Jesteś w: Zbrodnia i kara

Zbrodnia i kara

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim


W poglądach Raskolnikowa widać także inspirację racjonalizmem Kanta (czyli ślepe zaufanie do własnego rozumu) oraz Heglem, dającym prawo wybitnej jednostce do zbrodni dla dobra ludzkości.

Fiodor Dostojewski – notatka szkolna


Fiodor Dostojewski urodził się 30 października 1821, a zmarł 28 stycznia 1881 toku w Petersburgu.

Przyszedł na świat w biednej moskiewskiej dzielnicy, jako drugie z dzieci lekarza i gospodyni domowej. Potem doczekał się jeszcze szóstki rodzeństwa.

Choć ojciec miał dobry zawód, przez jego skłonność do kieliszka rodzina żyła w skrajnej biedzie. Po śmierci matki, która zaszczepiła w synu miłość do literatury, chłopiec trafił do szkoły w Sankt Petersburgu. Kolejny etapy edukacji pobierał w Głównej Szkole Inżynierskiej, po ukończeniu której postanowił poświęcić się pisarstwu.

Jego debiut nastąpił w 1846 roku, gdy opublikował powieść epistolarną „Biedni ludzie”. Jej przyjęcie było tak entuzjastyczne, że z miejsca okrzyknięto go następcą Nikołaja Gogola. W kolejnych dziełach skierował się ku romantycznej tematyce buntu jednostki, aż w końcu zaczął tworzyć prozę psychologiczną

Karierę pisarską Dostojewskiego brutalnie przerwało aresztowanie za działalność konspiracyjną (brał udział w dyskusjach na tematy filozoficzno-społeczne), za którą został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie. Werdykt już na miejscu kaźni zamieniono na cztery lata katorgi w Omsku, a potem przymusowe wcielenie do wojska. Pisarz odzyskał wolność dopiero po 10 latach. Swoje doświadczenia i przemyślenia z czasów katorgi zawarł we „Wspomnieniach z domu umarłych” (1861-1862), cytowanych przez Gustawa Herlinga-Grudzińskiego w „Innym świecie”.

W życiu prywatnym Fiodor związał się z Marią Isajewą, a po jej śmierci pogłębiły się jego problemy. Wydawane przez niego pismo zbankrutowało, miał coraz częściej ataki epilepsji, a w końcu uzależnił się od hazardu.

Dopiero opublikowanie powieści „Zbrodnia i kara” poprawiło jego sytuację. W tym czasie poznał także miłość swego życia - Annę Snitkin, z którą wziął ślub w lutym 1867 roku.

Do najważniejszych dzieł Fiodora Dostojewskiej należą: „Białe noce”, „Wspomnienia z domu umarłych”, „Notatki z podziemia”, „Zbrodnia i kara”, „Idiota”, „Biesy”, „Dziennik pisarza”, „Łagodna”, „Bracia Karamazow”.

„Zbrodnia i kara” – bibliografia


1. Brzoza H., „Dostojewski – myśl a forma”, Łódź 1984.
2. Dostojewska A., „Mój biedny Fiedia. Dziennik”, przeł. R. Przybylski, Warszawa 1971.
3. Dostojewska A., „Wspomnienia”, przeł. Z. Podgórzec Warszawa 1988.
4. Kułakowska D., „Dostojewski”, Wrocław 1987.
5. Kułakowska D., „Dostojewski, dialektyka niewiary”, Warszawa 1981.
6. Przybylski R., „Dostojewski i „przeklęte problemy”. Od „Biednych ludzi” do „Zbrodni i kary”, Warszawa 1964.
7. Smaga J., „Fiodor Dostojewski”, Kraków 1974.
8. Urbankowski B., „Dostojewski: dramat humanizmów”, Warszawa 1994.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 



Streszczenie „Zbrodni i kary”

Były student prawa, żyjący w biedzie i bez stałej pracy Rodion Romanowicz Raskolnikow od kilku tygodni skrupulatnie planował zabójstwo starej lichwiarki Alony Iwanownej. Uważał, że poprzez swój czyn poprawi los swojej rodziny oraz uwolni młodszą siostrę kobiety przed tyranizującą ją krewną. Poza tym boleśnie odczuwał niespraw... wiecej



