„Mistrz i Małgorzata” – streszczenie - 2l.pl
2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Mistrz i Małgorzata

2l.pl / „Mistrz i Małgorzata” – streszczenie

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Część pierwsza.
1. Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi

Na Patriarszych Prudach rozmawiają o istnieniu Chrystusa dwaj mężczyźni – przewodniczący stowarzyszenia literackiego Massolit - Michał Aleksandrowicz Berlioz oraz poeta Iwan Bezdomny. Do rozmówców przysiada się dziwny obcokrajowiec – profesor. Uświadamia on mężczyznom, że mylą się podważając istnienie Boga. Zapowiada śmierć Berlioza przez ścięcie głowy przez kobietę. Woland zaczyna opowieść z czasów panowania Poncjusza Piłata.


2. Poncjusz Piłat
Przed prokuratorem Piłatem stanął Jeszua Ha – Nocri oskarżony przez Judę z Kiriatu o podżeganie do buntu. Poncjusz nie dopatrzył się u niego winy, nie mógł skupić się na wydawaniu wyroku z powodu silnego bólu głowy. Musiał przychylić się do woli ludu, który spośród czterech oskarżonych pragnął uwolnienia Bar Rabbana. Ostatecznie Piłat wydał wbrew sobie wydał wyrok śmierci na tajemniczego filozofa.

3. Dowód siódmy
Obcokrajowiec przyznał, że był obecny przy śmierci Jezusa. Rozmówcy uznali go za szaleńca i postanowili poinformować o tym odpowiednie władze. Gdy Berlioz zmierzał by donieść na dziwnego profesora pośliznął się i wpadł pod prowadzony przez kobietę tramwaj, który obciął mu głowę.

4. Pogoń
Iwan Bezdomny udał się w pogoń za obcokrajowcem, do którego przyłączyli się mężczyzna z pękniętym szkłem w okularach i wielki czarny kocur. Nie udało mu się jednak dogonić żadnego z tajemniczych osobników. Z przypadkowego mieszkania wziął święty obrazek i świecę i udał się nad rzekę Moskwę. Wychodząc z wody dostrzegł, że jego ubrania zniknęły.

5. Co się zdarzyło w Gribojedowie
W restauracji Gribojedowa literaci niecierpliwie oczekiwali na przybycie Berlioza. Zamiast niego pojawił się ubrany w kalesony ze świecą i obrazkiem świętym Iwan i zrelacjonował okoliczności śmierci Berlioza. Nikt jednak nie dał mu wiary, a gdy poeta zaczął się awanturować odwieziono go do szpitala psychiatrycznego.

6. Schizofrenia, zgodnie z zapowiedzią
Iwan trafił do kliniki psychiatrycznej profesora Strawińskiego. Ponownie opowiedział historię o śmierci Berlioza. Próbował zaalarmować policję, by ścigała obcokrajowca i sam pragnął kontynuować pogoń. Podano mu leki uspakajające, stwierdzono schizofrenią oraz alkoholizm.

7. Fatalne mieszkanie
Stiopa Lichodajew po obudzeniu się w swym domu przy Sadowej ujrzał mistrza czarnej magii – Wolanda, z którym rzekomo podpisał umowę na występy w teatrze Verietes. Dyrektor finansowy – Rimski – potwierdził ten fakt. Wolandowi towarzyszyła jego świta – pan w kraciastej marynarce, mężczyzna o z wystającym kłem oraz czarny kot pijący wódkę. Zebrani oświadczyli, że zamieszkają w lokum Stiopy i odesłali go w kalesonach do Jałty.

8. Pojedynek profesora z poetą
Iwan Bezdomny jeszcze raz opowiada swą historię w obecności profesora Strawińskiego. Sugeruje, że musi łapać przestępców. Doktor zaleca mu odpoczynek i spisanie swych zeznań na kartce.

