Jesteś w: Pan Tadeusz

Pan Tadeusz

Autor: Karolina Marlęga     Serwis chroniony prawem autorskim

Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych złotem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.

Przyroda jest nie tylko tłem wydarzeń czy elementem tworzącym nastrój chwili. Mickiewicz stara się świadomie zatrzeć różnicę pomiędzy naturą a człowiekiem, by w ten sposób wskazać, iż stanowią one jedność.

Ponadto bohaterowie żyją w rytmie zmian zachodzących w przyrodzie, w rytmie wschodów i zachodów słońca, w rytmie pór roku.

Opisy przyrody tworzą też klimat, który przybliża czytelnikowi atmosferę polskości.

Nawiązania do tradycji w Panu Tadeuszu


Mickiewicz w Panu Tadeuszu często świadomie korzystał z dorobku tradycji antycznej. Już sam gatunek, którym jest Pan Tadeusz, czyli epos, jest gatunkiem stosowanym bardzo często przez samego Homera. Autor więc nie krył, iż jego dzieło jest niejako spadkobiercą antycznej tradycji eposu.

Mickiewicz do swego dzieła starał się jednak wprowadzić również elementy oryginalne, których nie było eposach starożytnych. Tym samym doprowadził do odmłodzenia gatunku, czyniąc go bestsellerem wśród romantycznych twórców.

W utworze, jak trafnie zauważył J. Krzyżanowski, zauważyć też można inspirację rodzimą literaturą, zwłaszcza twórczością Kochanowskiego. W ten autor sposób pokazał, iż nowotworzone dzieła pozostają w ścisłym związku z tymi, które powstały w historii.

Szlachta w Panu Tadeuszu


Polska szlachta z XIX wieku została uczyniona głównym, zbiorowym bohaterem eposu. Mickiewicz w swym utworze starał się przekazać nam jej obraz. Mimo licznych wad, które podkreślił, jej całościowa wizja jest dość sielska.

Wśród całego katalogu postaci nie ma ani jednej, której autor nadał by cechy jednoznacznie negatywne. Obok cech, które mogłyby budzić grozę, autor wskazywał bowiem od razu na pozytywne aspekty danej osobowości. Tytułowy Tadeusz i jego wybranka – Zosia – w ich stuprocentowej poprawności i idealności, są najmniej wyraziści i najnudniejsi.

Mickiewicz starał się także pokazać zróżnicowanie w obrębie samej szlachty. Są tam zarówno magnaci – do których zaliczyć można ród Horeszków, jest arystokracja (Hrabia) i ziemianie (Soplicowie), jest też szlachta urzędnicza (Rejent, Wojski czy Gerwazy z Protazym), jest wreszcie tzw. zaścianek, czyli szlachta dobrzyńska.

Pokazując, iż szlachta jako taka nie jest jednorodna, autor pokazał jej przedstawicieli z ich wadami i zaletami, tworząc tym samym obraz wad i zalet całej grupy.
Magnateria – jej przedstawicielem jest Stolnik Horeszko, zaś do jego wad zaliczamy: dumę, pychę, wyrachowanie i egoizm;
Szlachta dworska – to Sędzia i Podkomorzy;
Szlachta gołota – Wojski, Asesor, Rejent, Gerwazy i Protazy; Szlachta dworska, podobnie jak gołota, mieli podobne wady i zalety. Byli przywiązani do tradycji, nastawieni bardzo patriotycznie, uczestniczyli chętnie w walkach niepodległościowych, byli gościnni. Z drugiej strony Mickiewicz podkreślił, iż byli też kłótliwi, skłonni do procesowania się, pieniaccy, zawzięci.
Szlachta zaściankowa – Maciej Dobrzyński. Mieszkańcy dobrzyńskiego zaścianka są kłótliwi i krzykliwi, niesforni i próżni, dumni ze swych herbów, ale również ograniczeni, gwałtowni, nie stroniący od kieliszka, niedojrzali politycznie i naiwni.

