Jesteś w: Inne (biologia)

Budowa układów krążenia i narządów jako wyraz przystosowania do roznych środowisk życia

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim



Ssaki jest to najmłodsza, a zarazem najwyżej zorganizowana gromada kręgowców. Dzieli się je na prassaki, ssaki niższe i łożyskowce, a te z kolei na wiele rzędów.

Układ oddechowy ssaków jest pęcherzykowaty. Jest to rodzaj budowy, który daje największą powierzchnię oddechową wśród wszystkich zwierząt. Powietrze przez nozdrza, gardziel, krtań i oskrzela zasysane są do płuc. Oskrzela wchodzące do płuc rozwidlają się na drobniejsze oskrzeliki. Oskrzeliki zakończone są groniastymi układami pęcherzyków płucnych, w których zachodzi wymiana gazowa. U ssaków pojawia się mięsień oddechowy - przepona. Wdech zachodzi pod wpływem podciśnienia wytworzonego w klatce piersiowej, które tworzy się na skutek skurczu przepony i mięśni międzyżebrowych. Wynikiem rozciągania tych mięśni jest z kolei wydech.

Układ krwionośny ssaków składa się z czterodziałowego serca i naczyń krwionośnych. Zani-ka w nim, inaczej niż u ptaków, prawy łuk aorty. Lewy zostaje dobrze rozbudowany. Poza tym jest taki sam jak u ptaków. W sercu znajdują się trzy rodzaje zastawek: między prawym przedsionkiem, a prawą komorą trójdzielna, między lewym przedsionkiem, a lewą komorą dwudzielna, a między komorami, a tętnicami odprowadzającymi półksiężycowate. W krwi ssaków znajdują się liczne, bezjądrzaste erytrocyty. Są mniejsze niż u innych kręgowców dzięki czemu ich stosunek powierzchni do objętości jest większy. To umożliwia lepszy transport gazów.

Budowa i funkcjonowanie układów oddechowego i krwionośnego powoduje utrzymanie stałej temperatury ciała. Ta stałocieplność powoduje, że ssaki są aktywne przez cały rok. Pozwala to im także żyć we wszystkich strefach klimatycznych.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 - 



  Dowiedz się więcej