9. Głupi dowcip Korowiowa
Nikanor Iwanowicz Bosy – prezes spółdzielni mieszkaniowej podczas kontroli mieszkania Berlioza natknął się na Korowiowa, który za czasowe zameldowanie w mieszkaniu wręczył mu sowitą opłatę oraz łapówkę. Korowiow doniósł na Bosego milicji. Po powrocie do domu u Bosego pojawiła się milicja i w szybie wentylacyjnym odnalazła nielegalne dolary, a następnie aresztowała prezesa.

10. Wieści z Jałty
Dyrektor finansowy Rimski i administrator Warionucha oczekują na wieści od dyrektora Lichodiejewa. Nie chcą uwierzyć, że w tak błyskawicznym tempie znalazł się on w Jałcie. Myślą, że to żart. Warionucha wybiera się wraz z telegramami z Jałty na milicję, mimo tajemniczych ostrzeżeń telefonicznych. Zostaje zaatakowany i uprowadzony do domu przy Sadowej, gdzie stacjonuje Woland i jego świta.

11. Rozdwojenie Iwana
Iwan nie potrafi skupić się na opisaniu wydarzeń towarzyszących śmierci Berlioza. Gdy płacze natychmiast dostaje leki uspokajające. Na jego balkonie pojawia się tajemnicza postać.

12. Czarna magia oraz jak ją zdemaskowano
W teatrze Varietes odbył się magiczny spektakl Wolanda. Rozmawiał on z Korowiowem na temat mentalności mieszkańców Moskwy. Na życzenie publiczności mag urwał głowę konferansjerowi Żorżowi Bengalskiemu. Po jej doczepieniu właściciel trafił do szpitala dla obłąkanych. Widownia łapczywie łapała spadające „czerwońce”, a damy przebierały się w magicznym pawilonie z modnymi ubraniami. Zdemaskowano także zdradę małżeńską Arkadija Apołłonowicza.

13. Pojawia się bohater
W pokoju Iwana Bezdomnego pojawia się człowiek, który nazywa siebie mistrzem. Zapewnia, że poeta spotkał szatana. Opowiada, że był historykiem, jednak gdy wygrał los na loterii postanowił poświęcić się napisaniu powieści o Poncjuszu Piłacie. Wówczas poznał też miłość swego życia – kobietę z żółtymi kwiatami. Krytyka nieprzychylnie przyjęła jego utwór. Zachorował, a swój rękopis usiłował spalić. Gdy w jego domu pojawili się obcy ludzie zdecydował się udać do kliniki Strawińskiego uznając się za chorego psychicznie.

14. Chwała kogutowi!
Po zakończeniu przedstawienia w Varietes Rimski obserwuje jak modne ubrania znikają, podobnie jak zabrane przez widzów „czerwońce”. Do jego gabinetu przychodzi blady Warioucha zapewniając, że dyrektor Lichodiejew jest w knajpie „Jałta”. Przez okno próbuje się dostać naga dziewczyna. Zjawy przegania pianie koguta. Rimski udaje się na dworzec by wyjechać w nieznanym kierunku.

15. Sen Nikanora Iwanowicza
Prezes Bosy nie potrafił wytłumaczyć się z posiadania obcej waluty, powoływał się na siły nieczyste, dlatego umieszczono go w szpitali psychiatrycznym. Miał niespokojny sen o ludziach przyznających się do posiadania nielegalnej waluty. Jego krzyki obudziły innych pacjentów. Wszystkim podano środki uspokajające.

16. Kaźń
Jeszua Ha – Nocri był eskortowany z dwoma skazańcami na szczyt Nagiej Góry. Przyglądał się temu Mateusz Lewita. Udał się do miasta po nóż, by skrócić męki Jeszui. Jednak skazanych zawieszono na słupach, podając im na gąbce wodę. Gdy zaczęła zbliżać się burza skazańców dobito ciosem włóczni w serce. Marek Lewita zdjął ciało swego mistrza z krzyża.