Obraz szlachty, jaki w końcowym efekcie rysuje się w utworze, tworzy z Pana Tadeusza szlachecką sielankę, zaś z autora piewcę Polski szlacheckiej.

Szlacheckie obyczaje w Panu Tadeuszu


Akcja w utworze opiera się o dawne szlacheckie obyczaje, z których Mickiewicz stworzył oprawę dla kolejnych wydarzeń. Ponadto autor – jak twierdzą literaturoznawcy – chciał utrwalić to, co – jak przypuszczał – wkrótce bezpowrotnie przeminie. Chciał tę obyczajowość ocalić od zapomnienia, stąd starał się opisywać dokładnie nie tylko na przykład wesele Tadeusza, ale również sprawy bardziej prozaiczne i przyziemne, takie jak prace w polu, zajazdy, uczty, polowanie, procesy sądowe.

Wśród tych obyczajów, które dzięki Panu Tadeuszowi stały się najbardziej znane, są: kolejność ustawiania gości na spacerze i usadzania ich przy stole, polowanie i grzybobranie, nauka o grzeczności, przydomki i imioniska, zwyczaj zajazdu, słynna „czarna polewka” odmawiająca ręki panny, porządek przy polonezie.

Wyidealizowanie realności w utworze


Wszystkie opisy, wydarzenia i postaci, które możemy odnaleźć w epopei, są bardzo realne, przez co chwilami czytelnik może odnieść wrażenie, iż opisywany przez Mickiewicza świat istnieje tuż obok, za ścianą czy za oknem. Opisy są tak realne poprzez ich dokładność i reporterską ciekawość, która każe autorowi zwrócić uwagę na każdy detal, element, najmniejszy nawet szczegół. Jest to zabieg, który powszechnie stosowano w kolejnej epoce, czyli w pozytywizmie.

Zarazem jednak ta realność szczegółów i przedstawionych wydarzeń wydaje się być wyidealizowana. Zachwycony więc realnością każdego szczegółu czytelnik może dojść w końcu do przekonania, że tak doskonały świat nie może realnie istnieć i jest tylko projekcją wyobraźni poety.

Inwokacja i epilog Pana Tadeusza


W inwokacji czytamy:
Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie;
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie;
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 -  - 8 - 



Streszczenie „Pana Tadeusza”

KSIĘGA PIERWSZA
Gospodarstwo


Przed dworek w Soplicowie zajechał powóz, z którego wysiadł Tadeusz Soplica. Obiegłszy dziedziniec, nie krył zdziwienia, że nikt nie witał powracającego z nauki w mieście. Konsternacja wzrosła, gdy wszedł do domu, w swoim dawnym pokoju zobaczył porozrzucane na krzesłach dams... wiecej



Historia Domeyki i Doweyki

Historię dwóch sąsiadów opowiedział bohaterom „Pana Tadeusza” Wojski. Gdy wracali z polowania, on zaczął mówić o Domeyce i Doweyce, którzy ze względu na posiadania nazwisk różniących się jedną literą, byli często myleni. Takie nieporozumienia miały często miejsce na sejmikach - przyjaciele przez nieuwagę stawial... wiecej



Opis uczty w „Panu Tadeuszu”

„Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza daje czytelnikowi wyobrażenie ucztowania na początku XIX wieku. W epopei jest wiele przykładów obficie zastawionych stołów i wspólnego biesiadowania. Jednym z nich jest końcowa uczta zaręczynowa trzech par: Zosi z Tadeuszem, Tekli Hreczeszanki z Asesorem oraz Telimeny z Rejentem

... wiecej



Plan wydarzeń „Pana Tadeusza”

Księga I.
Gospodarstwo
1. Powrót Tadeusza Soplicy do rodzinnego domu.
2. Spotkanie nieznajomej dziewczyny w swoim pokoju.
3. Przywitanie Tadeusza przez Wojskiego.
4. Rozmowy młodego gościa ze stryjem i resztą domowników.
5. Wieczerza na zamku.
6. Spóźnienie Telimeny.
7. Nocny spoczynek b... wiecej



Spór Asesora z Rejentem

Spór dwóch zapalonych myśliwych, szczupłego, niskiego i mało ruchliwego Asesora z porywczym i nerwowym Rejentem dotyczy w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza dwóch chartów łowców: Sokoła i Kusego, a dokładniej – wyższości jednego z nich.

