2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Wesele

2l.pl / Kompozycja „Wesela”

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

„Wesele” pod wieloma względami przypomina sztukę antyczną. Możemy tu odnaleźć między innymi jedność miejsca, akcji i czasu – cała akcja rozgrywa się przecież jednej nocy, w tej samej chacie. Ponadto w scenie nawiedzenia Pana Młodego przez Hetmana pojawia się znany z antyku chór.

Dramat Wyspiańskiego zbudowany jest z trzech mniej więcej równych objętościowo aktów, jednak diametralnie od siebie różnych pod względem tematyki i zastosowanych zabiegów artystycznych. Pierwszy akt określany bywa „krakowską szopką” i bez wątpienia jest gatunkowo najlżejszy. Jego problematyka jest typowo obyczajowa. Akt pierwszy jest skomponowany na zasadzie scen dialogów pomiędzy starannie dobranymi bohaterami reprezentującymi strony Pana Młodego i Pani Młodej. Zetknięcie dwóch światów – miejskiego i wiejskiego zazwyczaj daje komediowy efekt. Ponadto czytelnik poznaje dość dobrze gości weselnych. W scenach, w których występują goście z reprezentujący tę samą klasę społeczną widać natomiast wzajemne zrozumienie i zgodność poglądów.


Drugi akt utrzymany jest kompozycyjnie w podobnej konwencji, jednak zmianie ulega typ dramatu. Nie mamy już do czynienia z komedią obyczajową, a z dramatem fantastycznym, czego największym dowodem jest pojawienie się bohaterów nadprzyrodzonych. Wciąż to dialog jest podstawową formą przekazywania treści, jednak tym razem bohaterowie zostają dobrani w pary z widmami i upiorami.

Akt trzeci różni się najbardziej od dwóch poprzednich. Tutaj dialog nie jest już aż tak ważny, jak towarzyszące mu wydarzenia. Akcja dramatu przenosi się z chaty na dziedziniec, gdzie gromadzą się coraz większe oddziały chłopów. Właśnie sceny zbiorowe są kolejnym czynnikiem różnicującym akt trzeci od pierwszego i drugiego. Bohaterowie nie spotykają się w dwójkach czy trójkach, lecz występują w większych grupach. W ostatnim akcie mamy do czynienia z dramatem narodowym.



  Dowiedz się więcej
Narodowe mity i ich krytyka w „Weselu”
Realizm i fantastyka w „Weselu”
Polska i Polacy w „Weselu”
Rola didaskaliów w „Weselu” Wyspiańskiego
Poglądy Nosa jako typowego dekadenta i stosunek do niego innych bohaterów
Charakterystyka fantastycznych osób dramatu
Panna Młoda – charakterystyka
Pan Młody – charakterystyka
Gospodarz – charakterystyka
Artyzm „Wesela” Wyspiańskiego
Motyw tańca w „Weselu” Wyspiańskiego
„Wesele” jako dramat fantastyczny
„Wesele” Wyspiańskiego jako dramat neoromantyczny
„Wesele” jako dramat narodowy
Kompozycja „Wesela”
Problematyka narodowowyzwoleńcza „Wesela”
Problematyka „Wesela”
Wygląd wiejskiej chaty na przykładzie „Wesela”
Chocholi taniec w „Weselu” – symbolika
Wymowa „Wesela”
Ludomania na przykładzie „Wesela”
Motyw wsi w „Weselu”
„Wesele” – interpretacja tytułu
Mitologizacja polskiej wsi w „Weselu” Wyspiańskiego
Stosunek i wyobrażenia inteligencji na temat wsi i jej mieszkańców na przykładzie „Wesela”
Jak przeszłość kształtuje relacje między inteligencją i chłopami w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego
Charakterystyka inteligencji w „Weselu”
Charakterystyka chłopów w „Weselu”
Stylizacja językowa w „Weselu”
Symbole w „Weselu”
Wydarzenia historyczne poruszone w „Weselu”
„Wesele” według Andrzeja Wajdy
„Plotka o weselu” Tadeusza Boya-Żeleńskiego
„Wesele” – czas i miejsce akcji
Pierwowzory duchów i zjaw w „Weselu”
Pierwowzory postaci dramatu w „Weselu”
Stanisław Wyspiański – notatka szkolna
Geneza „Wesela”
Bibliografia do „Wesela” Wyspiańskiego
„Wesele” – najważniejsze cytaty
„Wesele” – plan wydarzeń
Wesele - streszczenie