17. Niespokojny dzień
Po przedstawieniu w Variete okazało się, że zaginął niemal cały personel, a także dokumentacja. Śledczy nie mogli spokojnie prowadzić czynności. W gabinecie przewodniczącego Komisji Nadzoru Widowisk urzędował sam garnitur. Pracownicy filii komisji wciąż śpiewali, podobnie jak petenci, co było skutkiem wizyty Korowiowa i Behemota. Księgowy teatru Łastoczkin został aresztowany w wydziale finansowym, odkryto przy nim obcą walutę.

18. Pechowi goście
Grupę Wolanda na Sadowej najpierw niepokoił wuj nieboszczyka Berlioza – Maksymilian Andriejewicz Popławski, jednak został w nieprzyjemny sposób odesłany do Kijowa, skąd przybył. Następnym gościem był bufetowy z teatru Fokicz. Woland zarzucił mu nieuczciwość w pracy i przepowiedział śmierć. Mężczyzna udał się do lekarza Kuźmicza z prośbą o zbadanie wątroby. Po jego wyjściu w gabinecie zaczęły dziać się niestworzone rzeczy, m. in. wróbel tańczył fokstrota na biurku, dlatego lekarz udał się na wypoczynek do domu.

Część druga. 19. Małgorzata
Małgorzata – ukochana mistrza wciąż wierzyła, że odnajdzie go po jego zaginięciu. Pod nieobecność swego męża udała się w okolice Kremla. Na placu dosiadł się do niej Azazello i wyjaśnił, że obserwują kondukt żałobny literata Berlioza, któremu skradziono głowę. Następnie zaproponował kobiecie udział w balu u cudzoziemca, a w zamian spełnienie jej życzenia. Ofiarował też jej tajemniczy krem.

20. Krem Azazella
P{o wtarciu przez Małgorzatę kremu Azazella w ciało kobieta odmłodniała. Zyskała także nieziemską lekkość, więc mogła latać. Po odebraniu telefonu od Azazella stała się niewidzialna i odleciała na szczotce, żegnając listownie męża i swe dotychczasowe życie.

21. Lot
Przelatując nad Moskwą, Małgorzata zdemolowała mieszkanie krytyka Łatuńskiego. Dołączyła do niej służąca Natasza lecąca na wieprzu, w którego zmienił się ich sąsiad Nikołaj Iwanowicz. Małgorzata po rzecznej kąpieli, poleciała na spotkanie nagich wiedźm, a następnie wsiadła do kabrioletu kierowanego przez gawrona i skierowała się z powrotem do Moskwy.

22. Przy świecach
W Moskwie Azazello zaprowadził Małgorzatę do domu przy Sadowej, gdzie miał się odbyć bal. Dzięki działaniu „piątego wymiaru” pomieszczenia wydawały się przeogromne. Dowiedziała się, że królowa szatańskiego balu musi mieć na imię Małgorzata i pochodzić z miasta gdzie uczta się odbywa. Kobieta poznała Wolanda i jego świtę. Zachwycił ją „plastyczny” globus, żywe szachy i postać Abbadonny odpowiadającego za przelaną na świecie krew. Szatan pozwolił Nataszy pozostać przy swej pani.

23. Wielki bal u szatana
Małgorzata została przygotowana do uroczystości – wykapano ją we krwi i natarto wonnościami. Po obejrzeniu kolejnych sal balowych Małgorzata witała wszystkich gości, którzy przybierali ludzką postać. Każdy z nich na sumieniu miał popełnione zbrodnie. Na koniec przybył Woland i wzniósł toast kielichem, w który zamieniła się głowa Berlioza. Pił krew barona Meigla z Komisji Nadzoru Widowisk, który wprosił się na bal by szpiegować. Na koniec balowe sale znów stały się mieszkaniem przy Sadowej.