Wszystko zaczęło się tak, jak w przytaczanej przez Wojskiego h... wiecej



Jacek Soplica (Ksiądz Robak) - charakterystyka i jego ocena

Wbrew pozorom, pierwszoplanowym i najważniejszym bohaterem epopei Mickiewicza nie jest tytułowy Tadeusz, lecz jego ojciec – Jacek Soplica, ukrywający się jako ksiądz Robak. Jest to postać dynamiczna, zmienna, która pokazuje czytelnikowi dwa zupełnie inne oblicza.

Jacek Soplica cieszył się sporą sławą, jak pisze Wiktor ... wiecej



Sędzia Soplica – charakterystyka postaci

Najważniejszą postacią rodu Sopliców w „Panu Tadeuszu” jest bez wątpienia Sędzia, młodszy brat Jacka Soplicy i opiekun jego syna. Został przedstawiony jako postawny mężczyzna w sile wieku. Jak na dobrego gospodarza przystało mógł także pochwalić się pokaźną tuszą. Ponieważ wywodził się z rodziny szlacheckiej, a... wiecej



Tadeusz Soplica – charakterystyka postaci

Tytułowy bohater epopei otrzymał swoje imię na cześć wielkiego patrioty Tadeusza Kościuszki. Już na pierwszy rzut oka widać jego uderzające podobieństwo do pozostałych mężczyzn z rodu Sopliców – jest krzepki, wysoki, dobrze zbudowany, dorodny, a ponadto ma naturalny talent do jazdy konnej i strzelania.

Po dzies... wiecej



Zosia – charakterystyka postaci

Czternastoletnie zaledwie bohaterka zachwyca wszystkich swoją niecodzienną urodą. Zosia jest osieroconą córką Ewy Horeszkówny, miłości życia Jacka Soplicy. Spotykamy ją zaraz na samym początku utworu, chociaż nie wiemy jeszcze, kim ona jest. Z opisu jednak wynika, że jest to postać zjawiskowa, odziana w białą prostą suknię li... wiecej



Telimena – charakterystyka postaci

Telimena stanowi całkowite niemal przeciwieństwo Zosi. Jak świetnie opisał ją Wiktor Doleżan: „Jest to niewiasta już w latach dojrzałych, usiłująca sztuką podtrzymać swe wdzięki, choć nie brakuje jej zmarszczek i fałszu w powabach ciała”. Telimena bez wątpienia najlepsze lata ma już za sobą, ale za wszelką cenę ... wiecej



Hrabia Horeszko – charakterystyka postaci

Bohater ten reprezentuje polskich przeciwników rodu Sopliców – rodzinę Horeszków. Nie jest on jednak jej potomkiem w prostej linii, jest raczej dalekim krewnym „po kądzieli”, a nawet, jak możemy przeczytać w poemacie, kimś jeszcze odleglejszym: „On Horeszkom dziesiąta woda na kisielu!” – krzyczał S... wiecej



Klucznik Gerwazy – charakterystyka postaci

Wiktor Doleżan pisze o Gerwazym: „(…) szlachcic, wzrostu wysokiego, starszy wiekiem, lecz czerstwy, z głową łysą, o twarzy ponurej. Miarą jego popularności jest mnóstwo przydomków, które posiadał, jak: Rębajło, Scyzoryk, Szczerbiec, Mopanku, Półkozic. Stary to wierny sługa Horeszków, noszący stale ich liberię, cho... wiecej



Protazy – charakterystyka

Protazy Baltazar Brzechalski to postać z dzieła Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Bohater z zawodu był woźnym trybunalskim, czyli zajmował się na przykład doręczaniem pozwów sądowych. Mimo że w czasie akcji właściwej poematu jest już na emeryturze, to cały czas wspomina lata spędzone na wypełnianiu obowiązków ̶... wiecej



