Jesteś w:
Cyd
Tymczasem Roderyk spotyka się z życzliwym przyjęciem ze strony Króla. Władca chwali jego cnoty i zasługi. Nadaje mu też przydomek "Cyd", którym określali Roderyka zwyciężeni Maurowie (w ich języku słowo to oznaczało pana). Król zamierza też raczej pocieszyć pogrążoną w żalu Chimenę, niż prawem ścigać zasłużonego młodzieńca. Roderyk opowiada władcy przebieg walki. Nocą przed atakiem Maurów zgromadził on około trzech tysięcy obrońców i zastawił na wroga pułapkę. Afrykanie przypłynęli na trzydziestu okrętach, które w głąb rzeki zaniósł przypływ morza. Przekonani, że napadają na uśpionych mieszkańców, zaniechali ostrożności i zostali zaskoczeni przez Kastylijczyków. Wodzowie Maurów zmobilizowali swe wojska do walki, ale zostały one szybko rozbite przez obrońców miasta. Kiedy zaś Maurowie próbowali uciec, przypływ morza spychał ich z powrotem do miasta. Opuszczeni zaś przez wojsko dwaj królowie afrykańscy zrezygnowali z walki i poddali się Cydowi.
Ponieważ zbliża się Chimena, Król nakazuje Roderykowi ukryć się, sam zaś oznajmia pannie, że jej ukochany, którego przyszła skarżyć, zmarł wskutek odniesionych podczas bitwy ran. Podstęp ten ma odkryć władcy prawdziwe uczucia córki Gomesa, która rzeczywiście blednie i słabnie, słysząc o śmierci ukochanego. Król natychmiast wyznaje jej, że Roderyk żyje. Zarazem próbuje nakłonić pannę, aby słuchała głosu swych uczuć, a nie obowiązku. Chimena chociaż przyznaje się do tego, iż kocha bohaterskiego młodzieńca, ale nie chce odstąpić od swego oskarżenia, powołując się na pamięć ojca i powinności córki wobec zabitego. Widząc to Król postanawia, że Roderyk ma stanąć do pojedynku z wyznaczonym przez Chimenę rycerzem. Obecny przy tej rozmowie Sankty powołuje się na wcześniejszą obietnicę panny i ofiaruje się stanąć do pojedynku w obronie jej praw. Panna zezwala mu na to, Król zaś wydaje wyrok, w którym nakazuje Chimenie poślubić zwycięzcę tego pojedynku.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 -
Cyd - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimTymczasem Roderyk spotyka się z życzliwym przyjęciem ze strony Króla. Władca chwali jego cnoty i zasługi. Nadaje mu też przydomek "Cyd", którym określali Roderyka zwyciężeni Maurowie (w ich języku słowo to oznaczało pana). Król zamierza też raczej pocieszyć pogrążoną w żalu Chimenę, niż prawem ścigać zasłużonego młodzieńca. Roderyk opowiada władcy przebieg walki. Nocą przed atakiem Maurów zgromadził on około trzech tysięcy obrońców i zastawił na wroga pułapkę. Afrykanie przypłynęli na trzydziestu okrętach, które w głąb rzeki zaniósł przypływ morza. Przekonani, że napadają na uśpionych mieszkańców, zaniechali ostrożności i zostali zaskoczeni przez Kastylijczyków. Wodzowie Maurów zmobilizowali swe wojska do walki, ale zostały one szybko rozbite przez obrońców miasta. Kiedy zaś Maurowie próbowali uciec, przypływ morza spychał ich z powrotem do miasta. Opuszczeni zaś przez wojsko dwaj królowie afrykańscy zrezygnowali z walki i poddali się Cydowi.
Ponieważ zbliża się Chimena, Król nakazuje Roderykowi ukryć się, sam zaś oznajmia pannie, że jej ukochany, którego przyszła skarżyć, zmarł wskutek odniesionych podczas bitwy ran. Podstęp ten ma odkryć władcy prawdziwe uczucia córki Gomesa, która rzeczywiście blednie i słabnie, słysząc o śmierci ukochanego. Król natychmiast wyznaje jej, że Roderyk żyje. Zarazem próbuje nakłonić pannę, aby słuchała głosu swych uczuć, a nie obowiązku. Chimena chociaż przyznaje się do tego, iż kocha bohaterskiego młodzieńca, ale nie chce odstąpić od swego oskarżenia, powołując się na pamięć ojca i powinności córki wobec zabitego. Widząc to Król postanawia, że Roderyk ma stanąć do pojedynku z wyznaczonym przez Chimenę rycerzem. Obecny przy tej rozmowie Sankty powołuje się na wcześniejszą obietnicę panny i ofiaruje się stanąć do pojedynku w obronie jej praw. Panna zezwala mu na to, Król zaś wydaje wyrok, w którym nakazuje Chimenie poślubić zwycięzcę tego pojedynku.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 -
| Dowiedz się więcej | |