24. Przywołanie mistrza
Po balu Woland spełnił życzenia Małgorzaty. Pierwsze dotyczyło uwolnienia dzieciobójczyni Friedy od koszmaru, następne zaś przywróciło jej mistrza. Woland przywrócił też rękopisy jego dzieła o Piłacie i odzyskał mieszkanko w zaułku Arbatu, skąd przepędził rzekomego przyjaciela mistrza – Mogarycza. Nikołaj Iwanowicz i Warionucha powrócili do swych pierwotnych postaci. Małgorzata zgubiła ofiarowaną jej przez Wolanda złotą podkowę wysadzaną diamentami, jednak Azazello odzyskał ją.

25. Jak prokurator usiłował ocalić Judę z Kiriatu
Po zakończonej kaźni na Nagiej Górze do Prokuratora przybył Afraniusz – komendant tajnej służby, by zdać mu relację z wydarzeń. Piłat nakazał ochraniać Judę z Kiriatu w obawie o jego życie po śmierci Ha – Nocri.

26. Złożenie do grobu
Afraniusz udał się do kochanki Judy – Nisy i sprawił, że ta wywabiła go za miasto. Tam zginął z rąk nieznanych sprawców. Zwłoki skazańców zostały pochowane w masowym grobie. Przy pogrzebie obecny był Mateusz Lewita. Szpieg potwierdził przypuszczenia Piłata o zamachu na życie Judy, zapewnił, że sprawców nie uda się wykryć. Mateusz, który przybył do prokuratora wyznał, że zamierza zabić zdrajcę. Piłat zapewnił, że ten już nie żyje.

27. Zagłada mieszkania numer pięćdziesiąt
Śledztwo w sprawie Wolanda nabierało tempa. Kilkakrotnie sprawdzano mieszkanie przy Sadowej, jednak bez skutku. Kiedy w końcu namierzono lokatorów w lokalu znajdował się tylko kot, który igrał ze strzelającymi doń milicjantami, aż w końcu oblał benzyną i podpalił mieszkanie. W ślad za nim podążyli Woland i reszta jego świty.

28. Ostatnie przygody Korowiowa i Behemota
Po spaleniu mieszkania przy Sadowej Behemot i Korowiow udali się do sklepu na Rynku Smoleńskim, gdzie prowokowali obsługę kosztując ekskluzywne wyroby. Podobne zamieszanie wywołali w restauracji Gribojedowa, gdzie obsługiwał ich właściciel - Archibald Archibaldowicz. Ucztę przerwało wkroczenie milicji, a restauracja stanęła w płomieniach.

29. Przesądzone zostają losy mistrza i Małgorzaty
Do Wolanda i Azazella przybył Mateusz Lewita z poleceniem od Jeszui Ha – Nocri. Nalegał on, by szatan zabrał z sobą mistrza i Małgorzatę, gdyż ci nie zasługiwali na wieczną światłość, jednak zasłużyli na spokój. Woland przystał na tę prośbę i wyznaczył Azazella do wykonania misji.

30. Czas już! Czas!
Azazello podał mistrzowi i Małgorzacie zatrute wino, po wypiciu którego kochankowie osunęli się na ziemię. Małgorzata zmarła w swym domu, zaś mistrz w szpitalu dla psychicznie chorych. Następnie wysłannik szatana ożywił ich. Mistrz pożegnał się z poetą Iwanem, który obiecał, że już nigdy nie będzie pisał wierszy.

31. Na Worobiowych Wzgórzach
Do przebywających na Worobiowych Wzgórzach Wolanda, Korowiowa i Behemota dołączyli Azazello, mistrz i Małgorzata. Obserwowali zatopioną w słońcu Moskwę. Mistrz pożegnał się z miastem na zawsze. Behemot i Korowiow zażartowali sobie z moskwiczan po raz ostatni.

