Jesteś w: Fizyka

Promieniowanie ultrafioletowe

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim



Głębokość wnikania promieniowania nadfioletowego w skórę jest wprost proporcjonalna do długości fali (największa dla l = 400 nm) i wynosi przeciętnie kilka mikrometrów. Najczęściej spotykanym objawem nadmiernej ekspozycji skóry na promieniowanie nadfioletowe jest rumień czyli proces zapalenia skóry. Wielokrotne narażenie skóry na promieniowanie nadfioletowe o dużym natężeniu może także być przyczyną złuszczania się naskórka, powstania przebarwień na skórze (pojawiają się piegi, znamiona, plamy) oraz powstawania zmian przednowotworowych i nowotworowych.

Intensywne promieniowanie nadfioletowe (np. laserowe) może powodować oparzenia skóry.

Promieniowanie o długości fali poniżej 290 nm jest silnie pochłaniane przez rogówkę i spojówkę oka. Absorpcja promieniowania z tego zakresu powoduje stany zapalne spojówki i rogówki, a w przypadku ekspozycji oka na promieniowanie laserowe może dodatkowo wystąpić uszkodzenie rogówki.

Nadfiolet z zakresu powyżej 290 nm jest przepuszczany przez rogówkę i ciecz wodnistą oka, dociera do soczewki i jest przez nią pochłaniany. Długotrwałe narażenie soczewki na intensywne promieniowanie nadfioletowe o długościach fali powyżej 290 nm może doprowadzić do jej trwałego zmętnienia, czyli zaćmy (tzw. zaćma fotochemiczna).
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 



  Dowiedz się więcej