Asesor – charakterystyka

Ten szczupły, niski, mało ruchliwy posiadacz ciętego języka, charta Sokoła i strzelby w podarunku od księcia Sanguszki bohater „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza był urzędnikiem nadzorującym ziemską policję powiatową., czyli asesorem koronnym:

„Asesor mniej krzykliwy i mniej był ruchawy
Od Re... wiecej



Rejent – charakterystyka

Porywczy i nerwowy Rejent Bolesta jest bohaterem poematu Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”.

Ten zapalony myśliwy, posiadacz charta Kusego oraz tęgiej strzelby Sagolasówki („Sagalas London l Bałabanówka”) przyjaźnił się z Sędzią Soplicą oraz z Maćkiem nad Maćkami, a kłócił z Asesorem o wyższo... wiecej



Podkomorzy – charakterystyka

Podkomorzy, bohater epopei „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza jest reprezentantem urzędu, który, mimo iż w czasie rozgrywania się akcji utworu był jedynie pustym tytułem, to jednak nadal dawał możliwość do sądzenia sporów o granice dóbr szlacheckich.

Sześćdziesięcioletni bohater przyjaźnił się z Sędzi... wiecej



Charakterystyka Maćka nad Maćkami i szlachty dobrzyńskiej

Szlachta dobrzyńska jest biedniejszym przedstawicielem tego stanu w epopei „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza.

Jej przedstawiciele – Maciek nad Maćkami, Bartek Prusak, Maciek Chrzciciel, Bartek Brzytewka, Maciej Konewka, Bartek Szydełko - mieszkali w zaścianku Dobrzyńskich, miejscu niegdyś zaludnionym i bogatym... wiecej



Opisy wschodów i zachodów słońca w „Panu Tadeuszu”

W „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza wschody i zachody słońca pełnią rolę symboliczną. Przede wszystkim są swoistym zegarem dla pracujących na polach w majątku Sędziego chłopów. Wskazówki co do pory dnia czerpią z jego promieni nie tylko robotnicy. Także goście i domownicy Soplicowa traktują wschody i zachody jako początek, cz... wiecej



Inwokacja „Pana Tadeusza” – interpretacja

Rozpoczynająca dzieło Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” Inwokacja jest jego najbardziej charakterystyczny fragmentem, którego recytacji uczył się lub będzie uczył chyba każdy z nas.

„Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dzi... wiecej



Charakterystyka szlachty w „Panu Tadeuszu”

„Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza jest zbiorowym portretem polskiej szlachty początku XIX wieku, mimo iż noszącej podobne grupy cech, to jednak wielowarstwowej i zróżnicowanej pod względem zamożności, wykształcenia oraz poglądów.

Na dole drabiny znajdowała się zubożała, zaściankowa szlachta, w utworze reprezentują ... wiecej



Motyw literackie w „Panu Tadeuszu”

Motyw szlachty w „Panu Tadeuszu”
Szlachta polska początku XIX wieku jest motywem epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Zróżnicowana pod wieloma względami, wielowarstwowa i różnorodna składa się na panoramę społeczno-historyczną, tworząc niezwykle barwnego, humorystycznego oraz niezapomnianego bohatera zbiorowego lite... wiecej



Motyw miłości w „Panu Tadeuszu”

Motyw miłości jest najbardziej znaczącym i głównym z wątków epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”. Choć mamy w dziele wiele jej odmian – miłość do ojczyzny, do bratanka, do stryja, to jednak najważniejszą jest ta miedzy kobietą a mężczyzną.

W utworze odnajdziemy kilka związków miłosnych, z kt... wiecej



Dawne tradycje i obyczaje w „Panu Tadeuszu”

„Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza jest dziełem, w którym autor zawarł szereg tradycji i obyczajów, kultywowanych przez polską szlachtę na początku XIX wieku.

