Jesteś w: Lalka

Lalka - streszczenie szczegółowe

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim



Dusza w letargu. Tytuł rozdziału w pełni oddaje treść przeżyć Wokulskiego po rozstaniu z Izabelą. Nie jest nawet w stanie odesłać papierów pani Stawskiej informujących o śmierci jej męża Ludwika. Rezygnuje także z prowadzenia spółki do handlu z Cesarstwem. Odwiedza go Węgiełek. Od niego dowiaduje się historii o rozejściu się barona Dalskiego z żoną. Listy, odwiedziny, rozmowy nie są w stanie wyrwać go z depresji. Wąsowska podejmuje nawet nieudaną próbę pogodzenia go z Izabelą. W rozmowie z Rzeckim, podczas której stary subiekt namawia go do ożenku z panią Stawską, Wokulski obwieszcza zamiar wyjazdu do Moskwy w interesach. W kilka dni po tej rozmowie wyjeżdża w nieznanym kierunku, sprzedawszy uprzednio cały swój dobytek Szlangbaumowi.

Pamiętnik starego subiekta. Zapiski starego subiekta są migawkowe, urywane, sprawiają wrażenie, jakby je pisał człowiek schorowany. Trochę w nich o polityce, trochę o sklepie, o Stachu. Widoczny jest stan przygnębienia autora (Rzeckiego).

Potwierdzeniem tego stanu jest ostatni rozdział nie opatrzony tytułem, lecz jedynie znakiem zapytania. Jest to relacja narratora w trzeciej osobie. Wynika z niej, że Rzecki czuje się coraz gorzej. Odwiedzają go znajomi, a także Ochocki. Dowiaduje się od nich o Wokulskim i Izabeli. Według relacji Ochockiego panna Izabela, zapewne z tęsknoty za Wokulskim, w towarzystwie jakiegoś inżyniera odwiedzała często Zasławek. Zdecydowanie odmówiła ręki marszałkowi, co przyprawiło Łęckiego o apopleksję zakończoną śmiercią. Szokiem dla Rzeckiego była wiadomość od Szumana, że niegdyś pod Skierniewicami Wokulski usiłował popełnić samobójstwo. Ogromne wzburzenie wywołało w nim również odkrycie, że jeden z subiektów śledził go na polecenie Szlangbauma. Wkrótce po tym zdarzeniu zasłabł. Posłano po doktora Szumana. Doktor w tym czasie rozmawiał z Ochotkim, od którego dowiedział się, że panna Izabela zdecydowała się pójść do klasztoru. Po przyjściu do mieszkania Rzeckiego, zastał go martwego.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 -  - 9 -  - 10 -  - 11 -  - 12 -  - 13 -  - 14 -  - 15 -  - 16 -  - 17 -  - 18 -  - 19 -  - 20 - 



  Dowiedz się więcej