2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Dziady

2l.pl / Dziady

Autor: Redakcja 2l.pl     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim



Dziady

„Dziady” cz. II - streszczenie

Listopadowego wieczora w wiejskim kościółku zgromadzili się osadnicy, by pod przywództwem najstarszego z nich mężczyzny i w towarzystwie Guślarza odprawiać tajemnicze obrzędy. Kaplica zostaje szczelnie zamknięta, by do środka nie dostało się światło księżyca. Wieśniacy gaszą wszelkie świecie i zbierają się wokół trumny. wiecej



„Dziady” cz. II – plan wydarzeń

1. Listopadowa noc, w kaplicy gromadzą się wieśniacy.
2. Guślarz rozpoczyna obrzęd dziadów – przywoływania dusz z czyśćca.
3. Pojawiają się zjawy lekkie – aniołki Józio i Rózia.
4. Aniołki wyjawiają, dlaczego nie mogą dostać się do nieba.
5. Guślarz wręcza im ziarna goryczy, by umożliwić ... wiecej



Czas i miejsce akcji w „Dziadach” cz. II

Akcja „Dziadów” cz. II ma miejsce rozgrywa się w Noc Zaduszkową, czyli noc z trzydziestego października na pierwszego listopada. Czas historyczny nie został ściśle określony, ale możemy przyjąć, że są to czasy współczesne poecie, czyli XIX wiek.

Miejscem akcji dramatu jest wiejska kaplica cmentarna gdzieś ... wiecej



„Dziady” cz. II – najważniejsze cytaty

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,
Co to będzie, co to będzie?”

„Bo słuchajcie i zważcie u siebie,
Że według Bożego rozkazu:
Kto nie doznał goryczy ni razu,
Ten nie dozna słodyczy w niebie”

„Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic n... wiecej



Ludowość w „Dziadach cz. II”

Spośród wszystkich części „Dziadów”, to właśnie w drugiej odsłonie cyklu Mickiewicza ludyczność jest najbardziej wyeksponowana. Wieszcz wielokrotnie podkreślał, że folklor polsko-litewski stanowi prawdziwą skarbnicę literackich inspiracji, a w jego ślady poszło wielu innych romantycznych poetów. To Mickiewicz w swoich... wiecej



„Dziady” – geneza

Każda z trzech części „Dziadów” powstawała w innym europejskim mieście. Z tego względu części II i IV badacze nazywają czasem „Dziadami” kowieńsko-wileńskimi, natomiast część III „Dziadami” drezdeńskimi. „Dziady” kowieńsko-wileńskie powstawały w latach 1820-1823 (również wówczas... wiecej



Duchy w „Dziadach” cz. II – znaczenie

Duchy nie pojawiają się kaplicy z własnej woli, ale zostają do niej przywołane przez wieśniaków w ramach staro pogańskiego obrzędu. Na te zjawy, którym lud przebacza popełnione za życia grzechy czeka jedzenie. Duchy, które jeszcze nie zasłużyły, zdaniem zgromadzonych, na odpuszczenie win, musiały pogodzić się z faktem, iż nast... wiecej



„Dziady” cz. II – przesłanie moralne

Mickiewicz w drugiej części „Dziadów” w bardzo oryginalny sposób dokonał prezentacji zasad moralnych kształtujących świat prostego ludu. Uczynił to za pomocą zderzenia świata rzeczywistego i nadprzyrodzonego, do którego dochodzi raz do roku w Noc Zaduszkową. Od setek lat w tą właśnie noc kresowi wieśniacy odprawiali ob... wiecej



Obrzęd Dziadów i jego rola w dramacie

Pogański obrzęd „Dziadów” stanowi „szkielet” struktury dramatu Mickiewicza oraz jego fabuły. Głównym założeniem rytuału było wystawianie uczt dla zbłąkanych dusz zmarłych, by nakarmić je i napoić. Uczty te urządzano głównie w domach, ale także na cmentarzach (bezpośrednio na grobach) oraz wzniesieniach. ... wiecej



„Dziady” cz. II jako dramat społeczny

Druga część „Dziadów” Adama Mickiewicza, spośród wszystkich pozostałych odsłon cyklu, najpełniej realizuje założenia dramatu społecznego. Przesłanie społeczne najlepiej oddaje wypowiedź chóru:

„Bo kto nie był ni razu człowiekiem,
Temu człowiek nic nie pomoże”.