Ośrodkiem świetności narodowej przeszłości jest Soplicowo. Tam, w idyllicznym dworku należącym do Sędziego niemalże każdy pokój czy mebel przesią... wiecej



Przyroda w „Panu Tadeuszu” - poetycko-malarski obraz natury

Poetycko-malarski obraz natury w „Panu Tadeuszu”
„W malowaniu przyrody A. Mickiewicz okazał się mistrzem nad mistrzami. Patrzy poeta na przyrodę Litwy przez pryzmat jej niepokalanego piękna i powabu (…).
Przyroda występuje w poemacie w najrozmaitszych przejawach i odcieniach, we właściwym kształcie i barwie, nakreśl... wiecej



„Pan Tadeusz” jako utwór romantyczny

Nowy model bohatera literackiego, zachwyt ludowością oraz naturą, propagowanie tradycji o obyczajów narodowych, synkretyzm gatunkowy i rodzajowy – te formalne i dotyczące treści, najważniejsze cechy dzieła romantycznego możemy dostrzec w „Panu Tadeuszu” Adama Mickiewicza.

Romantyzm stworzył nowy typ boh... wiecej



„Pan Tadeusz” - arcydzieło czy kicz – rozprawka

W dyskusji między zwolennikami nazwania polskiej epopei narodowej „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza arcydziełem, a wyznawcami poglądu o miernym poziomie tego utworu. przychylam się do tych pierwszych. Uważam, że dwanaście ksiąg autora „Dziadów” Polacy słusznie nazywają się majstersztykiem, włączają do kanonu... wiecej



„Pan Tadeusz” jako przykład epopei

Dzieło Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” jest polską – narodową lub jak kto woli nowożytną – epopeją, gdyż:

1. bohaterowie zostali skonstruowani z pogłębioną, zindywidualizowaną psychologiczną charakterystyką, z zachowanie zasady realizmu,
2. jest napisane wierszem, a dokładniej trzynastozg... wiecej



Pan Tadeusz opracowanie

Geneza Pana Tadeusza Adama Mickiewicza
Mickiewicz, podczas pobytu w Wielkopolsce, na krótko po zakończeniu powstania listopadowego, stworzył plan Pana Tadeusza. Pisał go natomiast już w Paryżu, w latach 1832 – 1834.

Jak podają znawcy literatury mickiewiczowskiej, wśród przyczyn, dla których Mickiewicz zdecydowa... wiecej



Opis polowania na niedźwiedzia w „Panu Tadeuszu”

Moment polowanie na niedźwiedzia jest bardzo istotnym wydarzeniem w fabule epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”.

Bohaterowie dzieła zorganizowali je w sercu puszczy litewskiej, miejscu bogatym w bory, knieje, wilcze doły zarośnięte trawą, małe i głębokie jeziorka pełne wody w kolorze rdzy oraz w drzewa pozb... wiecej



Charakterystyka postaci historycznych w „Panu Tadeuszu”

Na kartach „Pana Tadeusza” pojawia się wiele postaci historycznych, z których zwłaszcza jedna zasługuje na szczególną uwagę. Nie chodzi tu jednak o Napoleona, a o człowieka, który przez bohaterów poematu postrzegany był na równi z wielkim Cesarzem, a może nawet wyżej. Chodzi oczywiście o generała Dąbrowskiego, wokó... wiecej



Spowiedź księdza Robaka

Spowiedź Księdza Robaka jest kluczowym fragmentem dzieła Adama Mickiewicza, ponieważ czytelnik poznaje wówczas prawdziwą tożsamość zakonnika. Ponadto także wtedy ma miejsce dokładne przedstawienie historii miłości Jacka Soplicy i Ewy, a także zbrodni dokonanej na Stolniku. Dowiadujemy się także wówczas o losach emigracyjnych Ks... wiecej



Historia w „Panu Tadeuszu”

Adam Mickiewicz zdecydował się na umieszczenia akcji swojego utworu w latach 1811-1812. Okres ten zapisał się w historii jako czas przygotowań Napoleona, u którego stóp leżała wówczas praktycznie cała Europa, do wymarszu na Moskwę. O specyfice tego czasu i o panującym wówczas wśród Polaków entuzjazmie pisał Wiktor Doleżan: &#... wiecej