„Zbrodnia i kara” – plan wydarzeń

1. Planowanie przez byłego studenta, Rodiona Raskolnikowa zabójstwa starego lichwiarki.
2. Poznanie wiecznie pijanego, bezrobotnego Marmieładowa.
3. Gorzka opowieść mężczyzny o losach jego ubogiej rodziny.
4. Otrzymanie przez bohatera listu od matki, informującego o trudnej sytuacji materialnej oraz o jej rychłym roz... wiecej



Jak rodzą się zbrodniarze? Omów temat odwołując się do „Zbrodni i kary” Dostojewskiego

Proces dojrzewania do świadomego popełnienia zbrodni widać dokładnie na przykładzie powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”. Jej bohater Rodion Raskolnikow cierpiał z powodu biedy i ciężkiej sytuacji swojej rodziny. Było im tak ciężko, że jego siostra chciała nawet poślubić niekochanego mężczyznę, poniew... wiecej



Zbrodnia i kara - motywy literackie

Motyw snu w „Zbrodni i karze”
Motyw snu, występujący w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” ukazuje pogłębiającą się depresję głównego bohatera, cierpiącego z powodu biedy swojej i najbliższej rodziny, braku pracy i perspektyw.

We śnie bohater przeniósł się do czasów, gdy miał siedem l... wiecej



Sonia Marmieładowa – charakterystyka, dzieje

Sonia – charakterystyka
Sonia, główna bohaterka powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara" tak naprawdę nazywała się Zofia Siemionowna Marmieładowa. Zdrobniałym imieniem zwracali się do niej członkowie rodziny i znajomi. Jej skromny charakter doskonale oddawał niewinny wygląd:

„Teraz była to dziewczyna... wiecej



Razumichin – charakterystyka

Pełne imię i nazwisko najbliższego przyjaciela głównego bohatera powieści "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego brzmiało Dymitr Prokoficz Razumichin.

Przedstawienie postaci następuje w jednym z pierwszych rozdziałów powieści, gdy Rodion Raskolnikow zaczął wspominać wiernego towarzysza z czasów studenckich:
<... wiecej



Dunia– charakterystyka

Awdotia Romanowna, nazywana przez rodzinę i przyjaciół zdrobniale Dunią, to młodsza siostra głównego bohatera powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara".

Szczegółowe przedstawienie postaci następuje w listach, pisanych przez matkę do Rodiona Raskolnikowa. Kobieta podkreślała kilka razy miłość dobrodusznej i... wiecej



Marmieładow – charakterystyka

Marmieładowa, jednego z drugoplanowych bohaterów powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara", poznajemy razem z Rodionem Raskolnikowem, gdy ten wszedł do jednej z szynkowni.

Z wyglądu mężczyzna przypominał emerytowanego urzędnika, na pierwszy rzut oka przekroczył pięćdziesiątkę, a na twarzy malowały się ślad... wiecej



Rodzina Marmieładowów w „Zbrodni i karze”

Opisana w powieści Fiodora Dostojewskiego rodzina Marmieładowów nie jest standardowym przykładem podstawowej komórki społecznej. Głową rodziny był dojrzały mężczyzna, którego uzależnienie od alkoholu spowodowało, że odpowiedzialność za dostarczanie jedzenia i opłaty za mieszkanie przejęła nastoletnia córka Sonia. Za namow... wiecej



Katarzyna Iwanowna - charakterystyka

Katarzyna Iwanowna to druga żona Marmieładowa i matka Soni. Jej wygląd opisuje poniższy fragment:

„Była to straszliwie wychudzona kobieta, gibka, dosyć wysoka i zgrabna, ze ślicznymi jeszcze, ciemnoblond włosami i, w rzeczy samej, z ceglastymi wypiekami na twarzy. (…) Przykre wrażenie sprawiała ta suchotnicza,... wiecej



Obraz społeczeństwa rosyjskiego w „Zbrodni i karze”

W swojej powieści „Zbrodnia i kara” Fiodor Dostojewski sportretował rosyjskie społeczeństwo drugiej połowy XIX wieku, skupiając się przede wszystkich na najniższej warstwie społecznej.

Bohaterami ponadczasowego dzieła nie są piękni arystokraci czy przedsiębiorczy filantropi. Jest wręcz przeciwnie – ... wiecej



Obraz Petersburga w „Zbrodni i karze”

Obraz Petersburga w „Zbrodni i karze”
Petersburg w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” został przedstawiony jako siedlisko biedaków (patologiczna rodzina Marmieładowów), pijaków (Marmieładow), prostytutek (Sonia), zbrodniarzy (Rodion), oszustów (lichwiarka).

