Jesteś w:
Granica
Zenon zostaje naczelnym redaktorem miejskiej gazety, stanowisko łączy się z koniecznością coraz częstszego rezygnowania z własnych, radykalnych poglądów politycznych i społecznych. Jedyną jasną stroną jego aktualnej sytuacji życiowej jest związek z Elżbietą, ale i w tej dziedzinie tymczasowość, chaos i kompromisy zwyciężają - „idealną” miłość uzupełnia niejako „ciemny” romans z Justyną. W konsekwencji ciągnącego się „podwójnego życia” kłopoty Zenona jeszcze się pogłębiają - dowiaduje się, że Justyna będzie miała dziecko. Przerażony usiłuje ją namówić na usunięcie ciąży, ale wobec jej sprzeciwu - kapituluje.
Jedyną formą przezwyciężenia kłopotów jest dla Zenona ucieczka (jak było w przypadku jego romansu paryskiego) lub podzielenie się swoimi problemami z kimś, na czyją pomoc mógłby liczyć. Podczas spotkania z Elżbietą opowiada jej o romansie z Justyną. Elżbieta przeżywa szok, gdy uświadamia sobie wszystkie szczegóły dwoistości życia ukochanego. Gdy dowiaduje się o ciąży Justyny, chce odejść, ale Zenon zmuszają, by pozostała, wysłuchała go do końca i pogodziła się z sytuacją. Aby zapewnić sobie przebaczenie Elżbiety i utwierdzić w podjętych zobowiązaniach, sięga po argument ostateczny: po raz pierwszy dochodzi między nimi do fizycznego zbliżenia.
Elżbieta w poczuciu klęski i wewnętrznego sprzeciwu próbuje się przełamać i dotrzymać słowa danego Zenonowi. Do rozmowy z Justyną wykorzystuje wiarygodny pretekst - wzywa dziewczynę, mieszkającą przecież w jej domu, do wypełnienia karty meldunkowej i przy tej okazji zaczyna rozmowę z niczego nie świadomą rywalką. Jednak jej zasady moralne nie pozwalają jej wypełnić przyrzeczenia: zamiast namawiać Justynę na zabieg, Elżbieta obiecuje jej pomoc oraz oświadcza, że zrywa z Zenonem. Nazajutrz wyjeżdża do Warszawy, do matki, zostawiając list zrywający zaręczyny.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -
Granica - streszczenie
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimZenon zostaje naczelnym redaktorem miejskiej gazety, stanowisko łączy się z koniecznością coraz częstszego rezygnowania z własnych, radykalnych poglądów politycznych i społecznych. Jedyną jasną stroną jego aktualnej sytuacji życiowej jest związek z Elżbietą, ale i w tej dziedzinie tymczasowość, chaos i kompromisy zwyciężają - „idealną” miłość uzupełnia niejako „ciemny” romans z Justyną. W konsekwencji ciągnącego się „podwójnego życia” kłopoty Zenona jeszcze się pogłębiają - dowiaduje się, że Justyna będzie miała dziecko. Przerażony usiłuje ją namówić na usunięcie ciąży, ale wobec jej sprzeciwu - kapituluje.
Jedyną formą przezwyciężenia kłopotów jest dla Zenona ucieczka (jak było w przypadku jego romansu paryskiego) lub podzielenie się swoimi problemami z kimś, na czyją pomoc mógłby liczyć. Podczas spotkania z Elżbietą opowiada jej o romansie z Justyną. Elżbieta przeżywa szok, gdy uświadamia sobie wszystkie szczegóły dwoistości życia ukochanego. Gdy dowiaduje się o ciąży Justyny, chce odejść, ale Zenon zmuszają, by pozostała, wysłuchała go do końca i pogodziła się z sytuacją. Aby zapewnić sobie przebaczenie Elżbiety i utwierdzić w podjętych zobowiązaniach, sięga po argument ostateczny: po raz pierwszy dochodzi między nimi do fizycznego zbliżenia.
Elżbieta w poczuciu klęski i wewnętrznego sprzeciwu próbuje się przełamać i dotrzymać słowa danego Zenonowi. Do rozmowy z Justyną wykorzystuje wiarygodny pretekst - wzywa dziewczynę, mieszkającą przecież w jej domu, do wypełnienia karty meldunkowej i przy tej okazji zaczyna rozmowę z niczego nie świadomą rywalką. Jednak jej zasady moralne nie pozwalają jej wypełnić przyrzeczenia: zamiast namawiać Justynę na zabieg, Elżbieta obiecuje jej pomoc oraz oświadcza, że zrywa z Zenonem. Nazajutrz wyjeżdża do Warszawy, do matki, zostawiając list zrywający zaręczyny.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 -