2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Granica

2l.pl / Obrona Zenona Ziembiewicza

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Poglądy oraz postępowanie Zenona Ziembiewicza, głównego bohatera powieści Zofii Nałkowskiej „Granica” są niejednoznaczne pod względem etycznym. Nie oznacza to jednak, że postać ta jest negatywna.
Mimo błędów popełnionych przez niego zarówno w życiu osobistym (romans z naiwną i prostolinijną Justyną Bogutówną), jak i zawodowym (bierna postawa wobec Czechlińskiego i Tczewskich), istnieje wiele argumentów i czynników na obronę Zenona Ziembiewicza. Oto kilka z nich:

• postępowaniu Zenona przyświecało motto „żyć uczciwie. Jego program naprawdę był minimalny”, poza tym jego młodzieńcze marzenia wypełniały wzniosłe idee, był ambitny i gotów do poświęcenia swojego życia dla polepszenia świata;


• współpraca z Czechlińskim była jedyną szansą na ukończenie studiów w Paryżu – Zenon nie mógł liczyć na wsparcie finansowe rodziców, wybuch wojny spowodował, że odebrano mu stypendium, a zdobycie dyplomu było dla niego wartością priorytetową. Przez cały okres pisania artykułów „na zamówienie” do „Niwy” Ziembiewicz czuł, że postępuje wbrew własnym przekonaniom, lecz powtarzał sobie, że to zajęcie przejściowe i że kiedyś będzie żył w zgodzie z własnym sumieniem;

• romans z Justyną nie był tylko jego inicjatywą, Bogutówna przystała na niego bez większych oporów. Gdy bohater opuszczał Boleborzy i wyjeżdżał do Paryża, z jego ust nie padło najmniejsze słowo obietnicy o wspólnej przyszłość. To Bogutówna sama wmówiła sobie, że czeka ich szczęśliwe życie;




• odnowienie romansu z Justyną nie było zaplanowane czy wyrachowane, lecz całkowicie przypadkowe i spontaniczne. Zapraszając roztrzęsioną po śmierci matki dziewczynę do pokoju hotelowego, Zenon miał zamiar oddać jej zaległe pieniądze za pracę Karoliny. Gdy jednak zamknął drzwi pokoju, dał się ponieść chwili i wspomnieniom boleborzańskiego romansu;

• przez cały okres hotelowych schadzek z Justyną, Ziembiewicz za każdym razem miał zamiar zerwać z dziewczyną. Kochał przecież Elżbietę, ale „związek” z Bogutówną uzależnił go od spełniania fizycznych pragnień;




• gdy Justyna zaszła w ciąże, Zenon wyznał szczerze całą prawdę o romansie Elżbiecie;

• Ziembiewicz nigdy nie żądał od Bogutówny, by usunęła ciążę. Ona opacznie zrozumiała jego słowa o tym, że pomoże jej, jakąkolwiek decyzję by nie podjęła, jak i to, iż w tamtym momencie oddał jej pieniądze za pracę Karoliny. Jego późniejsze zachowanie wskazywało, że gdyby Justyna zdecydowała się urodzić dziecko, to wspierałby ją finansowo;

• mimo iż miał żonę, syna, była prezydentem miasta, zawsze litował się nad samotną i zagubioną kochanką i nigdy nie odmówił Justynie pomocy: interweniował u Elżbiety, by znajdowała jej kolejne prace, dawał jej pieniądze na utrzymanie, a gdy próbowała popełnić samobójstwo – wezwał lekarza, nalegał, by zgodziła się na leczenie w szpitalu, a gdy odmówiła - postarał się, by opiekowała się nią przez cały czas pielęgniarka. Nie baczył na to, że wyjście na jaw związku z córką kucharki zamknęłoby mu drogę do dalszej kariery;

• bohater cały czas był świadom tego, że zbudował swoje rodzinne gniazdko na nieszczęściu dawnej kochanki. Poza tym czuł się odpowiedzialny za jej stan psychiczny;

• będąc prezydentem miasta, chciał polepszyć sytuację najbiedniejszych: rozpoczął budowę domów dla robotników na Chązebiańskim Przedmieściu, wyremontował budynek starej cegielni, gdzie przebywali bezdomni, zbudował korty tenisowe, założył park dla dzieci, stworzył nowe miejsca pracy. Nie robił nic dla poklasku, lecz osobistej satysfakcji z bycia potrzebnym;

• rozkaz strzelanie do robotników wydał ktoś bez jego wiedzy, lecz to on został obarczony odpowiedzialnością za krwawe rozpędzenie manifestujących proletariuszy;

• Ziembiewicz był troskliwym synem. Gdy Walerian umarł, przygarnął matkę do siebie i opiekował się nią;

• starał się być dobrym mężem, lecz pod koniec życia uszczęśliwianie żony nie wychodziło mu za bardzo, dostarczając kolejnych wyrzutów sumienia.