Obraz Polaków w „Panu Tadeuszu”

Przede wszystkim należy podkreślić, że Mickiewicz pojmował Litwę jako nieodzowną część terytorium polskiego, taki samo jak Mazury czy Wielkopolskę. Wyrazicielem tej myśli w utworze jest Gerwazy:
„Dziwneć to były losy tej naszej Korony
I naszej Litwy! Wszak to jak małżonków dwoje!
Bóg złączył, a czart... wiecej



Obraz Rosjan w „Panu Tadeuszu”

Zaprezentowany przez Adama Mickiewicza obraz Rosjan w „Panu Tadeuszu” jest niejednoznaczny. Z jednej strony bowiem widzimy Moskali-najeźdźców, panoszących się po litewszczyźnie, na których czele stoi znienawidzony przez Polaków major Płut. Z drugiej jednak strony stoi kapitan Ryków – człowiek godny podziwu i szacunk... wiecej



Epilog w „Panu Tadeuszu”

Epilog pełni ważną rolę w „Panu Tadeuszu”, ponieważ stanowi swoisty komentarz odautorski. Zabiera w nim głos sam Adam Mickiewicz. Dowiadujemy się też, że to on był narratorem utworu. To jego opowieści słuchał czytelnik, jego wspomnień z pięknego kraju, który lada chwila może całkowicie zniknąć z pamięci historyc... wiecej



Spór o zamek w „Panu Tadeuszu”

Prócz pełnienia funkcji miejsca wydarzeń, zamek Horeszków z poematu Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” jest także osią konfliktu między głównymi bohaterami: Sędzią Soplicą oraz Hrabią, przewijającego się przez wszystkie księgi dzieła. Jak trafnie zauważyła Urszula Lamentowicz w opracowaniu utworu (U. Lamentowicz, ... wiecej



Opis gry Wojskiego na rogu

Granie na bawolim rogu w epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” ma wymiar symboliczny. Wojski sięgał po ten „instrument” w doniosłych chwilach. Jedną z nich było rozpoczęcie oraz pomyślne zakończenie polowania na niedźwiedzia.

Wojski zawsze nosił przy sobie długi, cętkowany i kręty bawoli róg.... wiecej



Charakterystyka Jankiela

Jankiel był starym, „poczciwym” polskim Żydem, dobrym Polakiem, wielkim patriotą, ludzie go szanowali. W każdą niedzielę spraszał ze wsi do dzierżawionych przez siebie karczm muzykantów, którzy pięknie grali na ludowych instrumentach.

Bohater kochał muzykę i był jej znawcą. Kiedyś sam grywał po dworach... wiecej



Opis koncertu Jankiela w „Panu Tadeuszu”

Na biesiadzie zorganizowanej z okazji goszczenia na zamku Horeszkowskim w Soplicowie kilku jenerałów Polskich (w tym Dąbrowskiego) oraz zaręczyn trzech par zjawiło się wielu muzykantów. Mimo obecności najlepszych skrzypków i cymbalistów nikt tak pięknie nie umiał zagrać jak Żyd Jankiel.

Proszony przez wszystkich goś... wiecej



Opis grzybobrania w „Panu Tadeuszu”

Grzybobranie, obok polowań czy uczt, zajmuje bardzo istotne miejsce w fabule epopei narodowej „Pan Tadeusz”. Adam Mickiewicz ukazał je jako sposób spędzania wolnego czasu przez polską szlachtę początku XIX stulecia.

Bohaterowie dzieła bardzo lubili grzybobrania. Temu hobby, z kapeluszami przeciwsłonecznymi i ... wiecej



Obraz kraju lat dziecinnych w „Panu Tadeuszu”

Lata młodości spędzone w pięknej okolicy Nowogródka na zawsze odcisnęły się w pamięci i świadomości Adama Mickiewicza. Poeta do tego stopnia kochał swoją ojczyznę, że uczynił z niej główną bohaterkę swojego najwybitniejszego dzieła – „Pana Tadeusza”. Za pomocą języka i środków artystycznych udało mu s... wiecej



Dlaczego warto przeczytać „Pana Tadeusza”?