32. Przebaczenie i wiekuista przystań
Jeźdźcy przemierzali gwieździstą noc konno. Postaci szatańskie przeszły metamorfozę. Na jednym ze wzgórz dostrzegli mężczyznę z psem – był to Piłat skazany na nieśmiertelność. Mistrz mógł go uwolnić, by ten swobodnie spacerował i spotykał się z filozofem Jeszuą. Przeznaczeniem mistrza i Małgorzaty był dom, gdzie mieli zapewniony wieczysty spokój. Diabelska świta zniknęła w mroku.

Epilog
Po odjeździe Wolanda z Moskwy miasto huczało od plotek. Trupy hipnotyzerów – brzuchomówców nie udało się ująć. Aresztowano ludzi o podobnych do Wolanda nazwiskach, prześladowano też czarne koty. Ludzie, którzy mieli kontakt z „siłami nieczystymi” zmienili się na lepsze. Niektórzy budzą się niespokojnie, podczas wiosenne pełni księżyca, jak na przykład Iwan Bezdomny, który został pracownikiem naukowym, jednak potem zasypiają uspokojeni.
„Moskwa, 1928 – 1940”



  Dowiedz się więcej
„Mistrz i Małgorzata” – bibliografia
„Mistrz i Małgorzata” – najważniejsze cytaty
Interpretacja motta „Mistrza i Małgorzaty”
Motyw miłosierdzia w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw kuszenia w „Mistrzu i Małgorzacie” – przedstawienie w teatrze Varietes
Motyw balu w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motywy biblijne w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw szpitala psychiatrycznego w „Mistrzu i Małgorzacie”
„Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa - jednym z najwybitniejszych dzieł w kanonie światowej literatury
„On nie zasługuje na światłość...” – „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa powieścią o artyście i jego stosunku do własnej twórczości
Magiczny wymiar miłości Mistrza i Małgorzaty w powieści Michaiła Bułhakowa
Losy mistrza i Małgorzaty
Historia Poncjusza Piłata w „Mistrzu i Małgorzacie”
„Mistrz i Małgorzata” jako powieść o wolności
Wielogatunkowość „Mistrza i Małgorzaty”
Relacja władza-artysta w „Mistrzu i Małgorzacie”
„Mistrz i Małgorzata” jako parabola
„Mistrz i Małgorzata” jako powieść o roli artysty i literatury w społeczeństwie
Język „Mistrza i Małgorzaty”
Realizm i fantastyka w powieści „Mistrz i Małgorzata”
Groteska i humor w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw szatana w „Mistrzu i Małgorzacie”
Demaskowanie totalitarnej rzeczywistości w „Mistrzu i Małgorzacie” Michaiła Bułhakowa
Motyw kobiety w „Mistrzu i Małgorzacie”
Funkcje świata fantastycznego w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw dobra i zła w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw miłości w „Mistrzu i Małgorzacie”
Motyw miasta w „Mistrzu i Małgorzacie”
Totalitaryzm w „Mistrzu i Małgorzacie”
Charakterystyka literatów i artystów w „Mistrzu i Małgorzacie”
Woland i jego świta w „Mistrzu i Małgorzacie”
Jeszua Ha-Nocri – charakterystyka
Piłat z Pontu – charakterystyka
Małgorzata – charakterystyka
Mistrz – charakterystyka
„Mistrz i Małgorzata” – charakterystyka bohaterów
Uniwersalizm powieści „Mistrz i Małgorzata”
„Mistrz i Małgorzata” jako arcydzieło literatury światowej
„Mistrz i Małgorzata” jako powieść o moralności
„Mistrz i Małgorzata” – narracja
„Mistrz i Małgorzata” – interpretacja tytułu
„Mistrz i Małgorzata” – kompozycja
Michaił Bułhakow – notatka szkolna
Główne wątki w „Mistrzu i Małgorzacie”
Problematyka „Mistrza i Małgorzaty”
Czas i miejsce akcji w „Mistrzu i Małgorzacie”
Geneza „Mistrza i Małgorzaty”
„Mistrz i Małgorzata” – plan wydarzeń
„Mistrz i Małgorzata” – streszczenie