  Dowiedz się więcej
Zofia Nałkowska - notatka szkolna
Okoliczności powstania „Granicy”
Główni bohaterowie „Granicy”
Czas akcji „Granicy”
Miejsce akcji „Granicy”
Inwersja czasowa w „Granicy” Nałkowskiej
Narracja i kompozycja „Granicy”
Znaczenie tytułu „Granicy”
Wartości artystyczne „Granicy” Nałkowskiej
„Granica” jako przykład powieści psychologicznej
Nowatorstwo powieści „Granica”
Losy Jasi Gołąbskiej (z domu Borbockiej)
Charakterystyka kamienicy Cecylii Kolichowskiej
Symbolika kamienicy Cecylii Kolichowskiej
Obraz społeczeństwa w „Granicy”
Charakterystyka rodziców Zenona Ziembiewicza
Charakterystyka Cecylii Kolichowskiej
Najważniejsze cytaty z „Granicy”
Bibliografia do „Granicy”
Moja ocena Zenona Ziembiewicza
Ocena moralna Zenona Ziembiewicza
Oskarżenie Zenona Ziembiewicza
Obrona Zenona Ziembiewicza
„Jesteśmy tacy, jakimi nas widzą inni, czy też tacy, za jakich sami się uważamy?” – rozprawka
„Człowiek ma w życiu dwa wyjścia: kształtować rzeczywistość lub poddać się jej”. Rozważ myśl na przykładzie „Granicy”
Wolność człowieka w kontekście „Granicy” Nałkowskiej
Jaki jest człowiek według „Granicy” Nałkowskiej?
Filozofia w „Granicy”
Determinacja biologiczna w „Granicy”
Sposób kreowania bohaterów w „Granicy”
Granica filozoficzna w „Granicy”
Granica psychologiczna w „Granicy”
Granica społeczna w utworze
Granica obyczajowa w utworze
Granica moralna w utworze
Symbole w „Granicy”
Motyw konfliktu pokoleń w „Granicy”
Motyw zbrodni w „Granicy”
Motyw konfliktu wewnętrznego w „Granicy”
Motyw przemiany wewnętrznej w „Granicy”
Motyw syna w „Granicy”
Motyw śmierci w „Granicy”
Motyw cierpienia w „Granicy”
Motyw żony w „Granicy”
Motyw męża w „Granicy”
Motyw kalectwa w „Granicy”
Motyw choroby w „Granicy”
Motyw dworku szlacheckiego w „Granicy”
Motyw dojrzewania w „Granicy”
Motyw szaleństwa w „Granicy”
Motyw matki w „Granicy”
Motyw władzy w „Granicy”
Motyw zdrady w „Granicy”
Motyw samobójstwa w „Granicy”
Motyw kariery w „Granicy”
Motyw księdza w „Granicy”
Motyw mieszczaństwa w „Granicy”
Motyw miłości w „Granicy”
Motyw domu (kamienicy) w „Granicy”
Motyw starości w „Granicy”
Motyw małżeństwa w „Granicy”
Obraz mieszczaństwa w „Granicy”
Charakterystyka szlachty w „Granicy”
Konflikt pokoleń w „Granicy”
Romans Zenona Ziembiewicza z Justyną
Charakterystyka Justyny Bogutówny
Miłość Zenona Ziembiewicza i Elżbiety Bieckiej
Charakterystyka Elżbiety Bieckiej
Portrety kobiece w „Granicy”
Plan wydarzeń „Granicy”
Kariera Zenona Ziembiewicza
Charakterystyka Zenona Ziembiewicza
Przemiana wewnętrzna Zenona Ziembiewicza
Dzieciństwo i młodość Zenona Ziembiewicza
Losy Cecylii Kolichowskiej
Granica streszczenie
„Granica” - wprowadzenie