Po dzieło Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” należy sięgnąć z kilku powodów.

Po pierwsze, jest to majstersztyk formy – został napisany trzynastozgłoskowcem, ze średniówką zawsze po siódmej sylabie.

Jest połączeniem wielu gatunków i rodzajów literackich. Wnikliwe oko dostrzeże tam eleme... wiecej



Czy „Pan Tadeusz” powinien znaleźć się w spisie lektur szkolnych? – rozprawka

Uważam, że dzieło Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” powinien znaleźć się w spisie lektur szkolnych, ponieważ jest bardzo wartościowe pod względem treści, formy, kompozycji oraz języka.

Utwór podejmuje ważną problematykę. Pokazuje Polskę w istotnym dla niej, przełomowym momencie historycznym – tuż ... wiecej



Najważniejsze cytaty w „Panu Tadeuszu”

„Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie;
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie;
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie”.

„Stała młoda dziewczyna – Białe jej ubranie
Wysmukłą postać tylko aż do piersi kry... wiecej



Pan Tadeusz - plan wydarzeń

- powrót Tadeusza do Soplicowa z „nauk”;
- dostrzeżenie przez Tadeusza młodej dziewczyny;
- kolacja na zamku;
- pomyłka Tadeusza (Tadeusz sądził, iż Telimena jest piękną, tajemniczą dziewczyną, którą zobaczył w dniu swego powrotu);
- spór Rejenta z Asesorem;
- odwiedziny Robaka u Sędzi... wiecej



Funkcja przymiotnika ostatni w Panu Tadeuszu

Mickiewicz często używał przymiotnika ostatni. Ostatni był zajazd na Litwie, ostatni polonez i ostatni, co tak tego poloneza wodził, ostatni woźny trybunału, ostatni klucznik i wreszcie ostatni z Horeszków.

W ten sposób autor chciał bardzo emocjonalnie podkreślić, że to, co opisuje, jest już przeszłością i bezpow... wiecej



Pan Tadeusz jako epos

Pan Tadeusz może zostać uznany za epos, gdyż spełnia podstawowe wymagania stawiane przez ten gatunek.

EPOS
Utwór wierszowany, pisany trzynastozgłoskowcem, przedstawiający dzieje bohaterów na tle ważnych dla nich wydarzeń o wymowie historycznej, najczęściej były to wydarzenia przełomowe dla danej społecznośc... wiecej



Szlachta w Panu Tadeuszu

Polska szlachta z XIX wieku została uczyniona głównym, zbiorowym bohaterem eposu. Mickiewicz w swym utworze starał się przekazać nam jej obraz. Mimo licznych wad, które podkreślił, jej całościowa wizja jest dość sielska.

Wśród całego katalogu postaci nie ma ani jednej, której autor nadał by cechy jednoznacznie ... wiecej



Bohaterowie Pana Tadeusza

Głównym bohaterem utworu, wbrew pozorom, nie jest wcale Pan Tadeusz jako taki, lecz raczej Tadeusz Soplica – szlachcic, reprezentant całej polskiej szlachty. To właśnie polska szlachta z XIX wieku jest zbiorowym bohaterem, którego starał się opisać Mickiewicz. Tadeusz nie jest to też postacią tak barwną, jak na przykład jeg... wiecej



Pan Tadeusz - streszczenie

Księga 1 –
Gospodarstwo
Rozpoczyna ją uroczysta inwokacja, czyli apostrofa skierowana do Litwy. Poeta mówi w niej, iż bardzo kocha swą ojczyznę i tęskni za nią, zwraca się też do Matki Bożej, by mu pomogła w powrocie do rodzinnego kraju.

Następnie autor zaczyna opis rodzinnych stron. Jest lato, żni... wiecej