Jesteś w:
Makbet
Akt czwarty
Gdy przybywa Makbet, czarownice warzą w jaskini piekielną zupę. Na jego życzenie pojawiają się ciemne potęgi (głowa w hełmie, zakrwawione dziecko, dziecko w koronie z gałęzią w ręce). Zjawy przestrzegają go przed Makdufem, ale równocześnie uspokajają, że nowego króla nie pokona nikt, kogo zrodziła kobieta, i nie stanie mu się nic złego, póki las Birnam nie podejdzie pod zamek. Makbet czuje się bezpieczny. Czarownice pokazują mu jednak ośmiu przyszłych królów – wszyscy przypominają Banka. Lennox przynosi wieść o ucieczce Makdufa do Anglii. Makbet wyciąga z tej informacji wniosek: zawsze trzeba działać szybko. Postanawia napaść na zamek zagrażającego mu dostojnika. Najęci mordercy zabijają lady Makduf i jej synka.
Malkolm nie ufa przybyłemu do niego Makdufowi. Może jest zdrajcą, który przyjechał z polecenia Makbeta? Zmienia zdanie, gdy widzi przywiązanie Makdufa do Szkocji i jego żal nad losem kraju. Najnowsze wieści z kraju przywozi do Anglii Rosse: król sieje śmierć, wśród poddanych rośnie nienawiść do tyrana, przybycie Makdufa dałoby hasło do wybuchu powstania. Najstraszniejszą wieść Rosse zachował na koniec: Makbet zamordował żonę i wszystkie dzieci Makdufa. Zamek leży w gruzach. Dręczący się poczuciem winy, rozpaczający Makduf jest przepełniony żądzą zemsty.
Akt piąty
Dama dworu i lekarz obserwują spacerującą we śnie lady Makbet. Królowa usiłuje zmyć z rąk plamy krwi, które widzi tylko ona. Dręczą ją wyrzuty sumienia. Nadciągają angielskie wojska, prowadzone przez Malkolma, jego wuja Siwarda i Makdufa. Pod lasem Birnam łączą się z nimi siły szkockich buntowników. Makbet powtarza przepowiednię czarownic i w ten sposób dodaje sobie pewności. Wieść o samobójczej śmierci żony przyjmuje ze zniecierpliwieniem: wybrała sobie najmniej odpowiedni moment. Przybywa żołnierz z zatrważającą wieścią: ku murom zamku zbliża się las Birnam (każdy rycerz osłonił swój hełm gałęzią drzewa). Wkrótce zamek zostaje zdobyty, Makbet nie traci jednak wiary w szczęśliwy los. Nie napawa go lękiem również pojedynek z Makdufem – wszak nie pokona go nikt zrodzony z niewiasty. Czarownice mówiły prawdę – Makduf pojawił się na świecie dzięki cesarskiemu cięciu. Wygrywa walkę z Makbetem. Na tronie zasiada Malkolm.
strona: - 1 - - 2 - - 3 -
Streszczenie Makbeta
Autor: Karolina Marlęga Serwis chroniony prawem autorskimAkt czwarty
Gdy przybywa Makbet, czarownice warzą w jaskini piekielną zupę. Na jego życzenie pojawiają się ciemne potęgi (głowa w hełmie, zakrwawione dziecko, dziecko w koronie z gałęzią w ręce). Zjawy przestrzegają go przed Makdufem, ale równocześnie uspokajają, że nowego króla nie pokona nikt, kogo zrodziła kobieta, i nie stanie mu się nic złego, póki las Birnam nie podejdzie pod zamek. Makbet czuje się bezpieczny. Czarownice pokazują mu jednak ośmiu przyszłych królów – wszyscy przypominają Banka. Lennox przynosi wieść o ucieczce Makdufa do Anglii. Makbet wyciąga z tej informacji wniosek: zawsze trzeba działać szybko. Postanawia napaść na zamek zagrażającego mu dostojnika. Najęci mordercy zabijają lady Makduf i jej synka.
Malkolm nie ufa przybyłemu do niego Makdufowi. Może jest zdrajcą, który przyjechał z polecenia Makbeta? Zmienia zdanie, gdy widzi przywiązanie Makdufa do Szkocji i jego żal nad losem kraju. Najnowsze wieści z kraju przywozi do Anglii Rosse: król sieje śmierć, wśród poddanych rośnie nienawiść do tyrana, przybycie Makdufa dałoby hasło do wybuchu powstania. Najstraszniejszą wieść Rosse zachował na koniec: Makbet zamordował żonę i wszystkie dzieci Makdufa. Zamek leży w gruzach. Dręczący się poczuciem winy, rozpaczający Makduf jest przepełniony żądzą zemsty.
Akt piąty
Dama dworu i lekarz obserwują spacerującą we śnie lady Makbet. Królowa usiłuje zmyć z rąk plamy krwi, które widzi tylko ona. Dręczą ją wyrzuty sumienia. Nadciągają angielskie wojska, prowadzone przez Malkolma, jego wuja Siwarda i Makdufa. Pod lasem Birnam łączą się z nimi siły szkockich buntowników. Makbet powtarza przepowiednię czarownic i w ten sposób dodaje sobie pewności. Wieść o samobójczej śmierci żony przyjmuje ze zniecierpliwieniem: wybrała sobie najmniej odpowiedni moment. Przybywa żołnierz z zatrważającą wieścią: ku murom zamku zbliża się las Birnam (każdy rycerz osłonił swój hełm gałęzią drzewa). Wkrótce zamek zostaje zdobyty, Makbet nie traci jednak wiary w szczęśliwy los. Nie napawa go lękiem również pojedynek z Makdufem – wszak nie pokona go nikt zrodzony z niewiasty. Czarownice mówiły prawdę – Makduf pojawił się na świecie dzięki cesarskiemu cięciu. Wygrywa walkę z Makbetem. Na tronie zasiada Malkolm.
strona: - 1 - - 2 - - 3 -