Ta uniwersa... wiecej



„Dziady cz. III” – streszczenie

Akcja III części dramatu Adama Mickiewicza „Dziady” rozgrywa się kolejno w Wilnie oraz w Warszawie. Autor zadedykował dzieło prześladowanym patriotom, między innymi Janowi Sobolewskiemu, Cyprianowi Daszkiewiczowi oraz Feliksowi Kółakowskiemu.

Prolog

W więziennej celi, będącej kiedyś siedzi... wiecej



Dziady cz. III – plan wydarzeń

1. Opis więziennej celi, w której przebywa Gustaw.
2. Niespokojny sen bohatera, nękanego przez dobre i złe duchy.
3. Śmierć Gustawa i narodziny Konrada.
4. Wigilijny wieczór w celi bohatera.
5. Przybliżenie losów i sylwetek więźniów dzięki ich opowieściom.

6. Wygłoszenie Małej, a po chwili Wiel... wiecej



Struktura III cz. „Dziadów”

III część „Dziadów” Adama Mickiewicza rozpoczyna się od Prologu, w którym podczas snu przerywanego walką dobra i zła o duszę bohatera zachodzi w nim przemiana. Scena więzienna końcu się śmiercią Gustawa i narodzinami Konrada. Transformacja zostaje przypieczętowana napisem na ścianie celi:

„Gustavus ob... wiecej



Czas i miejsce akcji III cz. „Dziadów”

III część dramatu Adama Mickiewicza „Dziady” rozgrywa się mniej więcej w obrębie roku (1 listopada 1823-1824). Poszczególne sceny następują po sobie przy zachowaniu odstępów czasowych, na szczęście takie przeskoki nie uniemożliwiają właściwego odczytania dzieła.

Akcja obejmuje takie miejsca, jak Wilno, R... wiecej



Bal u Senatora – opis

Opis balu u Senatora Nowosilcowa wypełnia Scenę VIII dramatu „Dziady. Część III” Adama Mickiewicza.

Bal został zorganizowany w apartamentach Nowosilcowa w Wilnie. W pokojach na prawej cześć zorganizowano sale komisji śledczej, w których przesłuchiwani byli więźniowie, zaś w pozostałych grała muzyka i ludzie... wiecej



Salon warszawski – opis

Opis bywalców warszawskiego salonu zajmuje Scenę VII dramatu Adama Mickiewicza „Dziady. Część III”.

Bywalców stanowiła śmietanka stolicy: urzędnicy, literaci, generałowie, oficerowie sztabowi, damy z towarzystwa. Pijąc herbatę przy stoliku, rozmawiano o aktualnych wydarzeniach. Czyniono to oczywiście po francu... wiecej



Scena więzienna – opis

Opis wyglądu więzienia, w którym przetrzymywany był główny bohatera dramatu Adama Mickiewicza „Dziady. Część III” odnajdziemy w Scenie I dzieła.

Przed zbliżającą się północą kilku więźniów wyszło ze swoich cel, niosąc w rękach świece. Mieli nadzieję spotkać się z innymi i wspólnie przeżyć Wig... wiecej



„Mała improwizacja” – interpretacja

„Mała improwizacja” przez badaczy i krytyków literatury nazywana jest ideologiczną podbudową całego dramatu Adama Mickiewicza, „Dziady. Część III”.
Autorem tego znanego fragmentu jest główny bohater dzieła. Konrad rozpoczyna swój więzienny monolog od „pieśni zemsty”. Tekst utrzymany jest w d... wiecej



Widzenie księdza Piotra – interpretacja

Widzenie Księdza Piotra, stanowiące ważny fragment dramatu Adama Mickiewicza „Dziady. Część III” jest rozbudowanym porównaniem historii polskiego narodu i losów Jezusa Chrystusa.

Obszerna wizja składa się z plastycznych obrazów, będących odpowiedziami na kwestie poruszane przez kleryka. Na początku każdej z ... wiecej



Widzenie Ewy – interpretacja

Scena IV dramatu „Dziady. Część III” Adama Mickiewicza przynosi symboliczne widzenie Ewy, określane przez wielu badaczy i historyków literatury ideowym łącznikiem między upadkiem Konrada po Wielkiej Improwizacji a Widzeniem Księdza Piotra.

Scena rozpoczyna się od śpiewu aniołów nad śpiącą Ewą, nazywaną &... wiecej