawicę oskrzelową może być przyczyną napadu duszności (np. ilustracja prymulki, czy sztuczna róża wykonana z papieru lub tkaniny). Czynnikiem uczulającym i wywołującym napady dychawicy oskrzelowej może być także białko bakterii. Napady dychawicy oskrzelowej pojawiają się zazwyczaj po okresie tzw. aury, co oznacza, że poprzedzają je charakterystyczne objawy. W czasie napadu chory z trudnością oddycha, na twarzy pojawia się sinica. Świsty i furczenia są nieraz bardzo głośne, słyszalne ze znacznej odległości. Pod koniec napadu oddech staje się swobodniejszy, pojawia się kaszel połączony z odkrztuszaniem dużej ilości lepkiej, ciągnącej się plwociny. Następstwem dychawicy oskrzelowej jest rozedma płuc i przerost prawej części serca.
Leczenie polega przede wszystkim na wykryciu czynników uczulających (patrz: ALERGENY) lub usunięciu ognisk zakażenia.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 -
| Dowiedz się więcej | |