Jesteś w: Kamienie na szaniec

Kamienie na szaniec - streszczenie

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim



W końcu 1942 roku Zośka i jego koledzy zostali włączeni do Grup Szturmowych, które należały do Sił Zbrojnych w Kraju. Rozpoczęły się szkolenia mające przygotować młodych ludzi do prawdziwej dywersji, akcji z bronią w ręku. Pierwsza z nich odbyła się w sylwestrową noc 1942/1943 roku. W okolicach Kraśnika wysadzili pociąg wiozący sprzęt wojskowy na wschodni front.

W marcu 1943 roku Rudy został aresztowany. Przewieziono go na Pawiak, gdzie niezwłocznie rozpoczęto przesłuchania. Później przetransportowano go na ulicę Szucha, do siedziby gestapo, i bezlitośnie katowano, bito, torturowano, próbując wymusić zeznania. Rudy milczał. Grupa Zośki postanowiła uwolnić przyjaciela. Więzienny samochód zaatakowano pod budynkiem Arsenału. Po strzelaninie oswobodzono skatowanego Rudego i ponad dwudziestu innych więźniów. Akcja odbiła się bardzo szerokim echem w całym kraju.

W czasie akcji pod Arsenałem ciężko ranny został Alek. Mimo troskliwej opieki umarł. Tego samego dnia zmarł również Rudy - po straszliwych męczarniach będących następstwem gestapowskich tortur. W odwecie zastrzelono dwóch gestapowców wsławionych okrutnym traktowaniem więźniów, w tym i Rudego. Zośka bardzo ciężko przeżył śmierć przyjaciół i podkomendnych. Wyjechał na wieś, by odpocząć.

Żołnierze Zośki zostali odznaczeni, ceniło ich dowództwo Kedywu. Polecono im uwolnić więźniów wiezionych z obozu koncentracyjnego na Majdanku do Oświęcimia. Akcję przeprowadzono na stacji Celestynów. Mimo silnej obrony Niemców, zadanie wypełniono w całości. Nie wszystkie akcje Grup Szturmowych Szarych Szeregów były tak udane - nie powiodło się np. pod Czarnocinem.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 



  Dowiedz się więcej