Jesteś w:
Renesans
Nazwa pochodzi od francuskiego słowa renaissance, które oznacza powtórne narodziny. Terminem tym nazywany jest okres w literaturze, trwający od XIV do XVI wieku. W polskim literaturoznawstwie okres ten określa się również mianem odrodzenia. Był to bowiem okres, w którym odrodził się – po pierwsze człowiek, po drugie nauka i sztuka, po trzecie starożytność, po czwarte wreszcie – odrodziła się ciekawość świata.
Odrodzenie się człowieka polegało na odrzuceniu ideałów średniowiecznej ascezy, podkreśleniu niezwykłej godności każdego człowieka, wartości życia ziemskiego. Z tak rozumianą wartością życia doczesnego wiązała się ciekawość świata i chęć jego odkrywania. Było to olbrzymie pole, które dopiero należało odkryć i zbadać. Stąd też XV i XVI wiek to czas wielkich odkryć geograficznych i czas wielkich podróży naukowych. Renesans to również okres odrodzenia nauki i sztuki. W nauce pojawił się druk, który zrewolucjonizował całą epokę, myślenie o świecie oraz przekaz informacji. Książki, które dotąd były prawie niedostępne i nieosiągalne ze względu na ich cenę, stały się dobrem powszechnym. Wydarzenie to wpłynęło na szybkość przekazu idei i myśli. Nie można również zapominać, iż renesans jest czasem, w którym obficie korzystano z dorobku antycznego, w którym się do niego odwoływano i stawiano go za wzór. Według ludzi odrodzenia, średniowiecze było epoką ciemnoty i zacofania, w związku z tym należało korzystać z wielkiego dorobku poprzedzającego wieki średnie. Antyk stał się więc kryterium oceny dorobku renesansowego, kanonem piękna w sztuce i filozofii. Bardzo popularne stało się hasło powrotu do źródeł – czyli ad fontes.
Renesans pozostał epoką, w której dominowała jeszcze łacina. Był to uniwersalny język, którym posługiwała się wykształcona Europa. Renesansowa łacina była jednak bardziej przejrzysta od średniowiecznej, odzyskała swój starożytny blask i piękno. Wielu pisarzy było już wówczas twórcami dwujęzycznymi – rozwijały się tym samym literatury i języki narodowe.
Zdaniem badaczy epoki, na powstanie renesansu, na narodziny nowej epoki, wpływ miały m.in. kryzys papiestwa, rozluźnienie więzi łączących papiestwo z cesarstwem, rozwój miast.
Renesans - nazwa i ogólna charakterystyka epoki
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimNazwa pochodzi od francuskiego słowa renaissance, które oznacza powtórne narodziny. Terminem tym nazywany jest okres w literaturze, trwający od XIV do XVI wieku. W polskim literaturoznawstwie okres ten określa się również mianem odrodzenia. Był to bowiem okres, w którym odrodził się – po pierwsze człowiek, po drugie nauka i sztuka, po trzecie starożytność, po czwarte wreszcie – odrodziła się ciekawość świata.
Odrodzenie się człowieka polegało na odrzuceniu ideałów średniowiecznej ascezy, podkreśleniu niezwykłej godności każdego człowieka, wartości życia ziemskiego. Z tak rozumianą wartością życia doczesnego wiązała się ciekawość świata i chęć jego odkrywania. Było to olbrzymie pole, które dopiero należało odkryć i zbadać. Stąd też XV i XVI wiek to czas wielkich odkryć geograficznych i czas wielkich podróży naukowych. Renesans to również okres odrodzenia nauki i sztuki. W nauce pojawił się druk, który zrewolucjonizował całą epokę, myślenie o świecie oraz przekaz informacji. Książki, które dotąd były prawie niedostępne i nieosiągalne ze względu na ich cenę, stały się dobrem powszechnym. Wydarzenie to wpłynęło na szybkość przekazu idei i myśli. Nie można również zapominać, iż renesans jest czasem, w którym obficie korzystano z dorobku antycznego, w którym się do niego odwoływano i stawiano go za wzór. Według ludzi odrodzenia, średniowiecze było epoką ciemnoty i zacofania, w związku z tym należało korzystać z wielkiego dorobku poprzedzającego wieki średnie. Antyk stał się więc kryterium oceny dorobku renesansowego, kanonem piękna w sztuce i filozofii. Bardzo popularne stało się hasło powrotu do źródeł – czyli ad fontes.
Renesans pozostał epoką, w której dominowała jeszcze łacina. Był to uniwersalny język, którym posługiwała się wykształcona Europa. Renesansowa łacina była jednak bardziej przejrzysta od średniowiecznej, odzyskała swój starożytny blask i piękno. Wielu pisarzy było już wówczas twórcami dwujęzycznymi – rozwijały się tym samym literatury i języki narodowe.
Zdaniem badaczy epoki, na powstanie renesansu, na narodziny nowej epoki, wpływ miały m.in. kryzys papiestwa, rozluźnienie więzi łączących papiestwo z cesarstwem, rozwój miast.
| Dowiedz się więcej | |