Jesteś w: Kordian

Kordian - streszczenie

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim

---

Scena VIII to izba klasztorna zamieniona w więzienie, w którym Kordian oczekuje egzekucji. Przy skazańcu - stary Grzegorz i ksiądz, który spowiada go przed nadchodzącą śmiercią. Kordian zwierza się im z całkowitej samotności, jaka jest jego udziałem oraz ze swojego największego pragnienia, jakim jest chęć pozostawienia po sobie na ziemi trwałego śladu. Obydwa wyznania Ksiądz ocenia jako grzeszne, gdyż widzi w nich dowody oziębłości uczuciowej i egoistycznej pychy bohatera. W końcu jednak, wzruszony obiecuje nazwać imieniem Kordiana różę wyhodowaną przez siebie w klasztornym ogrodzie. Natomiast pełen współczucia Grzegorz przysięga, że gdy narodzi mu się wnuk, nazwie go imieniem Kordiana; w ten sposób ukoi duszę biednego skazańca, gdyż na świecie pozostanie ktoś, kto będzie po nim płakał i jednocześnie będzie to trwała pamiątka po zmarłym młodzieńcu. Zamyślony Kordian dokonuje bilansu swojego życia:

Więc gdy mi wezmą życie... a starzec pogrzebie!...Kiedyś!... za błędnym dzieckiem po łąkach lub w borzeGłos matki wołać będzie: Kordian i Kordian! - długo... Dziecię śmiechem odpowie nad kwiecistą strugą...A pośród ciemnych murów, gdzieś w cichym klasztorze,Róża moja zakwitnie... Ksiądz w czarnym habiciePacierze nad nią zmówi... Więc róża - i dziecię.

Scena kończy się wyprowadzeniem Kordiana z celi - na rozstrzelanie.

Scena IX to pokój w zamku królewskim. Książę Konstanty przybiega do Cara i prosi go o odwołanie wyroku śmierci. Car odmawia i wprost oskarża miotającego się z wściekłości brata o próbę zamachu. Książę nalega na ułaskawienie Kordiana, wypomina Carowi swoje zasługi, przypomina mu nawet fakt, iż dobrowolnie zrzekł się tronu na jego korzyść. Jego słowa prowokują tylko Mikołaja do drwin i szyderstw: natrząsa się on a brata, mówiąc, iż rzeczywistym powodem rezygnacji z tronu był brak odwagi i inteligencji. Bracia obrzucają się nawzajem najcięższymi obelgami i oskarżeniami - Konstanty przypomina Mikołajowi ojcobójstwo, Mikołaj Konstantemu - ohydną zbrodnię gwałtu i morderstwa. Ostatecznie Konstanty ustępuje i korzy się przed bratem, który postanawia okazać wspaniałomyślność i na znak pojednania podpisuje ułaskawienie Kordiana. Książę niecierpliwie pogania swego adiutanta, by ten jak najprędzej zaniósł dokument na Plac Marsowy, gdzie właśnie ma się odbyć egzekucja.
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 - 

Dowiedz się więcej

„Kordian” bibliografia Najważniejsze cytaty w „Kordianie” Interpretacja opowieści Grzegorza Znaczenie bajki „O Janku, co psom szył buty” „Kordian” - plan wydarzeń „Polska Winkelriedem narodów!” – wyjaśnienie cytatu z „Kordiana” Motyw wędrówki w „Kordianie” Kordian jako bohater romantyczny Pozostali bohaterowie „Kordiana” Dzieje Kordiana Ocena polskiego społeczeństwa w „Kordianie” Obraz Europy w „Kordianie” Słowackiego Motyw patriotyzmu w „Kordianie” Motyw dojrzewania w „Kordianie” Spisek koronacyjny w „Kordianie” Postaci historyczne w „Kordianie” Tło historyczne w „Kordianie” Polski dramat romantyczny na przykładzie „Kordiana” Motyw Warszawy w „Kordianie” Kordian - motywy literackie Rola poezji i poety w „Kordianie” Ocena powstania listopadowego w „Kordianie” Słowackiego „Kordian” – kreacja głównego bohatera Znaczenie „Kordiana” Tragizm „Kordiana” Monolog Kordiana na szczycie Mont Blanc „Prolog” – znaczenie i rola w utworze „Przygotowanie” – znaczenie i rola w utworze Charakterystyka Kordiana „Kordian” jako dramat romantyczny Dojrzewanie tytułowego bohatera „Kordiana” Polemika Słowackiego z Mickiewiczem w „Kordianie” Obraz powstania listopadowego w „Kordianie” Czas i miejsce akcji „Kordiana” Wyjaśnienie imienia Kordian „Kordian” – interpretacja tytułu Kompozycja „Kordiana” Geneza „Kordiana” Juliusz Słowacki – notatka szkolna Kordian - streszczenie krótkie