Miasto poznajemy dzięki głównemu bo... wiecej



Jak bohaterowie Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego rozumieją pojęcie sumienia?

W powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” temat sumienia pojawia się w kontekście tytułowych pojęć.

Główny bohater, Rodion Raskolnikow morduje starą lichwiarkę i jej siostrę, która pojawia się przypadkowo na miejscu zbrodni. Mężczyzna przygotowywał się do zbrodni od kilku tygodni, pozornie wydawało s... wiecej



„Zbrodnia i kara” jako powieść o...

„Zbrodnia i kara” jako powieść o zmaganiu sumienia
„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to powieść o zmaganiu sumienia głównego bohatera, Rodiona Raskolnikowa. Nie jest to jednak widoczne na pierwszy rzut oka, ponieważ owo zmaganie dzieje się w podświadomości bohatera i wyraża w pogarszającym się stanie zdrowia i ... wiecej



Uniwersalizm i ponadczasowość „Zbrodni i kary”

Powieść Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” jest utworem uniwersalnym i ponadczasowym.

Podjęte przez pisarza tematy, takie jak nieuchronność konsekwencji zbrodni, szerzenie się patologii wśród najuboższej warstwy społecznej, niedorzeczność podziału ludzi na tych „niezwykłych” i „zwy... wiecej



Wartości, które decydują o sensie ludzkiego życia w oparciu o „Zbrodnię i karę”

Powieść „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego ukazuje, że w życiu najważniejsza jest rodzina. To dla niej główny bohater Rodiona Raskolnikow dopuścił się zbrodni, to dla niej Sonia wyszła zarabiać ciałem na ulicę, to dla niej Dunia chciała poślubić odpychającego Łużyna.

Tylko rodzina ma sens, dban... wiecej



Idea zmartwychwstania w „Zbrodni i karze”

Idea zmartwychwstania w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” dotyczy mozolnej drogi głównego bohatera do odrodzenia się pod wpływem religii. Zostaje zapowiedziana przez Sonię, przypominającą przypowieść biblijną o wskrzeszeniu Łazarza, a zrealizowana w pełni w czasie pobytu w łagrze na Syberii, gdy miał n... wiecej



Wymiar religijny „Zbrodni i kary”

Religia w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” pojawia się w kontekście przeciwstawienia poglądów ateistycznych z chrześcijańskimi.

Reprezentantami tych odmiennych idei jest para głównych bohaterów: wykluczający istnienie Boga Rodion Raskolnikow oraz wierząca w niego, mimo wszystko, Sonia. Prze... wiecej



Rola przypowieści o Łazarzu w „Zbrodni i karze”

Przypowieść o wskrzeszeniu Łazarza, przypomniana przez Sonię w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kata”, pełni bardzo ważną rolę – jest zapowiedzią duchowej przemiany Raskolnikowa.

Wierząca w Boga Sonia czyta ten wersety XI rozdziału Ewangelii według św. Jana na prośbę Rodiona, który nie... wiecej



Idea „nadczłowieka” w „Zbrodni i karze”

Idea „nadczłowieka” w powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara” realizuje się w postaci Rodiona Raskolnikowa, byłego studenta przekonanego o swojej niezwykłości, nieprzeciętnej inteligencji i prawie do mordowania jednostek szkodzących społeczeństwa.

Jego charakter idealnie oddają wypowied... wiecej



Wpływ Soni na przemianę wewnętrzną Raskolnikowa

Sonia, bohaterka powieści „Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego, miała największy wpływ na duchową przemianę Rodiona Raskolnikowa. To właśnie jej pierwszej mężczyzna przyznał się do zamordowania dwóch osób, ją jedyną obdarzył zaufaniem.

Rola Soni nie skończyła się tylko na byciu bierną słuchaczk... wiecej



Rodion Raskolnikow – charakterystyka, dzieje, zbrodnia i przemiana

Rodion Raskolnikow – charakterystyka, dzieje, zbrodnia i przemiana
Rodion Raskolnikow – charakterystyka
Rodion Raskolnikow to główny bohater powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”.

