Jesteś w:
Lalka
Zakończenie, jak wiadomo, narrator opatrzył znakiem zapytania. Dotyczy on losów Wokulskiego. W liście Węgiełka, którego adresatem był Wokulski, odczytywanym przez Rzeckiego, znalazła się informacja o kimś, kto wysadził ruiny zamku i prawdopodobnie sam zginął pod gruzami (wcześniej widziano Wokulskiego, jak kupował dynamit w Dąbrowie). Ostatecznie jednak nad losem Wokulskiego stawia się znak zapytania: może podróżował, może wrócił do Geista. Faktem jest, że przegrał przywalony resztkami feudalizmu.
Znamienna jest ostatnia scena powieści, w której Szuman po śmierci Rzeckiego, powiadomiony przez Ochockiego o decyzji wyjazdu, z goryczą pyta: Kto tu w końcu zostanie?. W odpowiedzi słyszy jednogłośnie brzmiącą odpowiedź Maruszewicza i Szlangbauma: My, a więc żydowski geszefciarz i polski malwersant, słowem: miernoty.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 -
Lalka - streszczenie szczegółowe
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimZakończenie, jak wiadomo, narrator opatrzył znakiem zapytania. Dotyczy on losów Wokulskiego. W liście Węgiełka, którego adresatem był Wokulski, odczytywanym przez Rzeckiego, znalazła się informacja o kimś, kto wysadził ruiny zamku i prawdopodobnie sam zginął pod gruzami (wcześniej widziano Wokulskiego, jak kupował dynamit w Dąbrowie). Ostatecznie jednak nad losem Wokulskiego stawia się znak zapytania: może podróżował, może wrócił do Geista. Faktem jest, że przegrał przywalony resztkami feudalizmu.
Znamienna jest ostatnia scena powieści, w której Szuman po śmierci Rzeckiego, powiadomiony przez Ochockiego o decyzji wyjazdu, z goryczą pyta: Kto tu w końcu zostanie?. W odpowiedzi słyszy jednogłośnie brzmiącą odpowiedź Maruszewicza i Szlangbauma: My, a więc żydowski geszefciarz i polski malwersant, słowem: miernoty.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 -