2l.pl Lektury Motywy literackie
Jesteś w: 2l.pl -> Kamienie na szaniec

2l.pl / Udział warszawskich harcerzy w II wojnie światowej

Autor: Jakub Ciczkowski     Data publikacji: 20.01.2006     Serwis chroniony prawem autorskim

Po wybuchu II wojny światowej wiele organizacji młodzieżowych mobilizowało swoich członków do zamanifestowania swojego oporu wobec okupantów. Po klęsce kampanii wrześniowej walka nie mogła być prowadzona wprost – zeszła do podziemia. Najlepiej zorganizowanymi grupami byli harcerze, którzy już przed wojną uczyli się współpracy opartej na zasadach koleżeństwa i miłości do ojczyzny. Cechowała ich sumienność, gotowość do poświęcenia, uczciwość i solidarność. Dzięki różnym formom samokształcenia, a także wspólnym wyprawom krajoznawczym i przeprowadzonym akcjom byli dobrze zorganizowani. Ich działalność opisuje między innymi Aleksander Kamiński w powieści „Kamienie na szaniec”.


Harcerze jako jedni z pierwszych przystąpili do organizowania akcji dywersyjnych. Dzięki malowaniu na murach polskich symboli podtrzymywali na duchu społeczeństwo Warszawy, udowadniając, że „Jeszcze Polska nie zginęła”. Przyświecało im kredo harcerstwa: „Harcerz służy Polsce i dla niej sumiennie spełnia swoje obowiązki. Już 27 września 1939 roku powołano tajną organizację Związku Harcerstwa Polskiego, to jest Szare Szeregi. Miała ona na celu wychowywać młodzież w duchu patriotyzmu i odpowiedzialności za kraj. Swą strukturą nawiązywała do dawnego podziału ZHP.

W ramach organizacji wyłoniono trzy grupy: Zawisza (12-15 lat), Bojowe Szkoły (16-18 lat), Grupy Szturmowe (dorosła młodzież). Każdej z nich przydzielono odpowiednie zadania. Najodpowiedzialniejsze akcje w ramach tzw. Małego Sabotażu wykonywali najstarsi. Należeli także do Kedywu jako odziały „Zośka” i „Parasol”.




W organizacji nacisk kładziono na samokształcenie, zaś starsi przechodzili teoretyczne i praktyczne szkolenia bojowe. Oprócz tego dbano o zachowanie morale i umacnianie postaw patriotycznych. Dzięki temu młodzi ludzie byli zdolni do przeprowadzania trudnych i odpowiedzialnych akcji, nieraz narażając życie, a ich działania podtrzymywały na duchu wszystkich mieszkańców stolicy.



  Dowiedz się więcej
Bibliografia „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” – najważniejsze cytaty
„Kamienie na szaniec” jako powieść o braterstwie i służbie
Motyw Warszawy w „Kamieniach na szaniec”
Motyw patriotyzmu w „Kamieniach na szaniec”
Dlaczego Alek, Rudy i Zośka potrafili „pięknie żyć i pięknie umierać” – rozprawka
Moralność i etyka w „Kamieniach na szaniec”
Tragizm pokolenia Alka, Zośki i Rudego
Rzeczywistość okupowanej Warszawy na przykładzie „Kamieni na szaniec”
Sposoby i cele walki z okupantem na przykładzie „Kamieni na szaniec”
Charakterystyka pozostałych bohaterów „Kamieni na szaniec”
Miejsce akcji w „Kamieniach na szaniec”
Czas akcji w „Kamieniach na szaniec”
Kompozycja „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” jako opowieść o bohaterstwie Polaków
„Kamienie na szaniec” – przynależność gatunkowa
Narracja „Kamieni na szaniec”
„Kamienie na szaniec” jako powieść uniwersalna
„Kamienie na szaniec” jako dokument
Portret hitlerowskich oprawców w „Kamieniach na szaniec”
Motyw dojrzewania w „Kamieniach na szaniec”
Motyw przyjaźni w „Kamieniach na szaniec”
Motyw szkoły w „Kamieniach na szaniec”
Motyw rodziny w „Kamieniach na szaniec”
Zośka – Tadeusz Zawadzki – charakterystyka
Rudy – Jan Bytnar – charakterystyka
Alek – Aleksy Dawidowski – charakterystyka
Charakterystyka harcerzy w „Kamieniach na szaniec”
Problematyka „Kamieni na szaniec”
Udział warszawskich harcerzy w II wojnie światowej
„Kamienie na szaniec” – interpretacja tytułu
Geneza „Kamieni na szaniec”
Aleksander Kamiński – notatka szkolna
Plan wydarzeń „Kamieni na szaniec”
Akcja w Celestynowie – streszczenie
Akcja pod Arsenałem – streszczenie
Akcje „małego sabotażu” – streszczenie
Organizacje podziemne w „Kamieniach na szaniec”
Kamienie na szaniec streszczenie