Jesteś w: Konrad Wallenrod

Konrad Wallenrod jako bohater bajroniczny

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim

Bajronizm – jest to termin stworzony w XIX wieku przez krytykę literacką na określenie charakterystycznych cech bohatera romantycznego, którego stworzył George Gordon Byron. Polscy literaci chętnie powielali model bohatera bajronicznego. Robił to również Mickiewicz. Główna postać jego poematu poetyckiego „Konrad Wallenrod” jest tego najlepszym przykładem.

Bohatera bajronicznego cechują:
• bunt przeciwko wzorcom kulturowo-społecznym,
• samotność, wyalienowanie,
• indywidualizm,
• rozdarcie wewnętrzne, bezustanne cierpienie,
• dwuznaczność moralna,
• skłonność do zemsty.


Wszystkie te cechy odnaleźć możemy w postaci Konrada Wallenroda, który całe swoje życie podporządkował idei zemsty. Prowadząc podstępną walkę z Zakonem Krzyżackim odczuwał swoją sytuację jako dwuznaczną moralnie – nie godziła się ona z zasadami chrześcijaństwa ani z etosem rycerskim.

Przez całe swoje życie stawiany wobec niekorzystnych dla siebie wyborów narzucanych przez bieg historii, stał się postacią tragiczną, ustawiczne cierpiącą i rozdartą wewnętrznie. Pędził los samotnika izolującego się od społeczności, w której funkcjonował. Jedynym szczęśliwym okresem był okres przebywania na dworze Kiejstuta – wtedy poznał Aldonę i poślubił ją. Był to jednak okres krótki. Jego życie płynęło głównie wśród rycerzy Zakonu Krzyżackiego, wobec których żywił wrogie uczucia. Miał tylko jednego przyjaciela – Halbana.



Stosunek Konrada wobec Zakonu Krzyżackiego był złożony. Podziwiał chrześcijaństwo i poziom cywilizacyjny państwa zakonnego ale jako Litwin nie akceptował agresji i zaborczości wobec Litwy. Z tego powodu również nie mógł wrosnąć w społeczność, w której wychowywał się. Zagrożenie Litwy przez Zakon Krzyżacki nie pozwolił mu też pozostać w ojczystym kraju i żyć spokojnie u boku Aldony.

Taki sposób funkcjonowania postawił na koniec Konrada w sytuacji bez wyjścia – bez Aldony nie miał po co uciekać na Litwę; Zakon Krzyżacki tymczasem wydał na niego wyrok śmierci. Główny bohater utworu Mickiewicza ginie śmiercią samobójczą. Razem z nim umiera w wieży Aldona.



  Dowiedz się więcej