Opis jego wyglądu dostarczają już pierwsze karty powieści:

„(…) był niepospolicie przystojny,... wiecej



Jakie warunki zadecydowały, że zbrodnia została popełniona?

Popełnienie zbrodni w powieści Fiodora Dostojewskiego było uwarunkowane kilkoma czynnikami.

Główny bohater powieści i zarazem pomysłodawca i realizator zbrodni, Rodion Raskolnikow, był przekonany, że w społeczeństwie nie ma sprawiedliwości. Każdego dnia obserwował cierpienie i biedę mieszkańców Petersburga i szerz... wiecej



„Żaden cel, nawet najbardziej wzniosły nie może usprawiedliwiać zbrodni”. Udowodnij stwierdzenie na podstawie „Zbrodni i kary”

Zdanie „Żaden cel, nawet najbardziej wzniosły nie może usprawiedliwiać zbrodni” mogłoby stanowić podsumowanie powieści Fiodora Dostojewskiego „Zbrodnia i kara”.

Główny bohater dzieła, ubogi były student prawa dopuścił się najgorszego czynu: zamordował dwie kobiety. Były to działanie planowa... wiecej



Problematyka „Zbrodni i kary”

„Zbrodnia i kara” Fiodora Dostojewskiego to powieść ponadczasowa, podejmująca uniwersalne problemy, aktualne tak samo z perspektywy społeczeństwa XIX-wiecznego, jak i tego współczesnego.

Rosyjski pisarz poruszył w swoim dziele wiele problemów. Po pierwsze, na przykładzie losów głównego bohatera, ubogiego s... wiecej



Mowa oskarżycielska, mowa obronna Rodiona Raskolnikowa

Mowa oskarżycielska przeciwko Rodionowi Raskolnikowi
Wysoki Sądzie, Ławo Przysięgłych, Panie Obrońco, Wszyscy Zebrani! Spotykamy się dziś, aby podsumować zarzuty przeciw oskarżonemu Rodionowi Raskolnikowi, człowiekowi, który z premedytacją pozbawił życia dwie niewinne osoby.

Na początku swojej mowy chciałbym... wiecej



„Zbrodnia i kara” – najważniejsze cytaty

• „Tonący chwyta się nawet brzytwy”;

„Im dalej w las, tym więcej drzew”;

„Ze stu królików nie da się złożyć jednego konia, ze stu podejrzeń nigdy się nie złoży jednego dowodu”;

• „Drobiazgi, drobiazgi są najważniejsze!... Bo te drobiazgi ... wiecej



Fiodor Dostojewski - biografia

Fiodor Dostojewski 1821 – 1881
Dostojewski zaliczamy jest do najważniejszych pisarzy literatury powszechnej. Urodzony na początku XIX wieku, był synem wojskowego lekarza, on sam też ukończył Wojskową Szkołę Inżynieryjną w Petersburgu, a następnie wstąpił do wojska. Jednak już rok później prosił o zwolnieni... wiecej



Zbrodnia i kara - streszczenie

Rodion Raskolnikow mieszkał w ubogiej dzielnicy Petersburga, w małym wynajętym mieszkaniu. Od dawna miał kłopoty finansowe – zalegał z opłatami za czynsz. Ratunkiem były dla niego usługi świadczone przez starą lichwiarkę - Alonę. Zastawiał u niej kolejno swoje rzeczy, by w ten sposób zdobyć pieniądze na ... wiecej



Artykuł "O zbrodni" - fascynacje światopoglądowe Raskolnikowa

Młody Raskolnikow zdawał się dzielić ludzi na dwie kategorie – zwykłych i niezwykłych. Ludzie zwykli, przeciętni, winni się podporządkować we wszystkim ludziom niezwykłym, ważniejszym od siebie, wobec siebie nadrzędnym. „klasa pierwsza, czyli materiał, to ogólnie biorąc ludzie z przyrodzenia zachowawczy, przykładni uleg... wiecej



Zbrodnia i kara - opracowanie

Zbrodnia i kara - geneza powieści
Jak twierdzą znawcy twórczości Dostojewksiego, zamiar stworzenia takiej powieści oraz postać głównego bohatera kreowała się w umyśle autora około piętnastu lat. Powoli badał psychikę ludzi, zwłaszcza w czasie pobytu w wiezieniu. Czytał również dzieła Puszkina, w których jeg... wiecej