2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Balladyna

2l.pl / Najważniejsze inscenizacje „Balladyny”

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Dramat Słowackiego „Balladyna” jest sztuką dosyć często grywaną. Stwarza ona możliwość najróżniejszych interpretacji i eksponowania dowolnych, zawartych w niej wątków.

Po raz pierwszy wystawiona została na scenie 7 marca 1862 roku we Lwowie w Teatrze im. Skarbka. Był to jednorazowy spektakl, niezbyt udany z braku możliwości technicznych.


Najsłynniejsze z powodu wybitnych kreacji aktorskich inscenizacje „Balladyny” miały miejsce w Krakowie. 1868 rok – Balladynę gra Antonina Hoffman a Goplanę Helena Modrzejewska.
1902 rok – inscenizacja Józefa Kotarbińskiego ze Stanisławą Wysocką w tytułowej roli. Wysocka wystąpiła też w spektaklu w Warszawie reżyserowanym przez Ferdynanda Ruszczyca w 1914 roku. Spektakl ten odznaczał się doborową obsadą: Maria Przybyłko -Potocka, Aleksander Węgierko, Józef Węgrzyn, Jerzy Leszczyński.

1938 – Teatr Narodowy w Warszawie. Reżyserem jest Juliusz Osterwa. Rolę główną gra Irena Eichlerówna.




Po wojnie już w 1945 roku „Balladyna” zostaje wystawiona w Krakowie. Reż. Władysław Woźnik, w roli głównej Zofia Rysiówna.

W latach 50-tych dramat w swoich wystawieniach doczekał się dziwnych interpretacji

/antyfeudalizm, oderwanie od ludu, krytyka wad narodowych, awans społeczno-polityczny, karierowiczostwo /. Udowodniły one jednak, że sztuka Słowackiego stwarza możliwość nawiązywania do współczesności.

Tę cechę „Balladyny” wykorzystał Adam Hanuszkiewicz realizując „Balladynę” w 1974 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie. Grali w niej między innymi Anna Chodakowska i Wojciech Siemion, Hanuszkiewicz wykorzystał cały szereg awangardowych chwytów, które uwspółcześniły sztukę / np. motocykle, zdalnie sterowane zabawki /.

Ciekawe było również przedstawienie „Balladyny” w Teatrze Bagatela - także z 1974 roku. Reżyserował je Mieczysław Górkiewicz. Scenografię zrobił Tadeusz Kantor. Oprócz aktorów wystąpiły w nim manekiny. Dużo w scenografii było zgrzebnego płótna, surowych desek, szubienica po prawej stronie sceny, obrazy śmierci i przerażenia – wszystko w konwencji szopki z ludźmi i kukłami. Sztuka opowiadała o nieuchronności ludzkiego losu i okrucieństwie życia.



  Dowiedz się więcej
„Balladyna” - najważniejsze cytaty
„Balladyna” dramatem namiętności i zbrodni
„Balladyna” jako antybaśń i antydramat
Najważniejsze inscenizacje „Balladyny”
Artyzm „Balladyny”
„Balladyna” jako tragedia o władzy, etyce i ludzkiej naturze
Elementy powieści gotyckiej w „Balladynie”
Motyw sądu w „Balladynie”
Motywy literackie i nawiązania w „Balladynie”
Motyw cierpienia w „Balladynie”
Motyw fantastyki w „Balladynie”
Język „Balladyny”
Ironiczny obraz historii w „Balladynie”
Problematyka władzy w „Balladynie”
„Balladyna” - budowa dramatu
Motyw miłości w „Balladynie”
Balladyna – motyw śmierci
„Balladyna” - komizm i ironia w tragedii
Co łączy Balladynę z Lady Makbet?
Interpretacja zakończenia „Balladyny”
Charakterystyka Balladyny jako postaci dramatu
„Balladyna” - wątek polityczny
Symbolika w „Balladynie”
„Balladyna” - charakterystyka postaci dramatu
Konflikty moralne w „Balladynie”
Elementy baśniowe w „Balladynie”
Motyw władzy w „Balladynie”
Motyw zbrodni w „Balladynie”
Motyw matki w „Balladynie”
Związek „Balladyny” z dramatem szekspirowskim
Charakterystyka postaci fantastycznych w „Balladynie” – Goplana, Skierka i Chochlik
Alina i Balladyna – charakterystyka porównawcza
Świat rzeczywisty i świat fantastyczny w „Balladynie”
„Balladyna” - znaczenie tytułu
„Balladyna” - czas i geneza powstania utworu
Budowa dramatu romantycznego na przykładzie „Balladyny”
Juliusz Słowacki – ogólne uwagi o twórczości
Juliusz Słowacki – notatka szkolna
Czas i miejsce akcji „Balladyny”
„Balladyna” - plan wydarzeń
Balladyna – postacie dramatu
Balladyna – streszczenie