Jesteś w:
Lalka
Z dalszego przebiegu zdarzeń wynika, że Wokulski nabywa klacz za pośrednictwem Maruszewicza, jednocześnie decyduje się na kupno kamienicy Łęckich powyżej ceny rynkowej. Targu ma dobijać Szlangbaum za pośrednictwem podstawionych ludzi (wcześniej adwokat odmówił mu tej przysługi z powodu niedorzeczności projektowanego zakupu).
Wielkopańskie zabawy. Nadchodzi dzień wyścigów. Wokulski marzy o wygranej swojej klaczy kupionej od Krzeszowskich. W trakcie wyścigów do jego uszu docierają nieprzychylne opinie o swojej osobie. Klacz wygrywa. Wokulski dostrzega radość Izabeli. Pomiędzy nim a baronem Krzeszowskim dochodzi do nieporozumienia. Spór kończy się wyzwaniem barona na pojedynek. Zachowanie się Wokulskiego ogromnie przypada do gustu pannie Łęckiej. Raczy mu nawet powiedzieć merci. Wprawia go to w zachwyt (Wokulski oszalał z radości).
Pomimo przeprosin ze strony barona, Wokulski obstaje przy pojedynku. Jego sekundantami są Szuman i Rzecki. Mają się bić do pierwszej krwi. Nieco groteskowo zarysowany pojedynek kończy się utratą zęba przez barona.
Dziewicze marzenia. W rozdziale tym narracja jest personalnie zorientowana na osobę panny Izabeli. Stanowi formę odsłonięcia jej wnętrza. Okazuje się, że zaszły w niej pewne zmiany. Nie czuje już dawnej odrazy do Wokulskiego. Jest skłonna zaakceptować go jako wiernego sługę, przyjaciela domu, wręcz opiekuna ku wygodzie jej pragnień i dalszego beztroskiego życia. W rojeniach wyobraża sobie, że bezinteresownie będzie jej dawał wszystko, czego zażąda, a po śmierci odbierze sobie życie na jej grobie. W tym przychylnym nastroju postanawia go zaprosić na obiad.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 -
Lalka - streszczenie szczegółowe
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimZ dalszego przebiegu zdarzeń wynika, że Wokulski nabywa klacz za pośrednictwem Maruszewicza, jednocześnie decyduje się na kupno kamienicy Łęckich powyżej ceny rynkowej. Targu ma dobijać Szlangbaum za pośrednictwem podstawionych ludzi (wcześniej adwokat odmówił mu tej przysługi z powodu niedorzeczności projektowanego zakupu).
Wielkopańskie zabawy. Nadchodzi dzień wyścigów. Wokulski marzy o wygranej swojej klaczy kupionej od Krzeszowskich. W trakcie wyścigów do jego uszu docierają nieprzychylne opinie o swojej osobie. Klacz wygrywa. Wokulski dostrzega radość Izabeli. Pomiędzy nim a baronem Krzeszowskim dochodzi do nieporozumienia. Spór kończy się wyzwaniem barona na pojedynek. Zachowanie się Wokulskiego ogromnie przypada do gustu pannie Łęckiej. Raczy mu nawet powiedzieć merci. Wprawia go to w zachwyt (Wokulski oszalał z radości).
Pomimo przeprosin ze strony barona, Wokulski obstaje przy pojedynku. Jego sekundantami są Szuman i Rzecki. Mają się bić do pierwszej krwi. Nieco groteskowo zarysowany pojedynek kończy się utratą zęba przez barona.
Dziewicze marzenia. W rozdziale tym narracja jest personalnie zorientowana na osobę panny Izabeli. Stanowi formę odsłonięcia jej wnętrza. Okazuje się, że zaszły w niej pewne zmiany. Nie czuje już dawnej odrazy do Wokulskiego. Jest skłonna zaakceptować go jako wiernego sługę, przyjaciela domu, wręcz opiekuna ku wygodzie jej pragnień i dalszego beztroskiego życia. W rojeniach wyobraża sobie, że bezinteresownie będzie jej dawał wszystko, czego zażąda, a po śmierci odbierze sobie życie na jej grobie. W tym przychylnym nastroju postanawia go zaprosić na obiad.
strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 - - 9 - - 10 - - 11 - - 12 - - 13 - - 14 - - 15 - - 16 - - 17 - - 18 - - 19 - - 20 -