Jesteś w:
Dzieje Tristana i Izoldy
Pozytywny wyrok Sądu Bożego sprawia, że młodzi spotykają się ze sobą coraz śmielej, aż do zabicia przez Tristana dwóch szpiegujących ich dworzan, przez co musi on już bezwarunkowo uciekać. Nie zapomina jednak o swej ukochanej, z Galii posyła jej zaczarowanego, umiejącego każdego rozweselić, pieska Milusia, wcześniej otrzymanego od władającego tam Żylenia za zabicie olbrzyma Urgana Włochatego. W Bretanii pomaga odeprzeć atak nieprzyjaciół, za co diuk Hoel oddaje mu swoją córkę, Izoldę o Białych Dłoniach, za żonę. Tristan zaprzyjaźnia się też z Kaherdynem, synem Hoela, i to właśnie jemu zwierza się ze swoich sercowych rozterek. Ciągle bowiem kocha Izoldę Jasnowłosą
Dwukrotnie jeszcze Tristan próbuje zbliżyć się do królowej Kornwalii. Za pierwszy razem Izolda odwołuje spotkanie, usłyszawszy fałszywą plotkę, za drugim młodzi na krótko ponownie cieszą się swoim szczęściem – chwilowo, gdyż mężczyzna znowu musi uciekać.
Pomagając Kaherdynowi Tristan zostaje ranny w boju. Rozmowę z przyjacielem, podczas której obiecuje on sprowadzić z Kornwalii Izoldę, podsłuchuje żona Tristana. Izolda o Białych Dłoniach postanawia zemścić się za jej nieodwzajemnione uczucie, i kiedy Kaherdyn powraca wraz z ukochaną Lończyka, oznajmia swojemu mężowi, że do brzegu przybił statek pod czarnym żaglem. Zrozpaczony Tristan, przekonany o niepowodzeniu misji, rozstaje się z życiem. Czarny żagiel miał bowiem oznaczać, że Kaherdynowi nie udało się przywieść królowej. Pogrążona w żalu Izolda Jasnowłosa, nie zdążywszy pożegnać się ze swym lubym, również umiera. Kochankowie zostają pochowani w osobnych mogiłach, a z kurhanu Tristana wyrasta pęd głogu, symbol wiecznej miłości, który zanurza się w grobie Izoldy i który, ścinany, zawsze odrasta.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
Dzieje Tristana i Izoldy - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimPozytywny wyrok Sądu Bożego sprawia, że młodzi spotykają się ze sobą coraz śmielej, aż do zabicia przez Tristana dwóch szpiegujących ich dworzan, przez co musi on już bezwarunkowo uciekać. Nie zapomina jednak o swej ukochanej, z Galii posyła jej zaczarowanego, umiejącego każdego rozweselić, pieska Milusia, wcześniej otrzymanego od władającego tam Żylenia za zabicie olbrzyma Urgana Włochatego. W Bretanii pomaga odeprzeć atak nieprzyjaciół, za co diuk Hoel oddaje mu swoją córkę, Izoldę o Białych Dłoniach, za żonę. Tristan zaprzyjaźnia się też z Kaherdynem, synem Hoela, i to właśnie jemu zwierza się ze swoich sercowych rozterek. Ciągle bowiem kocha Izoldę Jasnowłosą
Dwukrotnie jeszcze Tristan próbuje zbliżyć się do królowej Kornwalii. Za pierwszy razem Izolda odwołuje spotkanie, usłyszawszy fałszywą plotkę, za drugim młodzi na krótko ponownie cieszą się swoim szczęściem – chwilowo, gdyż mężczyzna znowu musi uciekać.
Pomagając Kaherdynowi Tristan zostaje ranny w boju. Rozmowę z przyjacielem, podczas której obiecuje on sprowadzić z Kornwalii Izoldę, podsłuchuje żona Tristana. Izolda o Białych Dłoniach postanawia zemścić się za jej nieodwzajemnione uczucie, i kiedy Kaherdyn powraca wraz z ukochaną Lończyka, oznajmia swojemu mężowi, że do brzegu przybił statek pod czarnym żaglem. Zrozpaczony Tristan, przekonany o niepowodzeniu misji, rozstaje się z życiem. Czarny żagiel miał bowiem oznaczać, że Kaherdynowi nie udało się przywieść królowej. Pogrążona w żalu Izolda Jasnowłosa, nie zdążywszy pożegnać się ze swym lubym, również umiera. Kochankowie zostają pochowani w osobnych mogiłach, a z kurhanu Tristana wyrasta pęd głogu, symbol wiecznej miłości, który zanurza się w grobie Izoldy i który, ścinany, zawsze odrasta.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 -
| Dowiedz się więcej | |